Χωρίς τη Μισέλ δεν υπάρχει Μπαράκ

Το κλισέ θέλει πίσω από έναν μεγάλο άνδρα να κρύβεται μια μεγάλη γυναίκα. Στην περίπτωση του Μπαράκ Ομπάμα, η Μισέλ δεν κρύβεται πουθενά. Στέκεται δίπλα του, είναι- κατά δική του ομολογία- ο «βράχος» του, η πηγή της δύναμής του, ένας «τρυφερός κριτής» που φροντίζει να πατούν τα πόδια του στη γη.

«Η Μισέλ έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη στρατηγική του δημοκρατικού στρατοπέδου», λέει στη «Μonde» η Βικτόρια ΝτεΦρανσέσκο Σότο, καθηγήτρια Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Νorthwestern του Σικάγου. «Από τη μια, έκανε τον Ομπάμα να φαίνεται πολύ ανθρώπινος, πέρασε το μήνυμα πως η οικογένειά τους δεν διαφέρει σε τίποτα από τις άλλες αμερικανικές οικογένειες, κι ας μην ισχύει αυτό απόλυτα. Από την άλλη, με τις ταπεινές ρίζες της, την προσωπική της ιστορία επιτυχίας από μια φτωχογειτονιά του Σικάγου στο Πρίνστον, το Χάρβαρντ και τη δικηγορία, η παρουσία της βάρυνε πολύ στην αφροαμερικανική κοινότητα»- μέρος της οποίας ενδεχομένως δυσκολευόταν να αποδεχθεί ως «δικό της» τον μιγάδα, μεγαλωμένο στο εξωτερικό Ομπάμα.

«Χωρίς την Μισέλ, απλώς δεν υπάρχει Μπαράκ Ομπάμα», διαβεβαιώνει από την πλευρά του ο Ντουάιτ Χόπκινς, καθηγητής Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου και φίλος της οικογένειας. «Είναι η μόνη που μπορεί να τον βάλει στη θέση του όταν η αισιοδοξία ή η αυτοπεποίθησή του γίνονται υπέρμετρες. Είναι η άγκυρά του απέναντι στην πολιτική τρέλα που τον περιβάλλει. Αυτός είναι πραγματιστής ιδεολόγος. Αυτή είναι πραγματίστρια σκέτο, μια γυναίκα που λέει πάντοτε ό,τι σκέφτεται».

«Δεν κρατάω το στόμα μου. Πειράζω διαρκώς τον άνδρα μου. Είναι απολύτως ικανός να αντιμετωπίσει μια δυναμική γυναίκα. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που τον καθιστούν ικανό να γίνει πρόεδρος», δήλωνε η Μισέλ προεκλογικά. «Είναι η καλύτερή μου φίλη εδώ και 16 χρόνια, ο βράχος της οικογένειας, ο έρωτας της ζωής μου», δήλωσε ο Ομπάμα τη βραδιά της νίκης στο Σικάγο. Η πρώτη μαύρη… Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ είναι ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των Δημοκρατικών, πιστώνεται άλλωστε με έναν πολύ θετικό ρόλο κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας- ουσιαστικά, μόνο όταν δήλωσε πως πρώτη φορά νιώθει υπερήφανη για τη χώρα της, βρήκαν πάτημα οι αντίπαλοι να τη χτυπήσουν. Κάποιοι μιλούν ήδη για τη νέα Τζάκι Κέννεντυ. Εκείνη διαβεβαιώνει ότι θα κρατήσει χαμηλό προφίλ, θα εξακολουθήσει να δίνει προτεραιότητα στη διαπαιδαγώγηση των δύο κοριτσιών, της 9χρονης Μάλια και της 6χρονης Σάσα, και παράλληλα θα ασχοληθεί με τα δικαιώματα των γυναικών και των οικογενειών των στρατιωτικών.

ΕΙΠΕ

«Είμαι μια στατιστική ανωμαλία. Ένα μαύρο κορίτσι που μεγάλωσε στη Νότια Πλευρά του Σικάγου… Κανονικά, δεν θα έπρεπε με τίποτα να βρίσκομαι εδώ»

«Θέλετε να μάθετε πώς προετοιμάζεται ο Μπαράκ για ένα ντιμπέιτ; Αρκεί να περάσει λίγο χρόνο μαζί μου, και είναι έτοιμος»

«Σας λέω με κάθε ειλικρίνεια πως ως Πρώτη Κυρία η βασική προτεραιότητά μου θα είναι να συνεχίσω να είμαι αρχι-μαμά»

«Έδιωξε περισσότερους από όσους κέρδισε»

ΟΤΑΝ ο Τζον ΜακΚέιν την επέλεξε για υποψήφια αντιπρόεδρο, η βάση του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος την κοίταξε με ενδιαφέρον. Όταν εκείνη παρουσιάστηκε ως «πίτμπουλ με κραγιόν», ένας στους δύο Αμερικανούς άρχισε να τη βλέπει θετικά. Όταν όμως η Αμερική προσήλθε στις κάλπες, έξι στους δέκα ψηφοφόρους δεν ήθελαν να την ξέρουν.

«Η Σάρα Πέιλιν ταρακούνησε την προεκλογική εκστρατεία, καλώς και κακώς», σχολίαζε χθες το CΝΝ, σημειώνοντας πως η επιλογή της επαναπροσδιόρισε τον τρόπο με τον οποίο ένας υποψήφιος αντιπρόεδρος μπορεί να επηρεάσει την τελική απόφαση των ψηφοφόρων. Ο ΜακΚέιν έβαλε ένα μεγάλο στοίχημα όταν επέλεξε, αντί κάποιου δυνατού ονόματος όπως ο Μιτ Ρόμνι, ή κάποιου αιρετικού ονόματος όπως ο πρώην Δημοκρατικός Τζο Λίμπερμαν, την άγνωστη κυβερνήτη της παγωμένης Αλάσκας ως συναγωνίστριά του. Και στην αρχή, φάνηκε να το κερδίζει. Γυναίκα, νέα, γοητευτική, σκληρά εργαζόμενη πλην όμως αφοσιωμένη στην οικογένεια, με συντηρητικές θέσεις, η Πέιλιν φάνηκε να κάνει θαύματα με την (έως τότε επιφυλακτική έναντι του ΜακΚέιν) βάση του κόμματος. Έφτασε να συγκεντρώνει μεγαλύτερα πλήθη ακόμη και από τον προεδρικό υποψήφιο. Έπειτα όμως άρχισε η κατρακύλα- και για τους δύο.

Η Πέιλιν αποδείχθηκε αδαής περί της εξωτερικής πολιτικής- ως επιχείρημα περί του αντιθέτου, η ίδια επικαλέστηκε τη… γειτνίαση της Αλάσκας με τη Ρωσία. Και κατέληξε να διώξει από το κόμμα πολύ περισσότερους ψηφοφόρους από όσους κέρδισε. Ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη ήταν η αποκάλυψη πως επέλεξε να φέρει στον κόσμο ένα παιδί με σύνδρομο Down, αλλά και ότι η 17χρονη κόρη της κυοφορεί ένα παιδί εκτός γάμου. Θύελλα προκάλεσε και η είδηση πως το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είχε ξοδέψει 150.000 δολάρια για να την εξοπλίσει με νέα γκαρνταρόμπα. Απεναντίας, η εξάλεπτη τηλεφωνική συνομιλία της με τον Καναδό φαρσέρ-Νικολά Σαρκοζί έφερε γέλια μέχρι δακρύων. Τη νύχτα της Τρίτης εμφανίστηκε πλάι στον ΜακΚέιν βουρκωμένη. Ίσως διότι όταν ο ηττημένος των εκλογών την ευχαρίστησε, μέρος του συγκεντρωμένου πλήθους την αποδοκίμασε. Και όμως, ήδη 4 στους 10 Αμερικανούς δηλώνουν πρόθυμοι να τη στηρίξουν αν διεκδικήσει την προεδρία το 2012.

ΕΙΠΑΝ ΓΙ΄ ΑΥΤΗΝ

«Ο Τζον ΜακΚέιν επέλεξε μια υποψήφια αντιπρόεδρο κύριο προσόν της οποίας μοιάζει να είναι πως δεν έχει κάνει ποτέ της άμβλωση» (Κάρολ Φόλερ, πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος Νότιας Καρολίνας) «Αν έγραφα ένα γράμμα στη Σάρα Πέιλιν θα ήταν γεμάτο “γιατί” και “πώς”. Ποια είσαι; Ξέρεις; Γιατί μισείς τα ζώα;

Παρακαλώ, δείξτε το Ιράκ πάνω στον χάρτη» (Ρink, τραγουδίστρια) «Είναι σαν κακή ταινία του Disney. Η μαμά που παίζει χόκεϊ, νομίζει ότι βλέπει από το μπαλκόνι τον Βλαντίμιρ Πούτιν… Το θέατρο του παραλόγου» (Ματ Ντέιμον, ηθοποιός)