Προλάβετε τις επιπλοκές του διαβήτη

Διαστάσεις επιδημίας τείνουν να λάβουν σε όλον τον κόσμο οι επιπλοκές του διαβήτη, καθώς οι περισσότεροι ασθενείς δεν κατορθώνουν να ρυθμίσουν σωστά το σάκχαρό τους- συνήθως διότι δεν ακολουθούν τις συστάσεις για αλλαγές του τρόπου ζωής, ούτε παίρνουν σωστά τα φάρμακά τους.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, περίπου ο ένας στους δύο παρουσιάζει καρδιαγγειακές επιπλοκές και σοβαρά προβλήματα στα πόδια που συχνά οδηγούν σε ακρωτηριασμούς, ενώ τέσσερις ώς πέντε στους δέκα έχουν ήπιες έως σοβαρές βλάβες στα μάτια. Επιπλέον, ο ένας στους δύο πάσχοντες από νεφρική ανεπάρκεια που κάνουν αιμοκάθαρση είναι διαβητικός.

Αμέλεια

Τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν οι ασθενείς ακολουθούσαν τις συστάσεις για σωστή διατροφή, συστηματική γυμναστική και απώλεια των περιττών κιλών, καθώς και εάν έπαιρναν σωστά τα φάρμακά τους. Σύμφωνα όμως με διεθνείς και ελληνικές μελέτες, οι περισσότεροι ασθενείς δεν κατορθώνουν να αδυνατίσουν, ούτε βάζουν τη συστηματική γυμναστική στη ζωή τους, ενώ πολλοί άλλοι (περισσότεροι από τρεις στους δέκα) κάνουν λάθη με τη φαρμακευτική αγωγή τους.

Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που τα κρούσματα διαβήτη αυξάνονται ραγδαία σε όλον τον κόσμο. Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, οι πάσχοντες έχουν φτάσει ήδη τα 250 εκατομμύρια παγκοσμίως (στην Ελλάδα υπολογίζονται σε 1 εκατομμύριο), αλλά μέχρι το 2025 θα είναι 380 εκατομμύρια. Ειδικά στην Ευρώπη, αναμένεται αύξηση 21% τα επόμενα 17 χρόνια, ενώ στη Βόρεια Αμερική, όπου η παχυσαρκία «καλπάζει» με πολύ ταχύτερους ρυθμούς, αναμένεται αύξηση 43%.

Η πλειονότητα των κρουσμάτων (περίπου το 90%) είναι διαβήτης τύπου 2, ο οποίος σχετίζεται με την παχυσαρκία.

Η έρευνα

Τα στοιχεία αυτά παρουσίασαν προσφάτως ο κ. Σωτήρης Α. Ράπτης, καθηγητής Παθολογίας, Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Σακχαρώδους Διαβήτη των Πανεπιστημίων Αθηνών και Ουλμ Γερμανίας και πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου για τον Διαβήτη (ΕΚΕΔΙ), ο κ. Γιώργος Δημητριάδης, καθηγητής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπεύθυνος του Διαβητολογικού Κέντρου στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αττικόν και ο κ. Γιάννης Ιωαννίδης, επιμελητής Α΄ και υπεύθυνος του Διαβητολογικού Εξωτερικού Ιατρείου στο Κωνσταντοπούλειο Νοσοκομείο Νέας Ιωνίας.

Όπως εξήγησαν, από τη στιγμή που αρχίζουν μη φυσιολογικές διακυμάνσεις του σακχάρου σε ένα άτομο ενεργοποιείται μια αλληλουχία χημικών διεργασιών στον οργανισμό που φθάνει έως μη αναστρέψιμες παθολογικές μεταβολές στα αγγεία και καταστροφές των τοιχωμάτων τους (του ενδοθηλίου). Η αποφυγή αυτών των αλλοιώσεων είναι απαραίτητη για την πρόληψη των επιπλοκών του διαβήτη, γι΄ αυτό και έχει μεγάλη σημασία η άμεση έναρξη θεραπείας, ώστε να επανέλθει εντός των φυσιολογικών ορίων το σάκχαρο.

Οι πάσχοντες από τύπου 2 διαβήτη συνήθως αντιμετωπίζονται στην αρχή με συστάσεις για αλλαγή του τρόπου ζωής και φαρμακευτική αγωγή με μορφή δισκίων, που συμπεριλαμβάνει διάφορα φάρμακα όπως η μετφορμίνη, οι ινκρετίνες κ.λπ., επειδή έχει διαπιστωθεί πως η λήψη μόνο ενός φαρμάκου σπανίως είναι αρκετή για να ρυθμιστεί το σάκχαρο.

Επειδή, όμως, η συμμόρφωση των ασθενών στην από του στόματος αγωγή είναι μειωμένη, τον τελευταίο χρόνο έχουν αρχίσει να συνδυάζονται διαφορετικές κατηγορίες φαρμάκων μεταξύ τους, ώστε με ένα χάπι οι ασθενείς να παίρνουν δύο από τα φάρμακα που χρειάζονται. Οι πρώτοι συνδυασμοί, που ήδη έχουν λάβει έγκριση και διατίθενται στους ασθενείς, είναι αυτοί της μετφορμίνης με τις ινκρετίνες.

Φάρμακα νέας γενιάς

Η μετφορμίνη είναι ένα φάρμακο που αυξάνει την ευαισθησία των ιστών στην ινσουλίνη- την ορμόνη που χρειάζεται ο οργανισμός για να διατηρείται το σάκχαρο του αίματος σε φυσιολογικά επίπεδα. Οι ινκρετίνες (όπως η σιταγλιπτίνη) είναι μια κατηγορία φαρμάκων που διεγείρουν την έκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας (στον διαβήτη, το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη).

Μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Αττικό Νοσοκομείο έδειξε πως ο συνδυασμός μετφορμίνης- σιταγλιπτίνης μπορεί μέσα σε τρεις μήνες να μειώσει κατά 20% τα επίπεδα σακχάρου το πρωί (σάκχαρο νηστείας), κατά περίπου 20% τα επίπεδα σακχάρου μετά το φαγητό (μεταγευματική γλυκόζη) και κατά 15% τα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (είναι ένας δείκτης για το πόσο καλά είναι ρυθμισμένο το σάκχαρο τους τελευταίους 2-3 μήνες).