Φοίβη Αθηναίου
Προτείνεται να κηρυχθεί τριήμερο εθνικό πένθος και παλλαϊκή προσφορά κολλύβων στον δήμαρχο και λοιπούς συγγενείς για την καύση του χριστουγεννιάτικου δέντρου- το οποίο μόνον οικολογικό αποδείχθηκε ότι δεν ήταν, με τόσο καπνό...
Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα
Στην άκρη, περνάωωωω
Αγαπητή Φοίβη, Σ΄ ευχαριστώ που έλαβες υπόψη το σχόλιό μου αλλά για «την ταμπακέρα» (την απαράδεκτη συμπεριφορά των οδηγών δικύκλων στους δρόμους) ούτε να γίνεται λόγος.
Εν πάση περιπτώσει, για να τελειώνω τουλάχιστον από την πλευρά μου, σου επισημαίνω ότι στο σχόλιό μου δεν ανέφερα ότι απαξάπαντες οι οδηγοί δικύκλων έχουν άναρχη νοοτροπία- και σε αυτούς τους λίγους ασφαλώς θα περιελαμβάνετο και ο ατυχής Κωνσταντίνος Παπαχρόνης- ούτε ότι όλοι οι οδηγοί αυτοκινήτων είναι άγιοι.
Και για να τελειώνω, σου γνωρίζω ότι η βόλτα που σου πρότεινα δεν μπορεί να γίνει με τεράστια τζιπούκλα που θα επιθυμούσες, γιατί οδηγώ μόνο ένα μικρό C3.
Με φιλικούς χαιρετισμούς, Δημήτρης Κότσιρας ΥΓ: Από ό,τι φαντάζομαι έχεις ταξιδέψει στο εξωτερικό. Επομένως θα έχεις διαπιστώσει ότι σε καμία μεγάλη πόλη της Ευρώπης που έχει τα ίδια ή και χειρότερα κυκλοφοριακά προβλήματαακόμη και της Ρώμης περιλαμβανομένης που είναι η πατρίδα του Scooterκυκλοφορεί τέτοια σωρεία δικύκλων (εκτός μερικών ποδηλάτων και αυτά σε ειδικούς διαδρόμους) αλλά αυτοί είναι Κουτόφραγκοι!
Να που ήρθατε και στην (άλλη) ουσία, αγαπητέ Δημήτρη. Πέρα από γενικεύσεις και αφορισμούς αδιακρίτως- όπως δυστυχώς θελήσατε να κάνετε για τους οδηγούς δικύκλων- ακριβώς επειδή έχω ταξιδέψει και στο εξωτερικό, είδα πως εκεί, πέρα από το αν οι ίδιοι οι μοτοσυκλετιστές τηρούν ή δεν τηρούν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας, οι οδηγοί Ι.Χ. σέβονται και προσέχουν και τους οδηγούς δικύκλων και τους οδηγούς των πάμπολλων ποδηλάτων (που εμείς εδώ δεν έχουμε γιατί κανείς δεν τολμά- το σκέφτεται να χάσει τη ζωή του κάτω από τις ρόδες του κάθε γιωταχή που δεν αντέχει να του «την μπαίνει» ένας πτωχός ποδηλάτης). Εδώ, αν έχετε δει οδηγό να σέβεται ποδηλάτη, θα παρακαλούσα να κρατήσετε ονόματα και διευθύνσεις και να τα στείλετε στην Ακαδημία Αθηνών να τους τιμήσει! Όσο για την πρόσκλησή σας, με C3 την έχω κάνει τη διαδρομή. Αλλά αυτή η υπεροχή και η υπεροψία της νεόπλουτης τζιπούκλας (και των συνήθως αρκούντως νεόπλουτων και αλαζόνων οδηγών τους) είναι που δεν παίζεται…
«Στρατιές ελασσόνων…»
Αγαπητή Φοίβη, Δύο σύντομα σχόλια.
Πρώτον, σχετικά με το θέμα «Διαγωνισμός καρφωμάτων από υπουργούς» (3/12/2008). Όταν μπαίνω στο ψαράδικο και κάτι μου βρωμάει δεν ψάχνω να βρω το συγκεκριμένο ψάρι για να πάρω κάποιο άλλο. Απλά φεύγω και πάω σε άλλο ψαράδικο. Αυτό να το έχει υπ΄ όψιν της η ηγεσία της ΝουΔούλας (το δείχνουν άλλωστε και οι δημοσκοπήσεις).
Δεύτερον, σχετικά με το θέμα «20.000
Αλβανοί ζουν το ελληνικό όνειρο».
Όσον αφορά τις επιχειρηματικές δραστηριότητες μεταναστών, μόνο θετικά θα μπορούσαν να είναι τα σχόλιά μου και μπράβο στους ανθρώπους που προκόβουν με τον κόπο και τον αγώνα τους, γιατί από αυτού του είδους τη συμπεριφορά μάλλον έχουμε ένδεια στον τόπο μας. Προσοχή όμως, όχι να ανταλλάξουμε τον Έλληνα αφεντικό (λεμονοστύφτη) με εισαγόμενο!- όχι ότι εμένα σαν εργάτη μου κάνει διαφορά ποιος με στύβει, αλλά σε κουβέντα να βρισκόμαστε.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Παναγιώτης Μπάβας, Καλλιθέα Γράφει, αγαπητέ Παναγιώτη, η Δήμητρα Χριστοδούλου- κρατικό βραβείο Ποίησης 2008: «Όπως το φάντασμα της όπερας θα συνεχίσουμε να στοιχειώνουμε τον χώρο των μεγάλων προσδοκιών μας (οι ποιητές). Ποιος ξέρει αν, μεταξύ της ντροπής για την ύπαρξη και του πείσματος να υπάρχεις, μεταξύ της πενίας των υλικών και του πλούτου των επιθυμιών μας, αν, κάτω από βομβαρδισμένες γέφυρες ή πάνω από ουρανοξύστες, δεν δώσουμε- οι άπειρες, σχιζοειδείς στρατιές των ελασσόνων- μια ευκαιρία στη μεγαλοφυΐα λίγο νωρίτερα απ΄ ό,τι στην καταστροφή».
Και άλλο ημερολόγιο
Στα χέρια της στήλης έφτασε ημερολόγιο με πολλά υποσχόμενες (σε ημίγυμνο…) φωτογραφίες του ηθοποιού Άνθιμου Ανανιάδη (σε μπανιέρες κ.λπ.), στο οποίο αναφερόταν πως είναι ημερολόγιο υπέρ της «Πίστης», του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών με Νεοπλασματικές Παθήσεις. Και η στήλη σχολίαζε- μια φωτογραφία- πως ο κόσμος προχωράει και μάλιστα γοργά.
Ο Σύλλογος «Πίστη», οι πόροι του οποίου προέρχονται κυρίως από δωρεές, χορηγίες επιχειρήσεων, επιχορήγηση από τη Νομαρχία Αθηνών και τη διάθεση χριστουγεννιάτικης κάρτας και των δύο ημερολογίων που εκδίδει, χρειάστηκε έτσι να διευκρινίσει πως «δεν έχει σχέση με το ημερολόγιο του κυρίου Άνθιμου Ανανιάδη, πολύ δε περισσότερο με το περιεχόμενό του».
«Ο κύριος Ανανιάδης», προσθέτει ο Σύλλογος «Πίστη» στη διευκρινιστική επιστολή του, «πριν από έναν χρόνο επισκέφθηκε, έπειτα από αίτημα πολλών παιδιών μας, τις ΑιματολογικέςΟγκολογικές Κλινικές του Νοσοκομείου Παίδων ΄΄Η Αγία Σοφία”. Ευαισθητοποιημένος λοιπόν από αυτά τα παιδιά και επηρεασμένος από τον θάνατο ενός παιδιού με το οποίο είχε δεθεί συναισθηματικά, θέλησε να βοηθήσει τον Σύλλογό μας προσφέροντας μέρος των χρημάτων από την πώληση του ημερολογίου του».














