Πέρα από το λιμάνι

Αν ο Ολυμπιακός κοιτά μόνο την πρόκριση στην επόμενη φάση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, κάνει μεγάλο λάθος! Διότι με βάση τη χθεσινή εμφάνιση, η ομάδα του Βαλβέρδε πιστοποιεί ότι μπορεί να βλέπει αρκετά μακριά. Το 5-1 ήταν εκκωφαντικό, ακούστηκε σε όλη την Ευρώπη.

Με αντίπαλο μια ομάδα με πολύ βαριά φανέλα. Με αμέτρητους τίτλους στην Πορτογαλία, με δύο κατακτήσεις Πρωταθλητριών (!) και με τους γνώστες να ομολογούν ότι «είναι η καλύτερη Μπενφίκα της δεκαετίας». Αυτή την ομάδα ο Ολυμπιακός την έκανε να μοιάζει με… ερασιτεχνική. Ο Κίκε Φλόρες είδε την ενδεκάδα του να διαλύεται από τον Ερνέστο Βαλβέρδε. Για τον Ισπανό κόουτς του Ολυμπιακού γνωρίζαμε ότι έκανε καριέρα με την Εσπανιόλ. Κατανοήσαμε πως δεν είναι ειδήμων στην επιλογή παικτών. Ε, και; Ο Βαλβέρδε μετά το (απαραίτητο) διάστημα προσαρμογής δείχνει πλήρως εξοικειωμένος με το περιβάλλον. Πέρασε τη δουλειά του στην ομάδα. Οι κομπίνες στα φάουλ ή στα κόρνερ, οι ασίστ στις φάσεις των γκολ, το γεγονός ότι ο εγωισμός κλασάτων παικτών δεν φαίνεται πουθενά, η ταχύτητα στην ανάπτυξη, όλα αυτά είναι έργο Βαλβέρδε. Φρέσκος, σοβαρός και με άριστη φυσική κατάσταση, ο Ολυμπιακός συνεχώς εξελίσσεται. Το ευχάριστο είναι ότι όλα κινούνται με τον πλέον φυσιολογικό τρόπο. Γιατί μαζί με την ομάδα, εξελίσσεται και μεγαλώνει και ο προπονητής. Και ο κόσμος εκστασιασμένος απολαμβάνει ίσως το ωραιότερο θέαμα των τελευταίων χρόνων!

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ πονοκέφαλος του Τεν Κάτε όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν να βρει τρόπο να σταματήσει τον Ζλάταν Ιμπραήμοβιτς. Προσέξτε: όχι να τον φρενάρει μέσα στην περιοχή, αλλά να τον αποξενώσει από την υπόλοιπη ομάδα. Μάζεψε DVD αγώνων της Ίντερ, είδε τα πιο πρόσφατα, «έκοψε και έραψε» φάσεις και έδειξε επιλεγμένα στιγμιότυτα στους ποδοσφαιριστές του.

Το συμπέρασμα του Ολλανδού; Ο Ιμπραήμοβιτς αντιμετωπίζεται μόνο αν του… μικρύνεις το γήπεδο! Με άλλα λόγια, αν του περιορίσεις τον χώρο που τόσο του αρέσει να κινείται. Η τοποθέτηση του Γκούμα σε ρόλο σκούπας είχε την εξήγησή της. Ο Σαριέγκι ανέλαβε τον Σουηδό φορ και όταν ο άσος της Ίντερ ξέφευγε, ο Γκούμας έκλεινε τους διαδρόμους. Σε διαφορετική περίπτωση, οι κοντινές γραμμές που έπαιζαν οι αμυντικοί του ΠΑΟ επέτρεπαν ακόμη και στον Βύντρα να αναλαμβάνει τον ψηλόσωμο επιθετικό. Όταν ένας σέντερ φορ μένει… ατάιστος, αρχίζουν τα νεύρα. Και ο Ιμπραήμοβιτς από νωρίς έδειξε εκνευρισμένος και δεν κατάφερε να δημιουργήσει όπως στο ματς του Ολυμπιακού Σταδίου. Δεύτερο σημείο κλειδί, μετά το «διπλομαρκάρισμα»; Ο Σιμάο. Ο νεαρός από τη Μοζαμβίκη καλύπτει με το τρέξιμό του το… βάδην του Ζιλμπέρτο Σίλβα και για τον λόγο αυτό προτιμάται από τον Τεν Κάτε. Παράλληλα, μεταφέρει σωστά την μπάλα, γνωρίζει, λες και είναι βετεράνος, πότε θα τη δώσει σωστά, πότε θα καλύψει τα νώτα του και δεν παραλείπει να προσφέρει στον τομέα του ρυθμού.

Τι δεν είχε ο ΠΑΟ στο Μιλάνο; Έναν παίκτη κοντά στον Μάντζιο. Αλλά ο Τεν Κάτε δεν νοιαζόταν καθόλου για το συγκεκριμένο- ήθελε μόνο να φτιάξει την άμυνά του, να κρατήσει την ηρεμία και δικαιώθηκε για την επιλογή του. Το μεγάλο συν, ωστόσο, μάλλον θα φανεί στο μέλλον. Γιατί τέτοιες βραδιές όπως αυτή της Τετάρτης μπολιάζουν παίκτες και κόσμο με τη νοοτροπία του «πρώτου».