Το Πνεύμα του Τόνου

Αδιανόητο
Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

Μια αυτοκτονία στο Διαδίκτυο. Και δεν είναι η πρώτη. Τα πάντα πλέον έχουν μετατραπεί σε δημόσιο θέαμα. Κυρίως τα προσωπικότερα: ο έρωτας και ο θάνατος. Ποιος θα φανταζόταν πως η ερωτική στιγμή, όπου ο αυτοσχεδιασμός και η τέλεια παραίτηση των δύο εραστών στον αμοιβαίο οίστρο θα γινόταν κοινή θέα και συχνά μάλιστα επ΄ αμοιβή! Ποιος θα φανταζόταν πως η προσωπικότερη μοναξιά του επιθανάτιου ρόχγου θα γινόταν εμπορεύσιμο είδος. Αλλά και η αυτοκτονία;

Έχουν γραφεί περισπούδαστα ψυχιατρικά κείμενα για τις μακροχρόνιες επωάσεις του τρόπου με τον οποίον θα επιτύγχανε μια τέτοια απόφαση. Ο μελλοντικός αυτόχειρας χρειάζεται να βεβαιωθεί για την επιτυχή λύση της απονενοημένης πράξης του. Και τώρα τον βλέπετε να το σχεδιάζει δημόσια, να το κοινοποιεί στο αχανές άπειρο του επικοινωνιακού τοπίου, να το σκηνοθετεί και να το πραγματοποιεί ενώπιον εκατοντάδων και δυνητικά χιλιάδων θεατών. Τι θλιβερός, αρρωστημένος ναρκισσισμός είναι αυτός να καθρεφτίζεις τις τελευταίες στιγμές σου στα περίεργα, αδηφάγα βλέμματα αγνώστων και αδιάφορων ανθρώπων. Το κτηνώδες όμως της όλης αυτής διαδικασίας είναι η είδηση πως οι περισσότεροι θεατές προέτρεπαν τον αυτόχειρα να το επιχειρήσει, να μη μετανιώσει, να μην μπλοφάρει, πιθανόν διότι για πρώτη φορά παριστάμενοι σε κάτι ανάλογο δεν ήθελαν να χάσουν την εμπειρία!! Να γιατί καταρρέει μέρα με τη μέρα η μεταμοντέρνα σάχλα. Η διαδικτυακή αναπαράσταση της πραγματικότητας αγγίζει πλέον μια εικόνα ζωής όπου στο μπλέντερ συνθλίβονται φτηνές αλήθειες, κτηνωδία, τολμηρή φαντασία, χλεύη για κάθε αξία, ειρωνεία και απαξίωση κάθε ιερού.