Δίκτυο

Ο Μεγάλος Διακριτικός
Γ.Δ.Κ.Σ.

Ως ερευνητής της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου έχει δουλέψει σκληρά- ένας πρωτοπόρος. Ως κριτικός θεάτρου για μία εικοσαετία περίπου έχει ασκήσει την κριτική διδάσκοντας Ήθος και διακριτικότητα, μακριά από διαπλοκές και συναλλαγές. Την άφησε, αφήνοντας πίσω του τον συχνά θλιβερό θεατρικό μικρόκοσμο της μικρής μας πόλης, για να αφοσιωθεί στα πανεπιστημιακά του καθήκοντα- στο Ρέθυμνο- και στην έρευνα. Με εξαιρετικά αποτελέσματαορατά μέσα από τα βιβλία και τα κείμενα που έχει δώσει. Ο Θόδωρος Χατζηπανταζής- κάποτε, όταν ασκούσε, εφαρμόζοντας το λάθε βιώσας, την κριτική, τον ξέραμε ως Θόδωρο Κρητικό-, ομότιμος καθηγητής Θεατρολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και επίτιμο μέλος του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών έχει γράψει με τον τρόπο του ιστορία. Δικαίως, λοιπόν, το Τρίτο Πανελλήνιο Θεατρολογικό Συνέδριο που οργανώνουν το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης- πρόεδρος ο Αλέξης Πολίτης-, το οποίο έχει συμπεριλάβει ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ΄80 στο πρόγραμμα μαθημάτων του τη Θεατρολογία, και το Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδώνδιευθυντής του ο Θανάσης Καλπαξής-, το μοναδικό ερευνητικό κέντρο στην Ελλάδα που ασχολείται συστηματικά, εδώ και είκοσι χρόνια, με την ιστορία του νεοελληνικού θεάτρου, είναι αφιερωμένο στον Κύριο Θόδωρο Χατζηπανταζή. Θέμα του Συνεδρίου που θα πραγματοποιηθεί στο Ρέθυμνο 23 με 26 Οκτωβρίου- ιδιαίτερα ερεθιστικό και πρόσφορο για συνειρμούς…-, «Παράδοση και εκσυγχρονισμός στο νεοελληνικό θέατρο: Από τις απαρχές ώς τη μεταπολεμική εποχή». Μετέχουν πολλοί και εκλεκτοί- και με πολύ ενδιαφέροντα θέματα που καλύπτουν τεράστια γκάμα. Ανάκατα αναφέρω: Παναγιώτης Μουλλάς, Γιάννης Κιουρτσάκης, Κωνσταντίνος Κυριακός, Αγγέλα Καστρινάκη, Αλίκη Μπακοπούλου- Χωλς, Έλση Σακελλαρίδου, Έφη Βαφειάδη, Λίλα Μαράκα, Γιάννα Τσώκου, Πλάτων Μαυρομούστακος, Κάτια Αρφαρά, Θεόδωρος Στεφανόπουλος, Γρηγόρης Σηφάκης, Δηώ Καγγελάρη, Νατάσσα Χασιώτη, Θεόδωρος Γραμματάς, Χριστίνα Ντουνιά, Νικηφόρος Παπανδρέου… Το συνέδριο θα κλείσει με τον Θόδωρο Χατζηπανταζή και την εισήγησή του «Ο ιδιόμορφος χαρακτήρας της πρωτοπορίας στο ελληνικό θέατρο: Το παράδειγμα των “Βρικολάκων”».


Ιδιαίτερη σχέση
Χ.Π.

Είναι γνωστό ότι το κοινό στη Γερμανία έχει ιδιαίτερη σχέση με τον Μίκη Θεοδωράκη. Τις προάλλες (13 Οκτωβρίου) παρουσιάστηκαν στη μεγάλη αίθουσα της Φιλαρμονικής του Βερολίνου οι Ραψωδίες του (για Κιθάρα, Φωνή και Ορχήστρα, για Τρομπέτα και Ορχήστρα και η Ραψωδία για Τσέλο και Ορχήστρα) από την Ευρωπαϊκή Φιλαρμονική Ορχήστρα. Η συναυλία ολοκληρώθηκε με τη Μαρία Φαραντούρη που ερμήνευσε (υπό τη διεύθυνση του Ηans Urlich Κolf) γνωστά τραγούδια του συνθέτη, όπως την «Πόλη» του Καβάφη, το «Μυθιστόρημα» του Σεφέρη, «Δρόμοι Παλιοί» του Αναγνωστάκη κ.ά. Και μην αναρωτηθούμε πώς οι Γερμανοί αγαπούν τον Μίκη (αφού δεν καταλαβαίνουν τη γλώσσα). Όπως αγαπούμε κι εμείς την Τσεζάρια Εβόρα κι ας μην καταλαβαίνουμε γρυ πορτογαλέζικα.


Ιλιάδα επί επτά
Μ.Π.

Ίσως και για να δώσει κουράγιο στον εαυτό του, αλλά και για να εισπράξει τις πρώτες αντιδράσεις, ο Δ.Ν. Μαρωνίτης θα κάνει επτά αναγνώσεις των οκτώ ραψωδιών της Ιλιάδας που έχει ήδη μεταφράσει. Τιτάνιο το έργο- για άλλον θα ήταν έργο ζωής- βρίσκεται στη μέση μόνο του δρόμου. Από έναν άνθρωπο του οποίου η αρχαιογνωσία και η προσφορά στη μελέτη του Ομήρου έχει πια αναγνωριστεί διεθνώς- να θυμίσουμε ότι και ο «πάπας» της κριτικής Χάρολντ Μπλουμ συμπεριέλαβε δύο μελετήματά του σε δύο τόμους που επιμελήθηκε με ομηρικά μελετήματα. Συνεπώς μόνο να κερδίσουν θα έχουν όσοι βρεθούν την Τετάρτη στην πρώτη ανάγνωση- και στη συζήτηση που θα ακολουθήσει- στις 8 το βράδυ στο Μουσείο Μπενάκη, στην οδό Κουμπάρη 1. Το ραντεβού θα ανανεώνεται για κάθε Τετάρτη την ίδια ώρα, με ελεύθερη είσοδο και ανοιχτές διαθέσεις.