Μην πυροβολείτε τη γυναίκα οδηγό!

Στους ελληνικούς δρόμους- και όχι μόνον- επικρατεί ένας ιδιότυπος ρατσισμός. Αν και σχεδόν ένας στους δύο οδηγούς είναι πλέον γυναίκα, εμείς οι άνδρες εξακολουθούμε να βγαίνουμε από τα ρούχα μας μαζί τους, θεωρώντας τις τουλάχιστον αδέξιες, για να μη χρησιμοποιήσω βαρύτερες εκφράσεις. Ακόμη και στο Ίντερνετ κυκλοφορούν δεκάδες βιντεάκια και φωτογραφίες, όπου πρωταγωνιστούν αδέξιες οδηγοί, δίνοντας επιπλέον τροφή για συζητήσεις στις αντροπαρέες. Το φαινόμενο δεν είναι βέβαια αποκλειστικά ελληνικό, όμως στη χώρα μας εκφράζεται με ακραίο τρόπο. Οι βρισιές, οι χειρονομίες, ακόμη και οι χειροδικίες, βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, με τις γυναίκες να αποτελούν απροστάτευτα θηράματα του κάθε «αρσενικού οδηγού». Ο οποίος δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του όταν τον καθυστερεί μία κυρία την ώρα που προσπαθεί να παρκάρει, ενώ δείχνει την απαραίτητη μεγαθυμία όταν κάθεται στο τιμόνι ένας άνδρας. Μηδενική και η ανοχή όταν το αυτοκίνητο που βρίσκεται μπροστά μας κινείται κατά την ταπεινή μας άποψη αργά και έχει μία αμαζόνα στο βολάν του. Θα μπορούσα να αναφέρω δεκάδες παρόμοιες περιπτώσεις. Από τη μη διευκόλυνση («σιγά μην την αφήσω να περάσει μπροστά μου και μετά να πηγαίνει σαν κότα») έως την εκδικητικότητα του ενοχλημένου άνδρα οδηγού, που επιδιώκει να πάρει το αίμα του πίσω με επικίνδυνες σφήνες, απότομα φρεναρίσματα, δυνατά κορναρίσματα, κ.λπ. Οι αντιδράσεις των κυριών ποικίλλουν. Κάποιες αγνοούν- είτε από θέση αρχής είτε επειδή φοβούνται- τους αγενείς άνδρες οδηγούς, κάποιες άλλες συμπεριφέρονται το ίδιο και χειρότερα με λόγια και χειρονομίες νταλικέρη. Η ανδρική θεώρηση εμπεριέχει μία τεράστια αντίφαση. Η νεαρή κοπέλα, που της κορνάρουμε για να παρκάρει γρηγορότερα, είναι η κόρη κάποιου μπαμπά, ο οποίος σίγουρα υπερηφανεύεται για τις οδηγικές ικανότητες του παιδιού του και δεν θα δεχόταν καμία αμφισβήτηση από έναν άλλον άνδρα οδηγό. Δεν μπορεί να εμπιστεύεται ένας σύζυγος τη μεταφορά των παιδιών στη μητέρα τους και να θεωρεί ότι η γυναίκα του δεν έχει ιδέα από οδήγηση. Δεν δικαιολογείται επίσης να παραδίδουμε το αυτοκίνητο στο έτερον ήμισυ όταν έχουμε πιει κατά τη νυχτερινή έξοδο και συγχρόνως να τρέμει το φυλοκάρδι μας μήπως κάνει κάποια στραβοτιμονιά. Νομίζω ότι τα πράγματα είναι απλά. Όπου μας βολεύει η γυναίκα οδηγός και χρειαζόμαστε τις υπηρεσίες της, τότε καταρρέουν τα κλισέ και οι προκαταλήψεις και την αποδεχόμαστε πλήρως. Στην αντίθετη περίπτωση όμως, αφήνουμε τον κοινωνικό ρατσισμό μας αχαλίνωτο. Και βέβαια κάτι τέτοιο, μόνον ανδρισμό δεν φανερώνει.