ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Μάνατζερ

O Παν. Χρ. Καραγεώργος, Αγίου Φανουρίου 32, Αθήνα, γράφει:

«Αγαπητέ κύριε Παπαδόπουλε, Πριν από 30 χρόνια, στο δεύτερο έτος του Μεταπτυχιακού στη Διοίκηση των Επιχειρήσεων, στην ΑΣΟΕΕ, ο καθηγητής Μάριος Τσιμάρας δίδασκε ότι το οικονομικό σύστημα που υφίσταται σήμερα δεν είναι καπιταλιστικό, αλλά νεοκαπιταλιστικό. Σε ερώτηση ποια είναι η διαφορά, η απάντησή του ήταν: μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, οι κεφαλαιούχοι ήταν αυτοί οι ίδιοι διοικητές και διαχειριστές των κεφαλαίων τους και των επιχειρήσεών τους. Με τον “εκδημοκρατισμό” του κεφαλαίου και τη διασπορά των μετοχών, η διαχείριση και η διοίκηση περιήλθαν στους managers.

Με τον καιρό οι managers απέκτησαν δική τους δύναμη, δικό τους κύρος και δικά τους συμφέροντα. Τα συμφέροντα αυτά δεν συμπίπτουν πάντοτε με τα συμφέροντα των κεφαλαίων που διαχειρίζονται, αλλά αποβλέπουν σε ίδιους άλλους σκοπούς, κυρίως σκοπούς εξουσίας και επιρροής. Τα γεγονότα που συγκλονίζουν τον κόσμο είναι αποτέλεσμα της κυριαρχικής δράσης αυτών των οικονομικών εξουσιαστών.

Τώρα, γιατί ξέφυγαν από τον έλεγχο της πολιτείας και των πολιτικών… ίσως λόγω διαπλοκής.

Κατά τις συζητήσεις για την τραπεζική κρίση, κάποιος έριξε στο τραπέζι τον όρο «κρατικός καπιταλισμός» σαν ενδεχόμενο εργαλείο αντιμετώπισής της.

Κρατικό καπιταλισμό καταλογίζουν σήμερα στην κινεζική οικονομία, όπως παλαιότερα στην οικονομία του ανατολικού συνασπισμού. Ως κρατικό καπιταλισμό χαρακτηρίζουν το οικονομικό σύστημα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, κυρίως στα χρόνια της ακμής της.

Στο τρίτομο κλασικό συλλογικό έργο “Οικονομική Ιστορία του Βυζαντίου”, μέριμνα μετάφρασης και έκδοση του ΜΙΕΤ, αλίευσα την εξής καταγραφή (Τόμος Β΄, κεφ.: Ο χειρισμός του χρήματος, σελ. 106): Κατά καιρούς, τα χρεόγραφα που είχαν στην κατοχή τους οι δανειστέςτραπεζίτες, τα εξαγόραζαν οι αυτοκράτορες για να τα αποδώσουν στους χρεώστες ή για να τα κάψουν πανηγυρικά.

Μνημονεύεται τέτοιο μέτρο του Ρωμανού Λακαπηνού που έκαψε τα χρεόγραφα δημοσίως μπροστά στο Χριστό Χαλκίτη υπό τους λαϊκούς πανηγυρισμούς των κατοίκων της Βασιλεύουσας. Βέβαια, ο κ. Μπους αντί να κάνει το ίδιο, “έκαψε” την αμερικανική φτωχολογιά και δίνει τα χρήματα στους δανειστές… ίσως λόγω διαπλοκής των managers και της πολιτικής. Η ελληνογνωσία τους σταματάει στον Θουκυδίδη όπως και πολλών άλλων…».