Θησαυροφυλάκιο τέχνης

Σε θησαυροφυλάκιο της Εθνικής Τράπεζας μετατρέπεται από απόψε και για τρεις μήνες η Εθνική Πινακοθήκη. Μόνο που στις αίθουσες του μοντέρνου κτιρίου επί της Βασιλέως Κωνσταντίνου δεν θα βρουν θέση ράβδοι χρυσού και «τούβλα» χαρτονομισμάτων, αλλά 200 από τα 2.500 έργα τέχνης της συλλογής που ανήκει στην τράπεζα. Συλλογή που καταγράφει την ιστορία της ελληνικής τέχνης από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα μέσα από έργα- πολλές φορές αριστουργήματα- σπουδαίων Ελλήνων δημιουργών. Και παρουσιάζεται για δεύτερη φορά (η πρώτη ήταν πριν από 27 χρόνια) στην 167χρονη πορεία της Εθνικής Τράπεζας.

«Σκοπός της Εθνικής Πινακοθήκης είναι να προβάλλει την ιστορία της τέχνης. Όταν λοιπόν υπάρχουν έργα που επιτελούν τον σκοπό αυτό και παραμένουν αθέατα στο ευρύ κοινό, πρόκειται για έργα που έχουν θέση στους εκθεσιακούς χώρους της Πινακοθήκης», σχολιάζει στα «ΝΕΑ» η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη- Πλάκα.

Έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φοράόπως η «Άποψη του Ζαππείου» του Σπύρου Βασιλείου (πρόσφατα αποκτήματα) όπως «Ο χορός στα Μέγαρα» του Νικηφόρου Λύτρα, αλλά και ιστορικά έργα όπως η εμβληματική προσωπογραφία του Όθωνα που κρατά στο χέρι του το διάταγμα ίδρυσης της Εθνικής Τράπεζας- συνθέτουν την ανθολογία των έργων που επιλέχθηκαν από το πρώτο ελληνικό πιστωτικό ίδρυμα που απέκτησε συλλογή έργων τέχνης από το 1841. Ξεχωριστή ενότητα αποτελούν οι προσωπογραφίες τών κατά καιρούς διοικητών της με υπογραφές καλλιτεχνών από τον Γεώργιο Ιακωβίδη, τον Κωνσταντίνο Παρθένη και τον Γιάννη Μόραλη έως τον Παναγιώτη Τέτση, τον Δημήτρη Μυταρά και προσφάτως τον Γιώργο Ρόρρη.

«Η επιλογή δεν ήταν διόλου εύκολη μέσα από 2.500 έργα, γι΄ αυτό και τέθηκαν τρία βασικά κριτήρια», λέει στα «ΝΕΑ» η διευθύντρια συλλογών και μουσειολογικού προγραμματισμού της Πινακοθήκης Όλγα Μεντζαφού. «Πρώτον, επιλέξαμε έργα αρίστης ποιότητος. Δεύτερον, έργα που να έχουν ιστορική σημασία. Και τρίτον, έργα που στην τελική σύνθεση της έκθεσης να επιτρέπουν στο θεατή να παρακολουθήσει την εξέλιξη της ελληνικής τέχνης. Το αποτέλεσμα αποτελεί ουσιαστικά ένα μάθημα στην ιστορία της ελληνικής τέχνης από τα μέσα του 19ου αιώνα ώς τις δημιουργίες καλλιτεχνών που γεννήθηκαν πριν τον πόλεμο και ήταν σε ακμή τις δεκαετίες ΄60 και ΄70».

Γοητευτική όμως δεν είναι μόνο η διαδρομή στην ιστορία της ελληνικής τέχνης μέσα από τα έργα της συλλογής, τα οποία και ανοίγουν διάλογο με τις μόνιμες συλλογές της Πινακοθήκης. Είναι και όσα μπορεί να ανακαλύψει ο επισκέπτης για την πορεία συγκρότησης της συλλογής που αποτελεί σύμβολο κύρους της Εθνικής Τράπεζας μέσα από τις επιλογές τών κατά καιρούς διοικητών της, τις γνώσεις και τις προτιμήσεις τους. Επιλογές που έχουν στόχο πάντα να αναδείξουν την ηγετική οικονομική ισχύ της και αναδεικνύονται μέσα από την πολύτιμη έκδοση- κατάλογο που συνοδεύει την έκθεση.

ΙΝFΟ

«Έλληνες ζωγράφοι από τη συλλογή της Εθνικής Τράπεζας», στην Εθνική Πινακοθήκη (Βασ. Κωνσταντίνου 50). Έως 22 Μαρτίου 2009.

Ξεχωρίζουν

1 «Η υποδοχή του βασιλιά Όθωνα της Ελλάδας στο Ναύπλιο» (1901), έργο του Νικολάου Φερεκείδη. Ο ζωγράφος ταξίδεψε στο Μόναχο με εντολή της τράπεζας για να αντιγράψει το έργο του Γερμανού Ρeter von Ηess. 2 «Τα εγκαίνια της Διώρυγας της Κορίνθου» (1893) του Κωνσταντίνου Βολανάκη, παραγγελία της Εταιρείας Ισθμού της Κορίνθου. 3 «Καθιστός Έλληνας αξιωματικός», έργο του Διαμαντή Διαμαντόπουλου της περιόδου 1930-1934. Έργο με επιρροές από τον Ματίς, αν και ο ζωγράφος δεν ταξίδεψε στο εξωτερικό. 4 «Δρόμος με δέντρα» (1900) του Κωνσταντίνου Παρθένη, που επαναπατρίστηκε από την Τσεχοσλοβακία. 5 «Άποψη Εθνικού Κήπου Ζαππείου»τρίπτυχο (1978) του Σπύρου Βασιλείου που εκτίθεται για πρώτη φορά .