Η δικαίωση της υπομονής
ΤΟ κομβικό σημείο για τις εξαιρετικές πορείες του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη, το κρίσιμο για την άνοδο της απόδοσης, ήταν η στήριξη της οποίας έτυχαν οι τεχνικοί από τις διοικήσεις των ΠΑΕ. ●●● Μετά το κάζο από την Ανόρθωση ο Κόκκαλης, αντί να τα κάνει μπάχαλο, επέλεξε να επενδύσει στον Ισπανό προπονητή. Πέρασε στον Τύπο ότι δεν υφίσταται θέμα απομάκρυνσης του τεχνικού, ενώ δίνοντας το «παρών» στον Ρέντη έστειλε το καλύτερο μήνυμα στους ποδοσφαιριστές. Ομοίως στην Παιανία, ύστερα από τα ναυάγια του Τεν Κάτε στα παιχνίδια κόντρα στην Ανόρθωση και τον Εργοτέλη, οι ιθύνοντες προτίμησαν να πείσουν τον Ολλανδό ότι πρέπει να ζητήσει συγγνώμη και να υποσχεθεί άμεση ανάκαμψη. Ο προπονητής το έπραξε δίχως δεύτερη σκέψη. Ένιωσε παράλληλα πως η ηγεσία του Παναθηναϊκού δεν πρόκειται να τον «στείλει» τόσο γρήγορα και δίχως να εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες επιτυχίας του. Οι βίοι παράλληλοι που ακολούθησαν οι δύο ισχυρές ΠΑΕ ήταν και μια επιλογή ανάγκης. Διότι ουδείς εκ των αρμοδίων ήθελε από το φθινόπωρο να ακυρώσει την αρχική γνώμη του ή να τρέχει για αποζημιώσεις.
ΕΧΟΝΤΑΣ το ελεύθερο να κάνουν όσα θεωρούν καλύτερα για τις ομάδες τους, Τεν Κάτε και Βαλβέρδε έβαλαν σε εφαρμογή το plan Β. Για τον έμπειρο «πράσινο» τεχνικό, το μείζον ήταν να αφομοιώσουν οι ποδοσφαιριστές του την τακτική. Καινοτόμος αληθινά, επέλεξε να πορευτεί δίχως κάποια «βαριά χαρτιά». Τον Σαλπιγγίδη. Τον Ίβανσιτς. Τον «λίγο» Σόουζα. Ο πονοκέφαλός του ήταν ο Σίλβα. Γιατί ναι μεν ο Βραζιλιάνος προσέθετε «κλας» στη μεσαία γραμμή και μπορούσε να ενώσει την άμυνα με την επίθεση, έτρεχε λίγο όμως και κάλυπτε λιγότερους χώρους. Έτσι, τον ενίσχυσε με τον Σιμάο και τον Τζιόλη, ενώ όταν οι συνθήκες το απαιτούν αφαιρεί έναν μέσο και ζητεί από τον δεύτερο επιθετικό να αρχίζει τις προσπάθειές του από πίσω, ενισχύοντας τη γραμμή των μέσων! Ο ΠΑΟ βρήκε ισορροπία, η αφομοίωση των «θέλω» του Τεν Κάτε έγινε σε μεγάλο ποσοστό και ο τεχνικός προχωρά στη βελτίωση του ρυθμού και σε νέο άνοιγμα προς τους παίκτες του.
ΣΤΟ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΡΙΟτου Ρέντη, το μεγάλο στοίχημα του Βαλβέρδε ήταν να κερδίσει τους ποδοσφαιριστές. Ο αποκλεισμός από τον Κετσπάγια κλόνισε αρκετούς. Το rotation έδωσε το δικαίωμα σε κάμποσους να γκρινιάζουν. Οι αλλαγές του Κοβάσεβιτς απειλούσαν με έκρηξη το κόκκινο οικοδόμημα. Ο Λέτο έπαιζε και τα up and down ήταν συνεχόμενα. Ο Βαλβέρδε επέλεξε τις απανωτές ρήξεις απέναντι σε μια δεδομένη κατάσταση, που δεν του άρεσε διόλου. Κράτησε όλους τους παίκτες σε ετοιμότητα. Και μολονότι δεν το έλεγε, διαπίστωνε ότι η φυσική κατάσταση των ποδοσφαιριστών ανέβαινε από αγώνα σε αγώνα. Επιπλέον, η ισορροπία επιτεύχθηκε με την είσοδο του Μπελούτσι στο σχήμα.
ΝΑ Ο ΛΟΓΟΣ που ο Βαλβέρδε ζητεί να βγει ο Αργεντινός. Διότι ο Μπελούτσι είναι το μέλλον και ο Κοβάσεβιτς μόνο το αβέβαιο παρόν. Ο βραχύσωμος χαφ με τις απρόβλεπτες κινήσεις στην εφαρμογή τού «ένα- δύο» ανοίγει το παιχνίδι σαν τη βεντάλια! Και πρώτη φορά έπειτα από χρόνια, ο Ολυμπιακός επιτίθεται από παντού με σύστημα. Δεξιά ο Γκαλέτι, αριστερά ο «Τζόλε» και στον άξονα ο Μπελούτσι με τις εφόδους του συνδράμει τις κινήσεις του Ντιόγκο. Για δύο πράγματα μπορεί να νιώθει υπερήφανος ο Βαλβέρδε. Πρώτα γιατί επιτέλους ανακάλυψε τη θέση του «μίστερ 7,5 εκατ. ευρώ» και δεύτερον διότι φτιάχνει αυτοματοποιημένη επίθεση χωρίς να τρίζει η άμυνα. Κάτι που μόνο εύκολο δεν θεωρείται.
Η δυναμική του νεόπλουτου
Έχασε τα αυγά και τα… κεφάλια η Σάλκε με αντίπαλο τη Μάντσεστερ Σίτι. Οι… νεόπλουτοι «πολίτες» πέρασαν με νίκη (2-0) από τη Γερμανία και πλέον έχουν το πάνω χέρι στην υπόθεση της πρόκρισης. Στη φωτογραφία, η μπάλα κρύβει το κεφάλι του Τζόουνς, ενώ ο Άιρλαντ σκέφτεται ήδη τον επόμενο αντίπαλο
Οι νουθεσίες του Κυργιάκου
ΚΑΛΗ η θεωρία, δεκτή η προσπάθεια να βελτιωθεί το επίπεδο της φυσικής κατάστασης των ποδοσφαιριστών της ΑΕΚ, μήπως όμως ο Ντούσκο πρέπει να ρίξει μια ματιά και σε κάποιες μικρές λεπτομέρειες;
Προσέξτε τι συνέβη στα αποδυτήρια της ΑΕΚ, λίγο μετά το 1-1 με τον ΟΦΗ. Ο Κυργιάκος, αληθινός «κάπτεν» μέσα και έξω από τον αγωνιστικό χώρο, με τρόπο «την είπε» στον Εντίνιο για τη χαμένη ευκαιρία του 90΄, όταν ο κυνηγός έστειλε με δύναμη την κεφαλιά άουτ και δεν προσπάθησε να κάνει πάσα προς το σημείο του πέναλτι: «Γιατί δεν “έσπασες” την μπάλα»; Ο Εντίνιο δεν χάρηκε με την παρατήρηση και η απάντησή του ήταν στο στυλ «πήγαινα για το γκολ»! Αντιλαμβάνεστε; Ο Πορτογάλος μπροστά του έβλεπε κυρίως την προσωπική επιτυχία και την (πιθανή) επάνοδό του στην εντεκάδα- όλα τα υπόλοιπα εκείνη την ώρα είχαν δευτερεύουσα σημασία για τον ίδιο. Και όσο οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ αποφεύγουν να κάνουν πάσες σε συμπαίκτες τους που βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση τόσο στα ενδότερα της ΑΕΚ το «εγώ» θα μπαίνει πάνω από το «εμείς».











