Το κρυφτούλι των εμπόρων

Ως λαός έχουμε τα κολλήματά μας. Μας αρέσει λοιπόν να κυκλοφορούμε κρατώντας κινητά τηλέφωνα τελευταίας γενιάς, φορώντας φιρμάτα ρούχα και πανάκριβα γυαλιά και ακόμη περισσότερο μάς αρέσει να τα βλέπουν και οι άλλοι. Εννοείται ότι τα ίδια ισχύουν και για το αυτοκίνητο και μάλιστα στον υπερθετικό βαθμό. Γι΄ αυτό πριν αγοράσουμε το καινούργιο μας τετράτροχο αγχωνόμαστε, θέλουμε να μάθουμε αν και πότε πρόκειται να αντικατασταθεί ή αν επίκειται κάποιο λίφτινγκ. Δεν μας ενδιαφέρει τόσο πολύ η μειωμένη αξία μεταπώλησης, αν θα αγοράσουμε ένα μοντέλο που ολοκληρώνει τον κύκλο ζωής του ούτε είμαστε τόσο ερωτευμένοι με τις τελευταίες τεχνολογίες. Πολύ σημαντικότερο είναι για εμάς να βγούμε… τσάρκα με ένα νέο αυτοκίνητο που δεν πολυκυκλοφορεί ακόμη στην αγορά, γι΄ αυτό και μπορούμε να πουλήσουμε μούρη. Η συγκεκριμένη νοοτροπία οδηγεί αρκετούς εισαγωγείς αυτοκινήτων στο να αποκρύπτουν από τους πελάτες τους τον πραγματικό χρόνο αντικατάστασης ενός μοντέλου, ώστε να μην τους περισσέψει κάποιο στοκ. Έχω διαπιστώσει- εκ των υστέρωνότι ορισμένες φορές παραπληροφορούν συνειδητά ακόμη και εμάς τους δημοσιογράφους. Βέβαια, θα μπορούσαν να πουλήσουν το απερχόμενο μοντέλο προσφέροντάς το σε δελεαστικότερες τιμές, με καλύτερο εξοπλισμό και πιο συμφέροντες όρους χρηματοδότησης, θέλουν όμως και την πίτα ολόκληρη (δηλαδή μαζικές πωλήσεις) και τον σκύλο χορτάτο (χωρίς εκπτώσεις στα κέρδη τους). Αντίθετα στο εξωτερικό η επικείμενη αντικατάσταση ενός μοντέλου μπορεί να αποτελέσει κίνητρο αγοράς για το απερχόμενο, καθώς πολλοί αγοραστές κυνηγούν τέτοιες ευκαιρίες. Και μιλάμε για ευκαιρίες, αφού σε ένα μοντέλο τετραετίας και πενταετίας γνωρίζεις πολύ καλά τι αγοράζεις, έχει βγάλει ήδη τις περισσότερες ζημιές και έχουν βελτιωθεί τα αδύνατα σημεία του, ενώ και σχεδιαστικά δεν σημαίνει οπωσδήποτε ότι ο νέος είναι πιο ωραίος. Ίσα ίσα μάλιστα, που αρκετές φορές απογοητεύεσαι βλέποντας να αποσύρεται ένα όμορφο αυτοκίνητο και να δίνει τη θέση του σε ένα- κατά την άποψή σου- ασχημόπαπο. Τέρμα λοιπόν στο άγχος του αγοραστή και τέρμα στο κρυφτούλι του πωλητή. Ο πελάτης πρέπει να γνωρίζει τα πάντα, για να κρίνει αν το νέο μοντέλο αξίζει την- πιθανότατα- αρκετά πιο τσιμπημένη τιμή αγοράς του και όχι να κυριαρχείται από επιδειξιομανία. Ο έμπορος οφείλει να του δίνει τα απαραίτητα κίνητρα, να τον ενημερώνει σωστά και να μην τον εξαπατά. Δεν μπορεί, κάτι θα ξέρουν και οι εταιρείες που αποφάσισαν να λανσάρουν κάποια νέα μοντέλα χωρίς να διακόψουν την παραγωγή των προηγούμενων (π.χ. Skoda Οctavia, Renault Clio, Νissan Χ-Τrail, Fiat Ρunto και Grande Ρunto κ.λπ.).