«Οι νέοι αναζητούν εξουσία άξια σεβασμού»

Η Ελλάδα δεν βιώνει κρίση πολιτική, αλλά κρίση μορφών εξουσίας. Είναι σαφές ότι οι νέοι «αναζητούν τέτοιες μορφές, αλλά δεν βρίσκουν πρόσωπα άξια σεβασμού ούτε στους δασκάλους τους ούτε στους πολιτικούς τους ούτε στους δημοσιογράφους ούτε στους αστυνομικούς», λέει στα «ΝΕΑ» ο Τζον Μπρέιντι Κίσλινγκ, πρώην διπλωμάτης των ΗΠΑ που ζει στην Αθήνα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο 50χρονος Αμερικανός γίνεται μάρτυρας αναταραχών στην Ελλάδα. Το 1988, την πρώτη φορά που υπηρέτησε στην Αθήνα ως πολιτικός σύμβουλος στην αμερικανική πρεσβεία, η χώρα συγκλονιζόταν από το σκάνδαλο Κοσκωτά και τις επιθέσεις της 17 Νοέμβρη. Το 1991 ο Κίσλινγκ είδε και το ξέσπασμα των νέων εναντίον της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ο Κώστας Καραμανλής, λέει σήμερα, «θα βρεθεί στην ίδια θέση με τον Μητσοτάκη, αν δεν δείξει ηγετική ικανότητα. Ίσως η κυβέρνηση να αντέξει για τρεις μήνες ακόμα, αλλά αυτό δεν θα είναι καλό για τη χώρα. Δεν με ενδιαφέρει ποιος θα κυβερνά την Ελλάδα, αρκεί να την κυβερνά».

Για τον Κίσλινγκ, ο οποίος παραιτήθηκε το 2003, ενώ υπηρετούσε στην αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ, τα γεγονότα των τελευταίων ημερών δεν αποτελούν εξέγερση ούτε επανάσταση των νέων. «Κάθε άτομο που βρίσκεται στον δρόμο έχει έναν διαφορετικό λόγο για να βρίσκεται εκεί. Δεν υπάρχει κάποια ιδεολογία που βγάζει τους ανθρώπους στον δρόμο», σημειώνει και προσθέτει ότι η αιτία δεν είναι η κρίση της πολιτικής, αλλά η κρίση των μορφών εξουσίας, καθώς «οι νέοι δεν βρίσκουν μορφές που να σέβονται στην πολιτική, στη δημοσιογραφία, στην εκπαίδευση, στην αστυνομία». Η σημερινή εξουσία, συμπληρώνει, «τους φαίνεται απονομιμοποιημένη και πλαδαρή και αυτό είναι επικίνδυνο. Όταν υπάρχουν 11 εκατομμύρια άνθρωποι σε μια χώρα, έχουν ανάγκη από κοινωνικές δομές που να λειτουργούν. Όλοι χρειαζόμαστε μορφές εξουσίας, για να διαχωρίζουμε το καλό από το κακό».

Ο Κίσλινγκ δεν συμφωνεί με τις αναλύσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες και υποστηρίζουν ότι η οικονομική κρίση και η φτώχεια είναι τα βαθύτερα αίτια των αναταραχών: «Η οικονομική κρίση δεν έχει έρθει ακόμα. Έχω βρεθεί σε πολλές χώρες για αρκετό καιρό, ώστε να ξέρω ότι η φτώχεια και η έλλειψη ευκαιριών δεν προκαλεί τέτοιου τύπου διαμαρτυρίες. Αυτό που βλέπουμε εδώ είναι θυμός της νεολαίας και έλλειψη νόμιμων καναλιών για να διοχετευθεί η ενέργειά τους». Γι΄ αυτό δεν κάνει λόγο για «εξέγερση», αλλά για γενική αναταραχή, η οποία δεν είναι οργανωμένη ούτε συστηματική. Εκτιμά μάλιστα ότι σε κάποιες γειτονιές της Αθήνας ίσως οι αναταραχές να συνεχιστούν για «κάνα δυο μήνες ακόμα», αλλά ότι οι αντιδράσεις θα εξαφανιστούν στην υπόλοιπη Ελλάδα. Άρα, τι πρέπει να γίνει; Η αρχή πρέπει να γίνει από τις Ελληνίδες μητέρες, απαντά: «Να μάθουν στα παιδιά τους να μαζεύουν τα σκουπίδια τους και να τα πετούν, να μαθαίνουν να είναι υπεύθυνα. Πάντα πίστευα ότι η Ε.Ε. ήταν το καλύτερο πράγμα που συνέβη στην Ελλάδα, αλλά με τα χρήματά της ίσως δημιούργησε την αίσθηση ότι δεν χρειάζεται κανείς να δουλέψει για τίποτα. Οι Έλληνες είναι έξυπνοι και ξέρουν να δουλεύουν σκληρά. Ας δουλέψουν σκληρά για να ξαναχτίσουν τη χώρα τους».

ΤΖΟΝ ΜΠΡΕΪΝΤΙ ΚΙΣΛΙΝΓΚ

«Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών δεν αποτελούν εξέγερση ούτε επανάσταση», λέει ο πρώην διπλωμάτης των ΗΠΑ που ζει στην Αθήνα

«Δείγματα αδυναμίας από την κυβέρνηση»

ΜΕΓΑΛΗ ευθύνη για το μέγεθος των ταραχών φέρουν οι δημοσιογράφοι, σημειώνει. ο Κίσλινγκ.« Στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου υπάρχει τεράστια δυσπιστία προς την αστυνομία και το σύστημα δικαιοσύνης, οι δημοσιογράφοι έχουν καθήκον να παρουσιάζουν τα γεγονότα ως έχουν. Αυτό δεν συνέβη αυτή τη φορά. Το 99% του Τύπου μίλησε για “εκτέλεση”, “εν ψυχρώ δολοφονία”, χωρίς καν να γνωρίζει όλα τα γεγονότα. Ο Τύπος κρεμάστηκε στην οργή και ακολούθησε τον όχλο, λεηλατώντας τα συναισθήματα του όχλου. Ο κόσμος είναι πολύ επικίνδυνο μέρος για να είναι οι δημοσιογράφοι τόσο ανεύθυνοι», τονίζει.

Αλλά και η κυβέρνηση έχει ευθύνες, συμπληρώνει. Κι αυτό, διότι «όταν έχεις να κάνεις με οργισμένους 15χρονους, και όχι με ενήλικους, χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση να μπορέσεις να τους επηρεάσεις επιδεικνύοντας τη σωστή μορφή ηγεσίας. Κι αυτό δεν το είδαμε. Αυτά που είδαμε ήταν δείγματα αδυναμίας. Χρειάζονται μηνύματα δύναμης και σταθερότητας. Εγώ είμαι πολύ φιλελεύθερος. Αλλά οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται. Υπάρχουν όρια που δεν πρέπει να παραβιάζονται».