Ένας θησαυρός από γραμματόσημα
«Η συλλογή μου δεν εκτιμάται με την εμπορική της αξία αλλά με τη συλλεκτική, που δεν είναι δυνατόν να μεταφραστεί σε χρήματα», λέει ο κ. Γεράσιμος Ζησιμάτος
«Είχαμε για παιχνίδι τα γραμματόσημα με τη σειρά των ηρώων της Ελληνικής Επανάστασης, που τα βρίσκαμε εύκολα τότε στην ιταλοκρατούμενη Ρόδο μέσω Αιγύπτου, με την οποία υπήρχε τακτική αλληλογραφία. Με τα γραμματόσημα αυτά παίζαμε πόλεμο. Αργότερα με μύησε στον φιλοτελισμό ένας Ιταλός συλλέκτης και από τότε μέχρι σήμερα ασχολούμαι με το χόμπι αυτό κατά τρόπο συστηματικό».
O κ. Γεράσιμος Ζησιμάτος, επιχειρηματίας στον τουριστικό τομέα, άρχισε να μαζεύει γραμματόσημα από το έτος 1930 όταν ήταν μαθητής στην Αμαράντειο Σχολή της Ρόδου. Σχεδόν ογδόντα χρόνια κάνει συλλογή από γραμματόσημα, παλιές ταχυδρομικές σφραγίδες σε φακέλους αλληλογραφίας και κάρτες, όπως και πολλά άλλα ντοκουμέντα που έχουν σχέση κυρίως με την πλούσια ταχυδρομική ιστορία της Δωδεκανήσου
ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΟΡΑ
Το 1973 πλήρωσε 100.000 δρχ. σε συλλέκτη από την Κωνσταντινούπολη, ο οποίος αγόρασε σπίτι στην Ελλάδα
και όχι μόνο. Και σήμερα συνεχίζει με το ίδιο πάθος να ασχολείται με τη συγκέντρωση των απαραίτητων στοιχείων για να ολοκληρώσει το έργο του.
Πλέον, ο κ. Ζησιμάτος θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συλλέκτες γραμματοσήμων, σφραγίδων, φακέλων και καρτών στον κόσμο. Έχει τιμηθεί με περισσότερα από 20 χρυσά βραβεία σε παγκόσμιους διαγωνισμούς και όπως υπογραμμίζει, «η συλλογή μου δεν εκτιμάται με την εμπορική της αξία αλλά με τη συλλεκτική, που δεν είναι δυνατόν να μεταφραστεί σε χρήματα».
Ξένα ταχυδρομεία
Παρά το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της ιταλικής κατοχής ο κ. Ζησιμάτος ταλαιπωρήθηκε με συλλήψεις και εκτοπισμό σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, δεν σταμάτησε να εμπλουτίζει τη συλλογή του και να συγγράφει την ταχυδρομική ιστορία της Δωδεκανήσου που, όπως τονίζει, «αρχίζει από την τρίτη δεκαετία του 19ου αιώνα με την εγκατάσταση ξένων ταχυδρομείων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το προνόμιο αυτό αποκτά στη Ρόδο η Αυστρία το 1841 και ακολουθούν η Γαλλία το 1852, η Ρωσία το 1860, η Τουρκία το 1868 και η Αίγυπτος το 1872 που ίδρυσαν ταχυδρομικά γραφεία στο νησί». Από αυτές τις περιόδους ο κ. Ζησιμάτος διαθέτει στη συλλογή του σπάνια γραμματόσημα, σφραγίδες, κάρτες, επιστολές και φωτογραφίες που καταγράφουν παράλληλα, ένα κομμάτι της Ιστορίας των νησιών.
Ακόμη στη συλλογή του διαθέτει όλες τις σειρές γραμματοσήμων που εκδόθηκαν στη Δωδεκάνησο κατά τη διάρκεια της ιταλικής κατοχής, όπως επίσης της γερμανικής και της αγγλικής που ακολούθησαν. Και φυσικά, όλες τις σειρές από την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα μέχρι σήμερα. Χαρακτηριστικά ο κ. Ζησιμάτος αποκαλύπτει ότι όταν οι Άγγλοι είχαν καταλάβει τη Ρόδο, παράλληλα με το αγγλικό στρατιωτικό ταχυδρομείο ίδρυσαν και ινδικό για το ινδικό τάγμα που υπηρετούσε στο νησί. Και για όλες αυτές τις περιόδους διαθέτει μοναδικά συλλεκτικά ντοκουμέντα.
Η πιο μεγάλη αγορά που έκανε ήταν το 1973 όταν πλήρωσε 100.000
δραχμές σε συλλέκτη από την Κωνσταντινούπολη, ο οποίος ήθελε να αγοράσει σπίτι και να εγκατασταθεί στην Ελλάδα. «Μου πούλησε ένα μέρος της συλλογής του που περιελάμβανε φακέλους με γραμματόσημα και σφραγίδες από την Τουρκία».
Ο κ. Ζησιμάτος δεν εμπορεύτηκε ποτέ τη συλλογή του. «Δεν την έκανα για να γίνω πλούσιος. Μπορεί τα παιδιά μου να μην έχουν τόση μανία με τα γραμματόσημα, αλλά είμαι βέβαιος ότι ποτέ δεν θα πουλήσουν αυτό τον θησαυρό».
Η επιστολή του ιππότη
ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ κειμήλιο της συλλογής Ζησιμάτου- όπως λέει ο ίδιος- «είναι μια επιστολή που εστάλη από τη Ρόδο στη Δαμασκό το 1447. Αποστολέας της φέρεται να είναι ένας αξιωματούχος του Τάγματος των Ιπποτών της Ρόδου, του οποίου φέρει την ανάγλυφη σφραγίδα επάνω σε χαρτί της εποχής που καλύπτει το βουλοκέρι με την κλωστή ασφαλείας. Η επιστολή έχει σταλεί κατά την περίοδο που Μεγάλος Μάγιστρος της Ρόδου ήταν ο Jean Βonpar De Lastic».














