Παιχνίδια με το φως και το γυαλί

Τα βιτρό κερδίζουν το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότερο χώρο στη διακόσμηση των σπιτιών και όχι μόνο. Αυτό που κεντρίζει το ενδιαφέρον πολλών ιδιοκτητών διαμερισμάτων είναι τα παιχνίδια που γίνονται με το φως και τα σχέδια, αφού το γυαλί- σε αντίθεση με την απλή ζωγραφική- αφήνει το φως να το διαπερνά. Το χρωματισμένο γυαλί χρησιμοποιείται πλέον ευρέως για να κατασκευαστούν παράθυρα ή άλλες κατασκευές τις οποίες διαπερνά το φως.

Σύμφωνα με διακοσμητές, βιτρό μπορεί να τοποθετηθεί σε οποιαδήποτε σημείο τού σπιτιού, όπου υπάρχει φυσική πηγή φωτός ή δυνατότητα να υπάρχει τεχνητός φωτισμός. Η διαδικασία αντικατάστασης ενός τζαμιού από μια κατασκευή βιτρό είναι τόσο απλή και μπορεί να γίνει αυθημερόν από ένα ειδικευμένο συνεργείο. Το ίδιο μπορεί να γίνει κι αν σε ένα σπίτι υπάρχουν διπλά τζάμια.

Το μεγάλο προσόν της χρήσης του γυαλιού είναι, όπως λένε διακοσμητές, «η δυνατότητα που έχει να διαμορφώνεται και να διαμορφώνει τον χώρο». Αυτός είναι και ο λόγος που τα βιτρό χρησιμοποιούνται σε δημόσια κτίρια, αεροδρόμια, ξενοδοχεία και εστιατόρια, αφού πλέον πίσω από τα βιτρό υπάρχει μια ολόκληρη βιομηχανία που προσφέρει κάθε υποστήριξη, κάθε είδους εργασία και εξοπλισμό. Εκτός από τα παράθυρα, βιτρό μπορεί να τοποθετηθούν σε οροφές, σε διαχωριστικά, σε γλυπτικές δημιουργίες, σε κρυστάλλινες ψευδοροφές και τοίχους και σε άλλες ειδικές κατασκευές.

Θερμομόνωση
Σε ό,τι αφορά την ανησυχία πολλών ιδιοκτητών διαμερισμάτων ότι μπορεί να υπάρχει απώλεια θερμότητας- από την αφαίρεση των διπλών τζαμιών-, οι ειδικοί ειναι καθησυχαστικοί λέγοντας ότι η κατασκευή βιτρό έχει υποστεί ειδική επεξεργασία έτσι ώστε να μην υπάρχει απώλεια θερμοκρασίας, ενώ πολύ υψηλά είναι και τα επίπεδα ηχομόνωσης. Εάν μια κατασκευή βιτρό υποστεί ζημιά, τότε ανάλογα με την περίπτωση, είτε αντικαθίστανται τα κομμάτια που έχουν υποστεί ζημιά είται γίνεται αντικατάσταση της κατασκευής. Η τοποθέτηση τού βιτρό λαμβάνει υπόψη τη διαρρύθμιση τού χώρου. Η ένταση του φωτός είναι το κριτήριο για την επιλογή του γυαλιού. Ακολουθεί η ένωση των κομματιών, που γίνεται είτε με την τεχνική της ράγας είτε με αυτήν της χαλκοταινίας. Με την πρώτη τεχνική τα κομμάτια σταθεροποιούνται συναρμοσμένα σε μια μολυβένια ράγα. Η δεύτερη τεχνική απαιτεί την ένωση των κομματιών, αφού τοποθετηθεί περιμετρικά ειδική ταινία χαλκού. Το καλάι λειώνει με ειδικό εργαλείο που αναπτύσσει υψηλές θερμοκρασίες και απλώνεται κατά μήκος της χαλκοταινίας.

Νέες τάσεις
Πλέον υπάρχει μια καινούργια γενιά βιτρό, ιδιαίτερα φωτεινών, προσαρμοσμένων στη σύγχρονη κατοικία. Σήμερα, όπως λένε ειδικοί, η τεχνική που χρησιμοποιείται διαφέρει από αυτήν του κλασικού βιτρό που συνιστάται στην κοπή μικρών γυαλιών που ψήνονται στον φούρνο και συνδέονται με μολυβένιες βέργες. Τώρα πρόκειται για τεχνική ελεύθερης ζωγραφικής πάνω στο γυαλί. Κυρίως, χρησιμοποιούνται ψυχρά βερνίκια σμάλτου νέας τεχνολογίας ανεξίτηλα.

[ ΙΝFΟ]

●Βιτρό είναι συνθέσεις από χρωματιστά κομμάτια γυαλιού συνδεδεμένα μεταξύ τους με μεταλλικές βέργες από μολύβι, οι οποίες τονίζουν τα χρώματα και τα σχέδια

Πανάρχαιη τέχνη από τη Μεσοποταμία

ΤΑ ΒΙΤΡΟ του σήμερα δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με αυτά του παρελθόντος. Το μόνο κοινό σημείο που έχουν είναι τα… παιχνίδια με το φως και τα σχέδια που κάνουν.

Σύμφωνα με ειδικούς, η πρώτη αναφορά για βιτρό γίνεται την 3η χιλιετία π.Χ., όταν το γυαλί ήταν ήδη γνωστό ως αυτοτελές υλικό στη Μεσοποταμία και την Αίγυπτο. Από το 1500 π.Χ. αρχίζουν να κατασκευάζονται πιο περίπλοκα αντικείμενα, όπως δοχεία και βάζα.

Στα χρόνια που ακολουθούν το βιτρό εντάσσεται ως στοιχείο στην αρχιτεκτονική. Την περίοδο από το 300 έως το 750 μ.Χ. το γυαλί μαζί με το αλάβαστρο εμφανίζεται στο άνοιγμα των παραθύρων, ιδίως σε πλαίσια από ξύλο, μάρμαρο και γύψο. Κατά τους ιστορικούς, το πρώτο βιτρό που σώζεται μέχρι σήμερα κατασκευάστηκε τον 9 αιώνα μ.Χ. στην Αλσατία και απεικονίζει την κεφαλή του Χριστού.

Στην Ευρώπη το βιτρό γνωρίζει ιδιαίτερη άνθηση την περίοδο 1130-1330, όπου κατασκευάζονται πολλοί καθεδρικοί ναοί. Τα χρώματα που χρησιμοποιούν είναι το κόκκινο με προσθήκη οξειδίου σιδήρου, το μπλε με προσθήκη κοβαλτίου και το πράσινο με προσθήκη χαλκού. Στα χρόνια που ακολουθούν προστίθενται νέα χρώματα, όπως το μοβ, το πράσινο και το κίτρινο.

Στην Ελλάδα
Την ίδια περίοδο στην Ελλάδα, όπως λένε διακοσμητές, ό,τι αναφέρεται ως βιτρό είναι κατά κύριο λόγο φεγγίτες σε ναούς. Από τον 18ο αιώνα και έπειτα, αρχίζει να γίνεται μόδα με τα πρώτα σπίτια πλουσίων να έχουν φεγγίτες με βιτρό. «Μαζική» παραγωγή αρχίζει να υπάρχει στη Γαλλία, την Ολλανδία και τη Γερμανία από τον 19ο αιώνα, οπότε το βιτρό αρχίζει να χρησιμοποιείται ως διακοσμητικό στοιχείο σε πολλά σπίτια.