Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Πόσα ακόμη γιατί;

Για Φοίβη Αφιερωμένο στον Αλέξη και σε όσα παιδιά έφυγαν νωρίς, χτυπημένα από το ίδιο το κράτος που μας «προστατεύει»: Άνοιξες τα μάτια σου, βγήκε το πρώτο κλάμα και άρχισες να μεγαλώνεις.

Ήρθε το σχολείο και άρχισες τα γέλια, τα κλάματα και τα παιχνίδια στις αυλές…

Έφτασε το Γυμνάσιο και άρχισες τα καρδιοχτύπια, τις κοπάνες, τις ονειρεμένες τρέλες της γλυκιάς σου νιότης.

Έπειτα σταμάτησε ένα αυτοκίνητο και άρχισες να τρέχεις…

Χάος, σιγή, μόνο κόκκινα τριαντάφυλλα τριγύρω και άρχισες να πετάς ψηλά.

Αρχίζω και αναρωτιέμαι γιατί…

Γιατί για ακόμη μία φορά το κράτος μού απέδειξε με τον πιο οδυνηρό τρόπο ότι δεν υπάρχει;

Γιατί η Ελλάδα σκοτώνει τα παιδιά της; Γιατί κανείς δεν σταμάτησε αυτό το φονικό;

Γιατί κανείς δεν σκέφτηκε τα 15 σου χρόνια, θα μπορούσε τόσο εύκολα άλλωστε να ΄ναι κάποιος στη θέση σου;

Γιατί κανείς δεν σεβάστηκε τα όνειρά σου, που είναι και δικά μου όνειρα και κάθε νέου σε αυτόν τον κόσμο;

Γιατί δεν έχω το θάρρος να επαναστατήσω ενάντια σε αυτούς που με σκοτώνουν αργά κάθε μέρα, που μου στερούν τις ελπίδες, τις φιλοδοξίες, την ίδια μου τη ζωή;

Γιατί τα γράφω όλα αυτά όταν ίσως καν να μη βρω ποτέ το θάρρος να φωνάξω με στεντόρεια φωνή όλα αυτά που με πνίγουν, όλα αυτά εξαιτίας των οποίων χάθηκε η ζωή σου;

Ιρίνα Κ., 18 ετών Διότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για φονικά και ανθρώπινες ζωές από τους σεμνούς μας και ταπεινούς μας, αγαπητή Ιρίνα. Μόνο για πολιτικό κόστος, ψήφους, δημόσιες σχέσεις και ευρώ…


«Έλλειμμα σεβασμού της προσωπικότητας…»

Αγαπητή κυρία Αθηναίου μου, Ποιος από την- ο Θεός να την κάνει- κυβέρνηση μπορεί να εξηγήσει στον απλό πολίτη τι ιδιαίτερο έχει ένας αστυφύλακας ώστε να λέγεται ειδικός φρουρός; Γιατί έχω την αίσθηση ότι θα πρέπει να λέγεται «γενικώς τρομοκράτης»; Το λυπηρό για την ΕΛ.ΑΣ. είναι ότι από κάτι τέτοιους αμαυρώνεται συνολικά το αστυνομικό σώμα. Η οποία ΕΛ.ΑΣ., ως προς την ηγεσία της τουλάχιστον, έχει μέγιστο μερίδιο ευθύνης, αφού δεν κάνει την αυτοκάθαρσή της ή επιτέλους ας απαιτήσει καλύτερη εκπαίδευση όλων εκείνων των ένστολων συμπολιτών μας που υποτίθεται πως φροντίζουν για τη σωματική μας ακεραιότητα, την ασφάλεια τη δικιά μας, των οικογενειών μας, των παιδιών μας, της ίδιας της ζωής.

Τραγικό είναι δε ότι οι αστυφύλακες ξέρουν μόνο να κάνουν τη δουλειά τους όταν πρόκειται να μεταβεί ο Καραμανλής, ο Αλογοσκούφης, ο Μεϊμαράκης, ο Παυλόπουλος και οι άλλοι για φαγητό, άντε και παρεμπιπτόντως στη Βουλή!

Με θλίψη και πάντα με εκτίμηση, Ευθύμιος Χιόνης, Φιλοθέη Δεν έχω παρά να αντιγράψω την επιτομή του προβλήματος διά της γραφίδος της συναδέλφου Πόπης Διαμαντάκου στη στήλη «Φαινόμενα», αγαπητέ Ευθύμιε:

«Αμήχανοι, σιωπηλοί μπροστά στα δύο θύματα, οι πολίτες: τον 15χρονο που έχασε τη ζωή του και τον αστυνομικό που έχασε την τιμή του αφαιρώντας την. Και μαζί του έχασε την τιμή του ένα σύστημα ολόκληρο, γιατί άφησε και τους δύο απροστάτευτους, ανοχύρωτους μπροστά στο έλλειμμα σεβασμού της προσωπικότητας, της ποιότητας που οφείλει σε μια Δημοκρατία να απολαμβάνει κάθε ζωή- εφήβου, ενηλίκου, μαθητή, φοιτητή, εργαζομένου, συνταξιούχου και αστυνομικού…».


Ε ρε κέφια κι επιτυχίες

Αγαπητή Φοίβη, Επιτυχίες Αστυνομίας Νο 2! Επειδή συμφωνώ με την Αννίτα όταν λέει ότι υπάρχουν σωστοί αστυνομικοί αλλά και «μπάτσοι», σας παραθέτω δημοσίευμα με απόσπασμα της καταγγελίας της Διεθνούς Οργάνωσης Ηuman Rights Warth προς επίρρωσιν των ισχυρισμών μου.

«Περιπέτεια Ιρακινών μεταναστών», λόγω της συμπεριφοράς αστυνομικών της Κομοτηνής, όπως τη διηγούνται οι ίδιοι οι μετανάστες:

«Μας έβαλαν, 60 λαθρομετανάστες, σε βάρκες (ανά 10 άτομα) μέσα στη νύχτα και κάτω από δυνατή βροχή και άρχισαν να μας κτυπούν για να πάμε πιο γρήγορα! Έναν, που δεν ήθελε να μπει στη βάρκα, τον πέταξαν στο ποτάμι, αφού τον κτύπησαν με κλομπ»!

Βέβαια το αμερικανικό περιοδικό «Τime» θα έπρεπε πρώτα να στραφεί κατά του αποχωρούντος προέδρου τους Μπους, που διέλυσε και αιματοκύλησε μια χώρα και ανάγκασε τους κατοίκους της ν΄ απομακρυνθούν, για να σωθούν.

Και πού να ΄ξεραν οι δυστυχείς λαθρομετανάστες ότι ερχόμενοι στη χώρα του Ξένιου Διός, της Δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα υφίσταντο χειρότερα απ΄ ό,τι στη διαλυμένη χώρα τους, χάρη στον «υπέρμετρο ζήλο» ορισμένων οργάνων της… τάξεως!

Το δημοσίευμα χαρακτηρίζει τη χώρα μας «Κολαστήριο» και εγώ ντρέπομαι ως Ελληνίδα πολίτισσα.

Φιλικά, Μάρα Σωτ., Κηφισιά Κι έπειτα ήρθαν οι… άλλες επιτυχίες, αγαπητή Μάρα. Εκείνες με το βεληνεκές. Και ήρθαμε και γίναμε ακόμη πιο ρεζίλι διεθνώς. Αλλά ποιος ενδιαφέρεται για τη χαμένη τιμή της Ελλαδίτσας;