«Είμαι κλέφτης της ελευθερίας»

«Η επιτυχία είναι ένα σύστημα εμπορικών και διαφημιστικών συμπτώσεων» λέει στα «ΝΕΑ» ο ζωγράφος και δάσκαλος πολλών εμπορικών Ελλήνων εικαστικών, Λεονάρντο Κρεμονίνι
«Η τέχνη δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, αλλά μπορεί να αλλάξει τις επιθυμίες του κόσμου και τα σχέδιά του», λέει στα «ΝΕΑ» ο σπουδαίος παραστατικός ζωγράφος και δάσκαλος Λεονάρντο Κρεμονίνι
«Στη σημερινή κοινωνία τα ναρκωτικά τείνουν να εξαλείψουν με τραγικό τρόπο τη δημιουργικότητα και κυρίως την επιθυμία για δημιουργικότητα» λέει στα «ΝΕΑ» ο κορυφαίος παραστατικός ζωγράφος και δάσκαλος Λεονάρντο Κρεμονίνι, ο οποίος βρέθηκε στην Αθήνα στο πλαίσιο της συζήτησης στρογγύλης τραπέζης με θέμα «Ζωγράφοι και συγγραφείς, αμοιβαία επιρροή;»διοργάνωση του Γαλλικού Ινστιτούτου- και για να συζητήσει λεπτομέρειες μιας έκθεσής του για το αθηναϊκό φιλότεχνο κοινό.

Ο 83χρονος, ιταλικής καταγωγής, δημιουργός τόλμησε να υπερασπιστεί την παραστατική ζωγραφική στο Παρίσι της δεκαετίας του ΄60, όπου η αφηρημένη τέχνη κρατούσε τα ηνία. Δεν δίστασε να μείνει πιστός στις επιθυμίες του, ακόμη κι όταν τον θεωρούσαν όλοι εκτός μόδας. Είδε τα έργα του να καταστρέφονται και λίγα χρόνια αργότερα να φυλάσσονται στο Κέντρο Πομπιντού. Συναναστράφηκε με τον Ουμπέρτο Έκο, τον Αλμπέρτο Μοράβια και τον Ίταλο Καλβίνο και δίδαξε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι τη σύγχρονη γενιά των Ελλήνων παραστατικών (και πλέον εμπορικών) ζωγράφων.

ΙΝFΟ

Ο Λεονάρντο Κρεμονίνι συμμετέχει στην έκθεση «Ρaris Ρeinture» που φιλοξενείται έως την Κυριακή στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Θεοχαράκη (Β. Σοφίας 9 και Μέρλιν, τηλ.
210-3611.206).

Οι Έλληνες καλλιτέχνες παραπονιούνται πως δεν έχουν ευκαιρία για διεθνή καριέρα. Έχουν δίκιο;

Δεν πιστεύω πως αρκούν οι δυνάμεις ενός καλλιτέχνη για να κάνει καριέρα. Η επιτυχία είναι ένα σύστημα εμπορικών και διαφημιστικών συμπτώσεων. Δεν εξαρτάται από την προσωπική επιθυμία. Είναι κάτι τυχαίο.

Παλέψατε για την παραστατική τέχνη, τολμήσατε, κάνατε εχθρούς. Αισθάνεστε ήρωας ή θύμα αυτής της ιστορίας;

Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Αισθάνομαι ως κλέφτης της ελευθερίας. Και ξέρετε γιατί; Διότι η ελευθερία δεν είναι δικαίωμα και πρέπει να την κλέψεις. Χωράει η τέχνη στη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου με τα χιλιάδες προβλήματα;

Χωράει, διότι προστατεύει τη διαφορετικότητα του ανθρώπου σε έναν πολιτισμό όπου επικρατεί το αντικείμενο. Το υποκείμενο της τέχνης, αντιθέτως, ήταν και θα είναι ο τρόπος να διατηρεί ο καθένας μας τη μοναδικότητά του. Η τέχνη έχει μεγάλη ιστορία, προστάτευε και έδινε τροφή στην ανθρώπινη ηθική και αξιοπρέπεια. Δεν μπορεί όμως να αλλάξει τον κόσμο, αλλά τις επιθυμίες του κόσμου και τα σχέδιά του.

Κάνοντας απολογισμό ύστερα από 50 χρόνια καριέρας, για τι μετανιώνετε;

Δεν μετανιώνω για τίποτα, χωρίς να λέω ότι είμαι απολύτως ευχαριστημένος. Ακολούθησα τις επιθυμίες μου. Δεν έκανα υποχωρήσεις, όχι από ηθικής πλευράς, αλλά από πλευράς εγωισμού. Διότι ο εγωισμός ενός καλλιτέχνη είναι η πεποίθηση των επιθυμιών του.

Παγκοσμιοποίηση και τεχνολογία απειλούν την τέχνη;

Η τέχνη δεν απειλείται τόσο από την τεχνολογία και την παγκοσμιοποίηση όσο από την αδιαφορία και την υπερβολική ανάπτυξη του υλισμού, που αναπτύσσεται στην καθημερινή ζωή. Η παγκοσμιοποίηση και η τεχνολογία απειλούν κυρίως τη δημιουργικότητα. Η μοναδικότητα εξαφανίζεται. Δείτε πως δεν υπάρχει πλέον αγγειοπλάστης, αλλά εργοστάσιο. Το αντικείμενο δεν είναι πια προϊόν επιθυμίας.


«Είναι ασταθές το μέλλον της τέχνης»

Πώς βλέπετε τις ιδιαίτερα υψηλές τιμές των έργων τέχνης;

Μπορεί να είναι και ψεύτικες. Τίποτα και κανείς δεν αποδεικνύει ότι είναι σωστές. Όλα εξαρτώνται και αναλώνονται σε έναν κλειστό κύκλο που αντιμετωπίζουν την τέχνη ως επένδυση, κάτι βεβαίως κακό, καθώς αποπροσανατολίζει το ενδιαφέρον από τις ανθρώπινες, ηθικές και αισθητικές αξίες. Όταν το έργο τέχνης αντιμετωπίζεται όπως οι μετοχές στο χρηματιστήριο, τότε μπορεί να πέσει ανά πάσα στιγμή.

Πώς βλέπετε το μέλλον της;
Ασταθές. Πάμε σε μια εποχή που η δημιουργικότητα δεν είναι συγκεκριμένη, αλλά θα αντικατασταθεί από ένα αποτύπωμα.


Οι Έλληνες μαθητές

Ποιους από τους Έλληνες μαθητές σας ξεχωρίζετε;

«Τον Εδουάρδο Σακαγιάν, την Άννα Μαρία Τσακάλη, τη Μαρία Φιλοπούλου, τον Γιώργο Ρόρρη». Γιατί;

«Ίσως επειδή θαυμάζω το κουράγιο τους να προστατεύουν τις επιθυμίες τους».