«Και η τέχνη είναι πια επιφανειακή, σαν την εποχή μας»
«Το Παρίσι σήμερα μοιάζει με φτιασιδωμένη γεροντοκόρη που τρέχει πίσω από τη νιότη, η οποία όμως δεν την θέλει πια», λέει ο εικαστικός δημιουργός Γιαν Βος
«Η τέχνη στις ημέρες μας είναι επιφανειακή, διότι αποτελεί τον καθρέφτη της εποχής μας. Τα περισσότερα έργα τέχνης δεν διεισδύουν. Στέκονται στην επιφάνεια και έχουν στόχο τη διασκέδαση και όχι την ουσία», λέει στα «ΝΕΑ» ο διεθνώς καταξιωμένος Γερμανός καλλιτέχνης, Γιαν Βος. Ο δημιουργός «ενός χαρούμενου και τακτοποιημένου χάους», που εκφράζεται όχι μόνο μέσω της ζωγραφικής,
ΙΝFΟ
Έκθεση χαρακτικών του Γιαν Βος εγκαινιάζεται αύριο στις 20.00 στην «Τ. Kambani gallery» (Βασ. Παύλου 82, Βούλα, τηλ.
210-4818.386). Έως 1η Νοεμβρίου.
αλλά και της γλυπτικής, του κολλάζ και των σχεδίων, παρουσιάζει χαρακτικά του στην γκαλερί «Τίνα Καμπάνη», αλλά και ζωγραφική στην έκθεση «Ρaris-Ρeinture» στο Ίδρυμα Θεοχαράκη (έως την Κυριακή).
Υπάρχει χώρος για την τέχνη στην καθημερινότητα των ανθρώπων που είναι αντιμέτωποι με την οικονομική κρίση;
Πάντα υπάρχει χώρος. Πιστεύω, δε, πως σε στιγμές κρίσεις γίνεται μια επιστροφή στις αξίες. Όχι πως μπορεί να αλλάξει, βεβαίως, ο κόσμος μέσα από την τέχνη. Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος. Μπορεί όμως να αλλάξει η ματιά με την οποία αντικρύζουμε τον κόσμο. Κάθε φορά που βλέπουμε ένα έργο τέχνης μαθαίνουμε κάτι και αυτό το κάτι είναι που αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα.
Αν δει κάποιος το δικό σας έργο, τι μαθαίνει;
Δεν είναι κάτι που μπορώ να το αποδώσω απλά. Θεωρώ πως ο θεατής διακρίνει μια ευαισθησία, που τον κάνει να βλέπει υπό άλλο πρίσμα ακόμη και καθημερινά πράγματα.
Πώς βλέπετε το μέλλον της τέχνης;
Είναι θολό και θα εξαρτηθεί από το μέλλον του κόσμου. Δεδομένου όμως ότι η τέχνη είναι δεμένη με την οικονομία, όσο πιο καπιταλιστική θα γίνεται η κοινωνία τόσο πιο καπιταλιστικό προϊόν θα γίνεται το έργο τέχνης. Και θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που δεν ανήκω σε αυτούς που πουλάνε σε συλλέκτες οι οποίοι αντιμετωπίζουν την τέχνη όχι ως ευχαρίστηση, αλλά ως επένδυση. Όταν το καπιταλιστικό μοντέλο αρχίσει να πέφτει, ίσως βρεθούμε μπροστά σε μια τέχνη περισσότερο λογική και εσωτερική.














