«Δεν το έχω σκοπό να αποσυρθώ από τώρα»

«Δεν σκοπεύω να αποσυρθώ, εκτός κι αν κάποιος σκέφτεται ότι πρέπει να το κάνω». Βραβευμένος με πέντε Όσκαρ, ο 78χρονος Κλιντ Ίστγουντ- ηθοποιός, παραγωγός, σκηνοθέτης και μουσικός- μόλις τελείωσε την τελευταία του ταινία, «Changeling», με πρωταγωνίστρια την Αντζελίνα Ζολί, ενώ έχει στα σκαριά δυο ακόμα, το «Gran Τorino» (όπου πρωταγωνιστεί ο ίδιος) και το «Ηuman Factor» με τον Μόργκαν Φρίμαν ως Νέλσον Μαντέλα. Κλειδί (λέει) της αντοχής του είναι η διαρκής δράση και σε πνευματικό και σε φυσικό επίπεδο. Φτιάχνει ταινίες, συνθέτει μουσική (σε πολλά έργα του τα τζαζ κομμάτια είναι δικά του) ερωτεύεται, χωρίζει… και γενικά φροντίζει να μην αναλώνεται σε άσκοπες ενδοσκοπήσεις που έχουν να κάνουν με την ηλικία ή με τον θάνατο γιατί, «εντάξει, ο καθένας μας μπορεί να επέμβει στο πεπρωμένο του μέχρι ενός ορίου. Από εκεί και πέρα, ό,τι είναι γραμμένο, αυτό είναι».

Για τον βετεράνο σταρ, που ό,τι και να κάνει, διατηρεί την εικόνα του ατσάλινου, μοναχικού αρσενικού (παρά τα επτά παιδιά του και τους πέντε γάμους του), το πεπρωμένο φαίνεται να του επιφυλάσσει ακόμα «δρόμο μετ΄ εμποδίων, γιατί αυτό μου αρέσει, να βρίσκω εμπόδια και να τα ξεπερνάω», όπως λέει.

Το ξεκίνημά του στον κινηματογράφο έγινε το 1955, όταν ακόμα μεσουρανούσαν ο Χίτσκοκ και ο Φορντ. Ποια είναι η γνώμη του για τις σημερινές ταινίες; «Οι περισσότερες απευθύνονται στους τινέιτζερ», λέει.

«Εγώ αντίθετα προσπαθώ να κάνω ταινίες για ενηλίκους. Και καλό θα ήταν οι τινέιτζερ να βλέπουν ταινίες για ενήλικες»- καθώς σκέφτεται τα λόγια του τα αλλάζει λιγάκι… «Όχι απαραίτητα ταινίες για ενηλίκους. Απλά να έχουν ενήλικο θέμα», διευκρινίζει.

Κεντρικό πρόσωπο στο «Changeling» είναι πάλι γυναίκα (που έζησε στο Λος Άντζελες του 1928). Η Ζολί ενσαρκώνει την Κριστίν Κόλινς, θύμα μιας πλεκτάνης, μιας παράλογης ιστορίας που έμεινε θαμμένη από τότε στα χρονικά της πόλης. Ανύπαντρη μητέρα, κατηγορείται για την εξαφάνιση του 9χρονου γιου της Γουόλτερ, κρίνεται ένοχη και όταν της παρουσιάζουν ένα άγνωστο αγόρι ως γιο της, εκείνη αρνείται να το δεχτεί και την κλείνουν σε ψυχιατρική πτέρυγα νοσοκομείου. Αλλά οι δυσκολίες δεν την κάμπτουν… Γιατί τέτοια έφεση στις ηρωικές γυναίκες (όπως η Χίλαρι Σουάνκ στο «Μillion Dollar Βaby»);

«Τελευταία οι γυναίκες στον κινηματογράφο είναι είτε εύθραυστες ρομαντικές προσωπικότητες είτε “γκόμενες”. Εγώ κάνω ταινίες για πραγματικές γυναίκες».