[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Δ. Κ. Ψυχογιός

(ο αρθρογράφος, με αφορμή την οικονομική κρίση)

Η διαδεδομένη πεποίθηση ότι το 1929 «έβρεχε τραπεζίτες στο Μανχάταν» είναι απλώς μύθος. Πώς δημιουργήθηκε και γιατί διαδόθηκε τόσο εύκολα; Υποθέτω από την ηθική απαίτηση να τιμωρηθούν όσοι έγιναν πλούσιοι υφαρπάζοντας τις περιουσίες εκατομμυρίων ανθρώπων (που πίστευαν και αυτοί ότι θα γίνουν πλούσιοι αγοράζοντας μετοχές).

Κατά τον ίδιο τρόπο εμφανίζεται σήμερα ως τιμωρία των άπληστων κερδοσκόπων η κρατική παρέμβαση και η προοπτική ότι θα θεσπιστούν κανόνες που θα περιορίσουν τη δράση τους. Μου φαίνεται πως είναι μύθος και αυτό: η κρατική παρέμβαση είναι αναγκαία για να αποφύγουμε τα χειρότερα αλλά κανένας κερδοσκόπος δεν τιμωρείται, κανέναν δεν τον κάνει το κράτος φτωχότερο, την κότα που γεννούσε τα χρυσά αβγά τη σκότωσαν οι ίδιοι- και σίγουρα θα βρουν κάποια άλλη, σύντομα. Ήτοι, έχω πολλές αμφιβολίες για το αν θα γίνει ποτέ δυνατός ο έλεγχος της κερδοσκοπίας και ο περιορισμός της απληστίας, γιατί όλοι είμαστε ευεπίφοροι σε τέτοιες συμπεριφορές.

(«Το Βήμα»)