Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Την ανάγκη, φιλοτιμία

ΠΡΙΝ ΑΠΟ μερικούς μήνες ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Ζαν Κλοντ Τρισέ δεχόταν πανταχόθεν- από πολιτικούς, Τύπο, επιχειρηματίες και χρηματιστές – πυρά για το πείσμα του να αυξάνει, εν ονόματι της συγκράτησης του πληθωρισμού, τα επιτόκια του ευρώ.

Το πείσμα αυτό, που άλλοι το νομιμοποιούσαν και άλλοι το απέρριπταν, ο Τρισέ και οι υπόλοιποι ευρωτραπεζίτες το εγκατέλειψαν μπροστά στο μέγεθος των προβλημάτων που προκαλούσε σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

Έτσι λοιπόν αποφάσισαν να «πετάξουν το μπαλάκι» στους τραπεζίτες της αντίπερα όχθης, σε αυτούς δηλαδή που διοικούν τις εμπορικές τράπεζες. Οι οποίοι καλούνται τώρα να «κοντύνουν» τα υψηλά επιτόκια με τα οποία έχουν βαρύνει τους προϋπολογισμούς των πελατών τους, νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Τις μέρες αυτές όλα δείχνουν ότι και οι Έλληνες τραπεζίτες κατάλαβαν ότι δεν μπορούν να έχουν ως μοναδικό σημείο αναφοράς τους μετόχους και τα υψηλά μερίσματα. Εξίσου κρίσιμο σημείο αναφοράς είναι και οι πελάτες των τραπεζών, οι οποίοι πρέπει να παραμείνουν στο «παιχνίδι» για να μπορέσουν να επιστρέψουν τα δάνεια που έχουν πάρει.

Αυτός είναι και ο βασικός λόγος- συμπεριλαμβανομένης βεβαίως και της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης που διέπει μια σύγχρονη επιχείρηση – των όποιων μέτρων λαμβάνουν οι τράπεζες για να διευκολύνουν την πελατειακή τους βάση στην εξυπηρέτηση των τραπεζικών τους δανείων.

Τα μέτρα όμως αυτά είναι σαφώς ανεπαρκή και σε κάθε περίπτωση δεν αναιρούν αυτό που όλος ο κόσμος φωνάζει τις μέρες αυτές: Τα επιτόκια, ειδικά των πιστωτικών καρτών, βρίσκονται σε τοκογλυφικά επίπεδα και πρέπει να επανέλθουν σταδιακά στα προ της κρίσης επίπεδα.