«Όλοι έχουν πέσει έξω στη συνταγή της επιτυχίας»
Ο Μανώλης Μητσιάς οσονούπω στον «Μύλο» της Θεσσαλονίκης μαζί με τη Ρίτα Αντωνοπούλου. Αργότερα στην Αθήνα. «Σε μουσική σκηνή βέβαια. Γιατί ποια είναι σήμερα τα "λαϊκά μαγαζιά"; Αυτά τα χαώδη, που ανεβαίνουν στα τραπέζια κι αρκουδιάζονται; Άπαπα!»
Μια περίεργη πρωτιά έχει το «Ένα Τσιγάρο κι Ένας Ψεύτης», το άλμπουμ που παρουσίασε χθες ο Μανώλης Μητσιάς. Ύστερα από 40 χρόνια στη δισκογραφία, είναι η πρώτη φορά που το οπισθόφυλλο έχει πολλά ονόματα στη θέση των στιχουργών και συνθετών, πολλοί από τους οποίους είναι νέοι. Μεταξύ αυτών- για πρώτη φορά- και το δικό του όνομα (σε ένα τραγούδι).
«Εκνευριστικά σταθερός», όπως έλεγε ο Οδυσσέας Ιωάννου, εκνευριστικά συνεπής, ένας τραγουδιστής που είναι η «ζώσα ιστορία του ελληνικού τραγουδιού», έμαθε από τα πρώτα του βήματα να μπαίνει στο όραμα του συνθέτη και να το υπηρετεί. Κάποτε έτσι λειτουργούσαν τα πράγματα. Και ο Μανώλης Μητσιάς έζησε την εποχή της μεγάλης ακμής και των μεγάλων τραγουδιών: Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Μούτσης, Ξαρχάκος, Κηλαηδόνης, Μικρούτσικος, Κραουνάκης…
«Όταν έχεις τόσο σπουδαίους δημιουργούς που σου δίνουν τραγούδια», έλεγε χθες, «δεν έχεις λόγο να ψάξεις αλλού. Κι εγώ είχα τραγούδια να πω… Αυτή τη φορά είπα να δώσω ευκαιρία και σε νέους ανθρώπους».
Σας στέλνουν τραγούδια;
Πολλά. Και στην εταιρεία. Με κάλεσε λοιπόν ο παραγωγός μου, ο Γιώργος Μακράκης και τα ακούσαμε παρέα. Αν εξαιρέσουμε τα δυο τραγούδια του Μικρούτσικου και του Λίνου Κόκοτου που τον έχουν βάλει στην άκρη (δεν ξέρετε πόσες φορές έχει χτυπήσει την πόρτα σε εταιρείες αυτός ο άνθρωπος και του έλεγαν όχι), οι άλλοι είναι νέοι άνθρωποι.
Να λοιπόν που κάνατε τον πρώτο σας πολυσυλλεκτικό δίσκο…
Ναι, αλλά ξέρεις ποια είναι η διαφορά; Όλοι πάνε σε συγκεκριμένα πρόσωπα και ζητάνε τραγούδια γιατί κυνηγάνε την επιτυχία.
Εσάς δεν σας ενδιαφέρει η επιτυχία;
Ναι. Αν έρθει, είναι καλοδεχούμενη. Αλλά δεν ξεκινάω έτσι. Εγώ θέλω να είναι καλά τα τραγούδια.
Σαράντα χρόνια τραγουδιστής. Μάθατε τι κάνει τελικά την επιτυχία;
Κανείς δεν το ξέρει. Όλοι έχουμε πέσει έξω. Και οι δισκογραφικές εταιρείες ακόμα περισσότερο.
Δεν έχετε πέσει ποτέ πάνω σε ένα τραγούδι και να πείτε «αυτό είναι»;
Βέβαια. Όταν είχα ακούσει πρώτη φορά την «Πιρόγα». Ή στο «Ποτέ δεν θα μπω σ΄ άλλο σώμα». Κι άλλα… Αλλά άντε να βρεις τέτοια τραγούδια.














