Φαινόμενα

Οι αγώνες on camera δικαιώνονται
, Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

Μία on camera συνάντηση των νοσηλευτών με τον υπουργό κ. Αβραμόπουλο εξελίχθηκε σε τηλεοπτικόαγωνιστικό χάπενινγκ
Oι κάμερες συνωστίζονταν ήδη έξω από την πόρτα του υπουργείου όταν έφτασε ο υπουργός κ. Αβραμόπουλος, επειδή οι εργαζόμενοι στον τομέα της Υγείας είχαν καταλάβει το υπουργείο απαγορεύοντας στους υπαλλήλους την είσοδο. Την απαγόρευσαν και στον ίδιο. Εκεί, στην είσοδο, έγινε η συνάντηση. Πολύ φωτογενής με χαρακτήρα επείγοντος. Κι ας πρόκειται για αιτήματα χρόνων, που κατ΄ επανάληψη έχουν εκτεθεί στον υπουργό. Το τηλεοπτικό ενδιαφέρον κορυφώθηκε χάρη στην ταυτόχρονη απευθείας σύνδεση των πρωινών τηλεοπτικών εκπομπών με την πόρτα του υπουργείου. Ο Οικονομέας φώναζε στη ρεπόρτερ του καναλιού να ρωτήσει τον υπουργό αν «πιστεύει ότι έχουν δίκιο οι εργαζόμενοι», ο Παπαδάκης ήδη τους το έδινε απαριθμώντας τα αιτήματά τους. Το σόου είχε αρχίσει.

Και είχαν πλήρη επίγνωση των όρων του, ως φάνηκε, όχι μόνον ο έμπειρος κ. Αβραμόπουλος, αλλά και οι συνδικαλιστές που τους ξέφευγε και ένα μικρό γελάκι (δείγμα απειρίας) – ιδίως στον συνδικαλιστή που βρισκόταν στην πρώτη γραμμή μπροστά στον υπουργό- καθώς επαναλάμβαναν τα αιτήματά τους, ίσως γιατί αντιλαμβάνονταν για πρώτη φορά ότι έπαιζαν και αυτοί έναν ρόλο. Και τον έπαιζαν άριστα, όπως ακριβώς και ο υπουργός απέναντί τους- πιο έμπειρος αυτός, με αναγνωρισμένα επικοινωνιακά χαρίσματα, εξ ου και άδραξε τη χρυσή ευκαιρία να επιδείξει πρόσωπο διαλλακτικό, χαμηλούς τόνους και διάθεση να επιλύσει το πρόβλημα, αλλά ας όψεται η οικονομική στενότητα: «Παιδιά, εγώ μαζί σας είμαι». «Τότε πάμε μαζί να καταλάβουμε το υπουργείο του Αλογοσκούφη» ήταν η πρόκληση που του απηύθυναν οι εργαζόμενοι. «Όχι; Τότε θα μας φέρετε τις υπογραφές των συναρμόδιων υπουργών ότι τα αιτήματά μας θα ικανοποιηθούν». «Να υπογράψω εγώ», έλεγε ο Αβραμόπουλος. «Όχι, τι να το κάνουμε ένα χαρτί με μια υπογραφή», έλεγαν ορθώς οι εργαζόμενοι, αφού χωρίς την υπογραφή του «ταμία» η επιταγή είναι ακάλυπτη.

Πέτυχαν πάντως να γίνουν γνωστά τα αιτήματά τους, δίκαια κατά κοινή ομολογία, μηδέ του υπουργού εξαιρουμένου, αφού ζητούν να προσληφθεί επιπλέον προσωπικό στα νοσοκομεία για να μπορούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους, να ενταχθούν στα βαρέα ανθυγιεινά επαγγέλματα, στα οποία ουδείς μπορεί να διαφωνήσει ότι ανήκουν, αλλά κυρίως ζητούν την αξιοπρέπειά τους, την οποία δεν φαίνεται να αναγνωρίζει η κυβέρνηση όταν τους δίνει ένα επίδομα ύψους 100 ευρώ, το οποίο θα εισπράξουν σταδιακά σε τέσσερα χρόνια.

Ήταν ένα απρόσμενο σόου πολιτικής δράσης, που έδινε την ψευδαίσθηση ότι όλα συμβαίνουν μπροστά στις κάμερες και ολοκληρώνονται σε τηλεοπτικούς χρόνους. Οι κάμερες έκαναν ζουμ στα πρόσωπα και την πλάτη του υπουργού, εκείνος απαντούσε στη ρεπόρτερ, που του φώναζε «είστε πλάτη στην κάμερα, πρέπει να γυρίσετε», ότι «εδώ είμαι για άλλη δουλειά δεν ήρθα για τις κάμερες, θα κοιτώ τα πρόσωπα των εργαζομένων», αρπάζοντας την ευκαιρία να αντικαταστήσει την πραγματική αντιμετώπιση του προβλήματος με μια τηλεοπτική επίδειξη υπουργικής φροντίδας.
Η ΤV αποτελεί ιδανικό μέσο πίεσης

Κάποιος εκ των εργαζομένων, στο βάθος του πλάνου, κάτι φώναξε για τις κάμερες, να πάνε όλοι μέσα στο υπουργείο να συζητήσουν και να φύγουν οι κάμερες. «Όχι, να μη φύγουν» ήταν η άμεση και δυναμική παρέμβαση των συνδικαλιστών που βρίσκονταν μπροστά μπροστά. Αλλά και του υπουργού. «Φαίνεται ότι έχετε πρόβλημα με τις κάμερες εσείς εκεί στο βάθος» είπε σαν να ήταν ψόγος.

Οι εργαζόμενοι, πάλι, είχαν αποφασίσει ότι η τηλεόραση αποτελεί ιδανικό μέσο για την άσκηση πίεσης. Στην αρχή φάνηκε πως δικαιώνονται.

Στο κάτω κάτω ο υπουργός εμφανίστηκε πάραυτα. Αυτό όμως αρέσει στην τηλεόραση, περισσότερο και από όσο ωφελεί τον διάλογο με τους εργαζομένους. Με το κύρος της θέσης να προσδίδει επιπλέον φωτογένεια στην κίνησή του και τη διαλλακτικότητα να την απογειώνει, η κινητοποίηση των εργαζομένων πάντως υπήρξε αφορμή για μια ωραία τηλεοπτική στιγμή δημοκρατίας σε δράση. Είτε ικανοποιήθηκαν τα δίκαια αιτήματα πλήρως, είτε εν μέρει. Μα αν αυτό συνέβαινε στ΄ αλήθεια θα χρειαζόταν όλο αυτό το σόου;