Δίκτυο

Ξυπόλητοι στ΄ αγκάθια
Γ.Δ.Κ.Σ.

Αν οι δύο από τους τέσσερις βασικούς πρωταγωνιστές σου δεν έχουν πλέον τις στοιχειώδεις φωνητικές δυνατότητες που θα τους επέτρεπαν να σταθούν σε μια αξιοπρεπή οπερατική Σκηνή- άλλο θέμα αν εν Ελλάδι όλα καταπίνονται και χειροκροτούνται επιπλέον…- ΠΩΣ ανεβάζεις «Άννα Μπολένα» του Ντονιτσέτι; ΠΩΣ; Επαφίεσαι στους άλλους δύο; Και σε μία καινούργια φωνή, ονόματι Ελένη Βουδουράκη, που κάνει την έκπληξη ως Σμέτον; Και στο καλό γούστο που έχει ο σκηνοθέτης Βασίλης Νικολαΐδης; Αλλά είναι αρκετά αυτά; Βάφονται έτσι αυγά; Πόσω μάλλον όταν έχεις μία όπερα η οποία αποδεδειγμένα δεν ποντάρει πια τόσο στην καθεαυτή μουσική της αξία όσο στις φωνές. Στοιχειώδες, Λυρική μου, στοιχειώδες. Όσο δε γι΄ αυτό το φρούτο «ημισκηνοθετημένη» που μας έχει προκύψει, ας μου εξηγήσει επιτέλους κάποιος πως δεν πρόκειται γι΄ αυτό που λέγαμε άλλοτε «εκ των ενόντων»…


Φθήνια στην Ακρόπολη
Π.Κ.

Σε 984,20 ευρώ υπολογίστηκε το νόμιμο τέλος που θα καταβάλει η εταιρεία Ιmako Μedia S.Α., εκπρόσωπος της Τζένιφερ Λόπεζ στην Ελλάδα, για την άδεια να φωτογραφηθεί η σταρ με ρούχα της κολεξιόν της στην Ακρόπολη. Με την καταβολή του ευτελούς τιμήματος στο Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και το γεγονός ότι η άδεια φωτογράφησης στην Ακρόπολη για εμπορικούς σκοπούς εκδόθηκε σύννομα από την Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων της Ακρόπολης, το θέμα τυπικά θεωρείται λήξαν. Το μόνο που μένει να εξετασθεί είναι αν τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που ισχύουν σύμφωνα με τον νόμο για τη χορήγηση κάποιας άδειας επαρκούν όχι μόνο για την είσπραξη και την εκμετάλλευση, αλλά και για τη διασφάλιση του επιπέδου της πολιτιστικής κληρονομιάς μέσα από ενιαία πολιτική- όπως επισημαίνει σε ερώτηση η βουλευτής Μαρία Δαμανάκη. Ώστε να μην πέφτουν τα μνημεία θύματα της γοητείας της τάδε σταρ και του υποκειμενικού γούστου του κάθε αρμόδιου.


Εσύ πόσα «κατεβάζεις»;
Μ.Μ.

«Ποιος ο λόγος που δεν αγοράζετε περισσότερα CD;», η ερώτηση. «Η τιμή τους», απαντά το 64% του κοινού, «το ότι δεν κυκλοφορούν πολλά αξιόλογα CD», απαντά το 21%, ενώ «δεν νιώθω ότι έχουν κάποια ιδιαίτερη χρηστική αξία» απαντά το 15%. Κι έχει ψαχνό η εν λόγω έρευνα- που πραγματοποίησε το περιοδικό «Sonic» (που τη δημοσιεύει) και το ιντερνετικό «Αvopolis» σε συνεργασία με το Μadγιατί δίνει μιαν αρκετά καθαρή εικόνα (και για την Ελλάδα) ίσως της πιο θολής φάσης της μουσικής. Όπως, ας πούμε, τι γίνεται με τα «κατεβάσματα» (νόμιμα και παράνομα) και με το μουσικό σκηνικό που στήνεται για το μέλλον. Και είναι σίγουρο, πως ακόμη και οι πιο «μέσα» στα μουσικά, τίποτε δεν μπορούν να πουν με σιγουριά.


Ένας Αφγανός Οδυσσέας
Π.Θ.Κ.

Όλο και περισσότερες μη μπλοκμπάστερ ταινίες- ακόμα και ντοκιμαντέρ- βρίσκουν τον φυσικό τους δρόμο: τις κινηματογραφικές αίθουσες. Νέο παράδειγμα η βραβευμένη ελληνική «Καντίρ- Ένας Αφγανός Οδυσσέας» της Αννέτας Παπαθανασίου που θα αρχίσει να παίζεται στον «Μικρόκοσμο» από τις 6 Νοεμβρίου. Φιλμ με ήρωα έναν Αφγανό πρόσφυγα που διέφυγε στην Ελλάδα εξαιτίας των Ταλιμπάν, αφήνοντας πίσω την οικογένειά του, τα αδέλφια του, τους γονείς του, ο οποίος περπάτησε χιλιάδες χιλιόμετρα διασχίζοντας τέσσερις χώρες με τα πόδια μέχρι να φτάσει στη χώρα μας. Η ταινία παρακολουθεί τη διαδρομή του και την επιστροφή του στο Αφγανιστάν έπειτα από εννέα χρόνια στη χώρα μας, αλλά και το δίλημμά του «Ανατολή ή Δύση», να μείνει εκεί ή να ξαναφύγει; Το φιλμ είχε προβληθεί στο 10ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και στο Φεστιβάλ Roma Fiction 2008, όπου και απέσπασε το βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ.