Εναλλακτικά Μυαλό, στομάχι και τύχη

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ δεν λένε ποτέ αλήθεια ο ένας στον άλλον. Το ξέρουν όλοι. Αλλά ακόμη και οι πιο έμπειροι αρνούνται να κοιτάξουν πίσω από τις λέξεις και να δουν τα πράγματα όπως είναι. Ιδίως όταν είναι δυσάρεστα για αυτούς. Παρά τη μακρά εμπειρία του στη δημοσιογραφία- που του άρεσε πάντα να επικαλείται- ο Θόδωρος Ρουσόπουλος δεν αποτελεί εξαίρεση. Εδώ και ενάμιση μήνα δεν έβλεπε το αυτονόητο πίσω από τα κεριά και τα καντηλέρια της Μονής Βατοπεδίου. «Στη Δικαιοσύνη χρειάζεται βεβαιότητα, αλλά στην πολιτική αρκεί η αμφιβολία». Το έλεγε προ δεκαετίας στη Βουλή ο- πάντα συμπαθής στην παρέα- Μανώλης Κεφαλογιάννης, όταν η Ν.Δ. ήταν ακόμη αντιπολίτευση.

Στην υπόθεση του Βατοπεδίου, αν ο Ρουσόπουλος βρει το δίκιο του, θα το βρει στη Δικαιοσύνη. Στην πολιτική αγορά κρίθηκε μέσα σε δέκα- δεκαπέντε ημέρες, με «πειστήρια» δύο σχέσεις: την «πνευματική», όπως την ορίζει ο ίδιος, σχέση του με τον Ηγούμενο Εφραίμ και την πολιτική ταύτισή του με τον Κώστα Καραμανλή. Άπαξ και οι Βατοπεδινοί αποδείχθηκαν άσοι του real estate, ανταλλάσσοντας λίμνες που δεν είχαν με ακίνητα-φιλέτα που αξιοποιούσαν, η μοίρα του Ρουσόπουλου ήταν γραμμένη. Όσο πιο κοντά είσαι σε έναν Πρωθυπουργό τόσο χειρότερα για σένα σε τέτοιες περιπτώσεις.

ΑΝ ΕΙΧΕ παραιτηθεί νωρίς νωρίς, θα ήταν πολύ καλύτερα γι΄ αυτόν. Ή, εν πάση περιπτώσει, θα ήταν ένα υπολογισμένο ρίσκο. Πιθανόν να ισχύει και γι΄ αυτόν ο αποδιδόμενος στον Γιώργο Βουλγαράκη ισχυρισμός ότι «ήθελα να φύγω, αλλά ο Πρωθυπουργός δεν με άφηνε». Η ουσία είναι ότι μεταξύ Αυγούστου και Οκτωβρίου η κατάσταση χειροτέρευσε. Και η ομιλία στη Βουλή την περασμένη Τρίτη έγινε υπό τις χειρότερες συνθήκες. Με τον Πρωθυπουργό, αλλά και πολλούς υπουργούς απόντες. Με τα έδρανα της συμπολίτευσης μισοάδεια. Με χλιαρά χειροκροτήματα. Η ομιλία έγινε επίσης σε λάθος τόνο, με λάθος κινήσεις- όταν ο Ρουσόπουλος άρχισε να σείει το δάχτυλο- και με λάθος στόχευση. Η επίθεση στον πορφυρογέννητο Γιώργο Παπανδρέου από τον «γιο του ταχυδρόμου» εξέθετε εξίσου τον Κώστα Καραμανλή.

Μετρ της τηλεοπτικής εμφάνισης, ο Θόδωρος ηττήθηκε στο γήπεδό του. Ο Καραμανλής είδε την ομιλία στην τηλεόραση. Το χειρότερο όμως ήταν ότι ακολούθησε ο Γιώργος Καρατζαφέρης.

Παράγων του Καραμανλισμού επισήμαινε κατ΄ ιδίαν την επομένη ότι ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ «είπε δυνατά αυτά που έλεγαν μεταξύ τους οι βουλευτές μας».

ΚΑΙ ΤΩΡΑ; Τώρα ο Θόδωρος θα ζήσει την άλλη πλευρά της πολιτικής. Γιατί υπάρχει πολιτική και μακριά από τον αρχηγό, με περισσότερους εχθρούς παρά φίλους. Οι διώξεις- και οι απόπειρες ηθικής εξόντωσης- είναι επίσης μέσα στο παιχνίδι. Ο Ρουσόπουλος θα χρειαστεί- όπως όλοι όσοι διακρίνονται στην πολιτική- τρία πράγματα: μυαλό, στομάχι και τύχη. Δεν τα είχε στο Βατοπέδι.