Θερίζει θύελλες

Ακόμη και το χαμόγελο το οποίο… φορούσε στα πρώτα παιχνίδια και προέτρεπε τους δημοσιογράφους να κάνουν το ίδιο, έχει χαθεί από το πρόσωπο του Χενκ Τεν Κάτε. Τα άσχημα αποτελέσματα, η ισοφάριση αρνητικού ρεκόρ των 11 βαθμών σε 7 αγωνιστικές, (πέρυσι είχε 16 β.)

της αγωνιστικής περιόδου 2001-΄02, έχουν δημιουργήσει αρνητικό κλίμα και, όπως φαίνεται, αδυνατεί να αντιδράσει. Η καρέκλα του τρίζει επικίνδυνα. Ο άλλοτε βοηθός του Ράικαρντ (Μπάρτσα) και Γκραντ (Τσέλσι) μοιάζει να είναι εκτός ελληνικής πραγματικότητας, ενώ υπάρχουν πολλοί που λένε ότι κακώς δεν μάζευε τους παίκτες σε ξενοδοχείο (το έκανε στο τελευταίο ματς μόνο). Είναι κυκλοθυμικός και έρχεται σε σύγκρουση με τους παίκτες, όμως δεν φαίνεται να το… κρατάει.

Το σημαντικότερο είναι ότι δεν ξέρει τι συμβαίνει στα αποδυτήρια, γι΄ αυτό έφτασε σε σημείο να τους αναφέρει μέχρι και τη λέξη «παραίτηση». Τα μεγάλα λάθη τα έκανε όταν δεν μίλησε για τις μεταγραφές που έπρεπε να γίνουν και δεν απαίτησε αμυντικούς «Ηummer» και επιθετικούς «Ferrari», όπως είχε πει ο πρόεδρος Νικόλας Πατέρας. Έπρεπε να το κάνει, ακόμη κι αν γινόταν… κακός με τον άνθρωπο που τον έφερε, τον διευθυντή ποδοσφαίρου Κώστα Αντωνίου. Τον τελευταίο καιρό κάνει λάθη και στις αλλαγές, ενώ στη διαχείριση υλικού οι εκπλήξεις στην 11άδα και στην αποστολή δεν του έχουν βγει μέχρι τώρα. Στη δημιουργία φάσεων πάντως η ομάδα έχει τεράστια βελτίωση και αυτό είναι στα υπέρ του.


Τα Ηummer έμειναν στο γκαράζ

Με… αλχημείες και «μετακομίσεις» παικτών προσπαθεί να βρει την κατάλληλη σύνθεση, αλλά και θέση στους ποδοσφαιριστές που έχει. Θα μπορούσε να κάνει το απλό, να μην αποδεχθεί τη λύση Μελίσση και να απαιτήσει κεντρικούς αμυντικούς υψηλών προδιαγραφών. Όχι έναν, αλλά δύο!

Αντί γι΄ αυτό, ακόμη και στην περίπτωση του αριστεροπόδαρου Ζιβέ, ο οποίος θα μπορούσε να βοηθήσει και ως αριστερό μπακ όταν υπάρχει κενό (ο Σπυρόπουλος είναι ο μόνος με «καλό αριστερό πόδι»), επέλεξε να αλλάξει θέση στον Βύντρα! Και να βάλει αριστερό μπακ τον Ίβανσιτς… Ακόμη, να φέρνει τον Σιμάο από αμυντικό χαφ στο κέντρο της άμυνας, να αλλάζει «δίδυμα» και τα πράγματα να χειροτερεύουν με οποιοδήποτε σχήμα! Πληθώρα λύσεων στα χαφ, έλλειψη ηγέτη (ο Ζιλμπέρτο δεν μπορεί να παίξει αυτό τον ρόλο) και παίκτες που αποκτήθηκαν αμυντικοί (Μουν, Γκάμπριελ) και παίζουν (και αυτοί) στα χαφ!


Οι φορμαρισμένοι είναι «ντεμοντέ»

Πρωταγωνιστές σε ένα παιχνίδι, στο επόμενο μπορεί να βρεθούν ακόμη και εκτός αποστολής ή στον πάγκο.

Ο Μάτος που ήταν από τους καλύτερους παίκτες βρέθηκε σε πολλά ματς εκτός 11άδας, ενώ το ίδιο έχει συμ βεί με τους Κλέιτον, Ίβανσιτς, Καραγκούνη, Μουν.

Ο Νίνης δεν χρησιμοποιείται, αλλά δεν είναι και ο μόνος που έχει παράπονα εδώ που τα λέμε. Ο Ολλανδός πάντα εκπλήσσει με την 11άδα του! Δυστυχώς γι΄ αυτόν, οι επιλογές του δεν τον δικαιώνουν.
Μπερδεύει περισσότερο την ομάδα

Tον τελευταίο καιρό δείχνει να μην έχει το καθαρό μυαλό να επιλέξει τους κατάλληλους ποδοσφαιριστές που θα βοηθήσουν τον Παναθηναϊκό στην εξέλιξη του παιχνιδιού. Στο ματς με τη Βέρντερ δεν του βγήκε η επιλογή του Ρουκάβινα (επέλεξε επιθετικό αντί αμυντικό να προφυλάξει το 2-1), ενώ με τον Ηρακλή πλήρωσε το γεγονός ότι έπαιξε με ένα αμυντικό χαφ στο δεύτερο ημίχρονο.

Ο Ζιλμπέρτο αποχώρησε (έβαλε Ίβανσιτς) και ο Μάτος έμεινε στον… πάγκο. Με τον Εργοτέλη στο 2-3 έβαλε τον… Τζιόλη στο 57΄ για να βοηθήσει αμυντικά, αλλάζοντας τη συνήθη τακτική του ώστε να μην την ξαναπατήσει και ηττήθηκε. Ο Σαλπιγγίδης, που παλεύει μέχρι τις καθυστερήσεις (ισοφάρισε με τον Ηρακλή) σε τέτοια ματς δεν βγαίνει από το 66΄, κύριε Τεν Κάτε.