Το γράφουν σε ταμπέλα

Αυτοκίνητο και κλισέ πηγαίνουν χέρι χέρι. Δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα- θα υποστήριζα μάλλον το δεύτερο- οι περισσότεροι συνδέουμε ορισμένες μάρκες με συγκεκριμένους τύπους οδηγών. Οpel και Ηyundai αγοράζουν λοιπόν οι μέσοι οικογενειάρχες, μέσα από ένα Μini περιμένεις να βγει μία εντυπωσιακή ξανθιά με ατέλειωτα πόδια, στα μπάκετ ενός Μitsubishi Lancer Εvo κάθεται ένας νεαρός με επιθετικό στυλ και τατουάζ, Μercedes αγοράζουν οι βουλευτές αλλά και γενικότερα οι εύποροι συντηρητικοί, τα διθέσια κάμπριο ανήκουν στον γιο (ή στην κόρη) του πλούσιου μπαμπά, ο οποίος με τη σειρά του αναζητά διέξοδο από την καθημερινότητα και το στρες σε χλιδάτα τζιπ τύπου Land Rover και Grand Cherokee. Πριν από πολλά χρόνια συνόδευσα για τις ανάγκες ενός νυχτερινού ρεπορτάζ μία ομάδα αστυνομικών της Τροχαίας, που πραγματοποιούσαν αλκοτέστ σε οδηγούς. Ο επικεφαλής αξιωματικός σταματούσε κατά προτίμηση οδηγούς Αlfa Romeo και τους ζητούσε να φυσήξουν στο μπαλονάκι, επειδή τους θεωρούσε περισσότερο επιρρεπείς στο ποτό και προθυμότερους να ρισκάρουν στο τιμόνι! Μέχρι τώρα δεν βασίζονταν πάντως τα κλισέ και οι προκαταλήψεις σε κάποια επιστημονικά δεδομένα. Ο Αμερικανός Γουίλιαμ Σλέμκο, που ειδικεύεται στην Κοινωνική Ψυχολογία, παρέχει πλέον επιστημονικό υπόβαθρο στα κλισέ και υποστηρίζει ότι όσο περισσότερα αυτοκόλλητα υπάρχουν σε ένα αυτοκίνητο τόσο επιθετικότερος ο οδηγός του. Η έρευνα του Σλέμκο δημοσιοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, μάλιστα ο συγγραφέας της αναφέρει ότι οι οδηγοί τέτοιων αυτοκινήτων χρησιμοποιούν περισσότερο και το κλάξον. Η πληθώρα των κάθε είδους αυτοκόλλητων στα παρμπρίζ υποδηλώνει σύμφωνα με τον Σλέμκο έναν προσωπικό δεσμό του κατόχου του αυτοκινήτου με το τετράτροχό του. Έτσι ο οδηγός αντιμετωπίζει και τους δρόμους, όπου κινείται με το αγαπημένο του αυτοκίνητο, ως ένα «δικό του» φέουδο και δεν δέχεται μύγα στο σπαθί του από τους υπόλοιπους παρείσακτους, οι οποίοι έχουν το θράσος να εισβάλλουν στον χώρο του. Με άλλα λόγια μετατρέπεται στο υποσυνείδητό τους ο δημόσιος δρόμος σε ιδιωτικό, οπότε αντιδρούν επιθετικά απέναντι στους άλλους οδηγούς. Δεν είμαι βεβαίως σε θέση να αμφισβητήσω τα αποτελέσματα μίας επιστημονικά τεκμηριωμένης έρευνας. Από εκείνη τη στιγμή πάντως, δεν χάνω την ευκαιρία να παρατηρώ τους οδηγούς των μοντέλων με αυτοκόλλητα και σηματάκια. Ειδικά την προηγούμενη Τετάρτη, που απεργούσαν τα Μαζικά Μέσα Μεταφορών και τα αυτοκίνητα είχαν γίνει ακίνητα, βρήκα τρόπο για να περάσω την ώρα μου μέσα στο ατέλειωτο μποτιλιάρισμα. Σε συμπεράσματα δεν κατέληξα (ακόμη), όμως ο μίστερ Σλέμκο αποδείχθηκε εκείνη την ημέρα πολύ χρήσιμος.