Για μια κονκάρδα του Ομπάμα

Προχωράω σε έναν από τους δρόμους του Σικάγου αναζητώντας το 566, τα βήματά μου όμως δεν είναι σίγουρα. Από πάνω μου περνάει το τρένο. Είναι αυτή η παλαιά γραμμή που δημιουργήθηκε πάνω από τους δρόμους της πόλης για να λύσει το κυκλοφοριακό της. Σκέφτομαι αν θα μπορούσαμε να κάνουμε το ίδιο στην Σταδίου ή την Πανεπιστημίου.

«Επόμενη στάση Σύνταγμα». Τα τζάμια των διπλανών κτιρίων τρίζουν κάθε φορά που περνούν οι συρμοί, αλλά όλοι εδώ το έχουν συνηθίσει. Αναζητώ το κεντρικό εκλογικό κέντρο του Ομπάμα. Κανείς δεν ξέρει πού είναι και αναγκάστηκα να καταφύγω στο Ίντερνετ. «Οbama Ηeadquarters 566 W. Lake St». 200-250- 300- 350- 400…

Όλο και πλησιάζω, ούτε ένα σημάδι όμως δεν μαρτυρεί την παρουσία ενός εκλογικού κέντρου. Ακόμη και οι νεαροί μαύροι που ρυθμίζουν την κίνηση στις διασταυρώσεις φορώντας φωσφοριζέ γιλέκα με την ένδειξη «traffic», δεν μπορούν να με κατατοπίσουν. Ένας, ο πιο αδύνατος και ίσως ο πιο φτωχός, στο άκουσμα της λέξης Ομπάμα αρχίζει να χορεύει σε ρυθμούς ραπ αφήνοντας σύξυλους τους οδηγούς που όμως δεν διαμαρτύρονται, αντιθέτως δείχνουν να το απολαμβάνουν. Επί του θέματος όμως ουδέν.

Στα υπόγεια
Τελικά, το 566 είναι μια σχετικά καινούργια πολυκατοικία με μεγάλες γυάλινες επιφάνειες. Ένας εναερίτης κρεμασμένος σε έναν γάντζο, με τους υαλοκαθαριστήρες στα χέρια, έχει αγγίξει σχεδόν τον ουρανό- έτσι τον βλέπω από το πεζοδρόμιο- και δεν προσφέρεται για πληροφορίες. Τα κουδούνια δεν έχουν και αυτά καμία απάντηση. Δυσανασχετώ με τα λάθη του Ίντερνετ (;), κάνω ένα βήμα πίσω και τότε μόνο προσέχω μια μικρή ανακοίνωση που είναι κολλημένη προσεκτικά σε μια γωνία της τεράστιας γυάλινης πόρτας. Σωστά ήρθα! Το εκλογικό κέντρο είναι μάλιστα ανοιχτό 9-5! Κουδούνι όμως πουθενά. Πατάω ένα στην τύχη και βρίσκομαι επιτέλους ένα βήμα πριν από την πολυπόθητη συνάντηση. Μη φαντασθείτε ότι αναζητούσα τίποτα σπουδαίο. Κονκάρδες και μπλουζάκια ήθελα που μου τις είχαν παραγγείλει οι φίλοι στην Αθήνα.

Η οχλοβοή με οδηγεί. Το εκλογικό κέντρο είναι δύο δωμάτια στο υπόγειο- πριν θα ήταν μόνο αποθήκη. Οι τοίχοι είναι ασοβάντιστοι και μάταια οι πολύχρωμες αφίσες προσπαθούν να δώσουν χαρούμενο τόνο στον χώρο. Βγάζω την κάμερα αλλά προτού αρχίσω να τραβάω με πλησιάζει μια μάλλον βλοσυρή Αμερικανίδα. Της εξηγώ ότι είμαι Έλληνας δημοσιογράφος. Εξαφανίζεται και επιστρέφει με το τηλέφωνο των γραφείων του προέδρου στην Ουάσιγκτον! Εκεί πρέπει να απευθυνθώ για να πάρω άδεια. Αλλιώς δεν μπορούν να μου πουν λέξη. Προσπαθώ να μη νευριάσω και ζητάω πέντε κονκάρδες και πέντε μπλουζάκια.

Βλέπουν συνωμοσίες
Με κοιτάει, λες και ζήτησα να μιλήσω με τον ίδιο τον Ομπάμα. «Είστε Αμερικανός πολίτης;» με ρωτάει, ενώ ξέρει την απάντηση. «Μόνο οι Αμερικανοί πολίτες μπορούν να ενισχύσουν την καμπάνια του προέδρου» μου λέει ενώ στο πλάι της έχει προστεθεί ένας εξίσου βλοσυρός Αμερικανός. Μετά το χουνέρι που προσπάθησαν να τους κάνουν οι Ρεπουμπλικανοί, αυτοί εδώ οι άνθρωποι βλέπουν παντού συνωμοσίες. Τους έστειλαν- λέει- μουσουλμάνους-μαϊμού να ενισχύσουν την προεκλογική εκστρατεία για να πουν μετά ότι ο Ομπάμα είναι ο εκλεκτός των εχθρών του έθνους. Τέλος πάντων, όλες αυτές οι υπερβολές των Αμερικανών δεν με αφορούν και κάνω μια συμβιβαστική πρόταση: «Δύο κονκάρδες και δύο μπλουζάκια».

«Ούτε σεντ δεν μπορούμε να πάρουμε». Τον λόγο πια έχει ο άντρας της παρέας. Γελάω, γεγονός που μάλλον τον νευριάζει και αρχίζει να κουνάει αριστερά δεξιά το κεφάλι του- όπως στην Ελλάδα θα σκεφτόταν κάποιος «Τι βλάκας, Θεέ μου». Αποχωρώ αφού τους εξηγώ ότι θα επιστρέψω παρέα με έναν Αμερικανό πολίτη, ο οποίος θα αγοράσει αντί για μένα όσες κονκάρδες και μπλουζάκια θέλω. «Κανένα πρόβλημα, αρκεί να συμπληρώσει τη φόρμα και να έχει πιστωτική κάρτα, γιατί δεν παίρνουμε μετρητά» είναι η απάντησή του σφραγισμένη με ένα παγωμένο χαμόγελο.

Περισσότεροι από τους μισούς δηλώνουν πως θα τον ψηφίσουν

ΠΟΣΟΣΤΟ άνω του 50% των Αμερικανών ψηφοφόρων δηλώνει αυτή τη στιγμή ότι προτίθεται να ψηφίσει τον Δημοκρατικό υποψήφιο Μπάρακ Ομπάμα, ένα σημαντικό ποσοστό μόλις δύο εβδομάδες πριν από τις προεδρικές εκλογές. «Ο Ομπάμα έχει σταθεροποιήσει τη βάση του και έχει αποκτήσει μεγάλο προβάδισμα ανάμεσα στους νέους, τους Αφροαμερικανούς και τους ισπανόφωνους», δήλωσε ο δημοσκόπος Τζον Ζόγκμπι, ο οποίος καταγράφει τις καθημερινές τάσεις του εκλογικού σώματος, επισημαίνοντας ότι είναι η πρώτη φορά έπειτα από 14 ημέρες που ο υποψήφιος των Δημοκρατικών ξεπερνά το 50% στην πρόθεση ψήφου.

Ο Τζον ΜακΚέιν, που συγκεντρώνει ποσοστό 44%, είχε δει τις προηγούμενες τρεις ημέρες τα ποσοστά του να αυξάνονται, ίσως και ως αποτέλεσμα της καλής του εμφάνισης στην τελευταία τηλεοπτική αναμέτρηση των δύο αντιπάλων. «Ο ΜακΚέιν φαίνεται ότι έχει υποχωρήσει λίγο στα γκάλοπ», προσθέτει ο Ζόγκμπι, «όμως αυτό που βλέπουμε μπροστά μας είναι μια μάχη που ακόμα δεν έχει κριθεί».

Πάντως, τα ποιοτικά ευρήματα των δημοσκοπήσεων δείχνουν ότι ο Ομπάμα υπερισχύει στις περισσότερες σημαντικές ομάδες ψηφοφόρων:

στους ανεξάρτητους προηγείται με 11 μονάδες του ΜακΚέιν, στις γυναίκες με 8 μονάδες και στους άνδρες με μικρότερη διαφορά, ενώ υπολείπεται 13 μονάδες του αντιπάλου του μεταξύ των λευκών.

Τα αχρησιμοποίητα κυπελλάκια του ΜακΚέιν

ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ καφέ που συναντώ, μια αφίσα κολλημένη στα τζάμια μου φτιάχνει ξανά τη διάθεση. «Cup Vote-Οbama-». Είναι τρελοί αυτοί οι Αμερικανοί. Μετράνε πόσοι πελάτες προτιμούν να πίνουν το καφεδάκι τους στο πλαστικό κύπελλο που γράφει Ομπάμα και πόσοι σφίγγοντας ένα ΜακΚέιν. Ο Μεξικανός υπάλληλος βλέπει ότι παίρνω και τα πέντε κύπελλα που έχουν απομείνει με τον Ομπάμα αλλά δεν έχει αντίρρηση. «20 σεντ το ένα» θα μου πει μόλις φτάσω στο ταμείο. Αυτό στο οποίο ήδη έχω βάλει τσάι είναι δωρεάν. «Θα πρέπει να ζητήσουμε και άλλα με τον Ομπάμα» μου λέει χαμογελαστός, ενώ δίπλα του ξεχειλίζουν οι κούτες με αχρησιμοποίητα ποτήρια ΜακΚέιν. «Εδώ όλοι Ομπάμα προτιμούν».