Έχουμε μείνει από ρευστό και… πελάτες

«Περνάμε δύσκολες στιγμές», λένε οι ιδιοκτήτες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της χώρας, καθώς η οικονομική κρίση μαστίζει την αγορά εξανεμίζοντας την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών.

Παρ΄ ότι η κατάσταση στην οικονομία ολοένα και χειροτερεύει το τελευταίο διάστημα, οι καταστηματάρχες κάνουν λόγο για φαινόμενο που τους ταλαιπωρεί τα τελευταία χρόνια.

Οι καταναλωτές αρκούνται να κοιτάζουν τις βιτρίνες. Διστάζουν να κάνουν το βήμα και να περάσουν το κατώφλι των καταστημάτων, φοβούμενοι ότι θα χρειαστεί να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Όπως υποστηρίζουν όμως οι ιδιοκτήτες, αυτή η συμπεριφορά οδηγεί τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε «αργό θάνατο». Άλλωστε, η πτώση του τζίρου για πολλούς υπερβαίνει ακόμη και το 10% ετησίως.

«Οι πελάτες πληρώνουν υπέρογκα ποσά στις τράπεζες από δάνεια. Έτσι, στην αγορά

ΥΠΕΡΔΑΝΕΙΣΜΟΣ

«Οι πελάτες είναι καταχρεωμένοι στις πιστωτικές κάρτες και πληρώνουν δόσεις. Δεν υπάρχουν χρήματα στην αγορά» λένε οι έμποροι

δεν υπάρχει ρευστό, χωρίς το οποίο βέβαια δεν μπορούμε κι εμείς να επιβιώσουμε. Ακόμη και οι καταναλωτές που κάποτε χρησιμοποιούσαν τις πιστωτικές κάρτες για να κάνουν τα ψώνια τους, πλέον είναι δυσεύρετοι αφού, στις περισσότερες περιπτώσεις, έχουν υπερβεί το πιστωτικό όριο», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ Δημήτρης Σελαλμαζίδης, ιδιοκτήτης τα τελευταία 15 χρόνια καταστήματος με ενδύματα στην περιοχή της Ομόνοιας.

Ζητούν έκπτωση και στα… ψάρια
Αρκετοί είναι οι πελάτες που ζητούν επίμονα να τους γίνει έκπτωση, προκειμένου να γλιτώσουν έστω και ένα ευρώ, ακόμη και σε καταστήματα όπως τα ιχθυοπωλεία! «Δεν γίνεται αλλιώς, αφού έρχονται πελάτες οι οποίοι αγοράζουν μετρημένες μερίδες, όπως 300 γραμμάρια σαρδέλα ή δύο μπαρμπούνια για να φάνε δύο άτομα», δηλώνει ο κ Στέφανος Κοντοπίδης, ιχθυοπώλης σε κεντρική οδό της Αθήνας.

Η λύση των προσφορών αποτελεί για πολλούς καταστηματάρχες μονόδρομο. Με αυτόν τον τρόπο προσπαθούν να προσελκύσουν τους πελάτες.

«Μόνο με 10 ευρώ, 15 τριαντάφυλλα ή 15 ζέρμπερες» αναγράφεται στην ταμπέλα έξω από το μαγαζί του κ. Παναγιώτη Μανάβη, ιδιοκτήτη ανθοπωλείου στο Παγκράτι. «Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, αφού μόνο έτσι μπορώ πια να κερδίσω πελάτες», λέει.

Δεν είναι πάντως λίγες οι φορές που όταν μεγάλα πολυκαταστήματα κάνουν προσφορές, οι ουρές που δημιουργούνται από τους καταναλωτές είναι αρκετών μέτρων.

Οι πελάτες στρέφονται στο κρασί

ΑΝ ΚΑΙ ο Έλληνας δύσκολα αποχωρίζεται το τσιγάρο και το ποτό, η οικονομική κρίση έχει κάνει τους περισσότερους καταναλωτές να σκέφτονται πολύ πριν αγοράσουν ένα μπουκάλι. Προσπαθούν να βρουν ανάμεσα στα ράφια το πιο φτηνό ουίσκι ή κρασί. Οι τιμές είναι σταθερές τα τελευταία χρόνια, προσπαθώντας έτσι να μειώσουμε το κέρδος μας. Δεν είναι λίγοι πάντως κι αυτοί που προσπαθούν να κόψουν ακόμη και τα 50 λεπτά από ένα μπουκάλι ουίσκι που κοστίζει 11,50 ευρώ. Η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη με αρκετά μαγαζιά που αγοράζουν πλέον από εμάς βερεσέ.
«Όλοι το έχουν ρίξει στα… διαίτης»

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ από τους πελάτες το έχουν ρίξει στα “διαίτης”, στα πιο φθηνά φαγητά δηλαδή. Προτιμούν χόρτα, όσπρια, σαρδέλες και μαρίδα. Επιλέγουν τα μικρά ψάρια συνήθως και όσο για τους αστακούς, τους βλέπουν σε φωτογραφία, τους ανοίγει η όρεξη και τρώνε τα υπόλοιπα. Έτσι, αναγκαζόμαστε κι εμείς και προσαρμοζόμαστε στις προτιμήσεις του κόσμου και δεν φέρνουμε ακριβά ψάρια. Επίσης, δεν υπάρχει πλέον η ποικιλία στις παραγγελίες, όπως τα προηγούμενα χρόνια. Μια παρέα τεσσάρων ατόμων παραγγέλλει από ένα πιάτο και μια σαλάτα.

«Ακυρώνουν παραγγελίες»

Η ΚΙΝΗΣΗ έχει νεκρώσει. Ο κόσμος είναι πολύ απογοητευμένος και δεν μπορεί να αγοράσει τίποτα με την κρίση που υπάρχει.

Ακόμη και πελάτες που ήθελαν ένα μικρό μηχανάκι για να αποφύγουν τη μετακίνηση και τα έξοδα του αυτοκινήτου, ακυρώνουν τις παραγγελίες που είχαν κάνει. Μάλιστα, σε έναν συνάδελφό μου, πελάτης άφησε το μηχανάκι του για πούλημα λέγοντας πως θέλει τα χρήματα για να βάλει πετρέλαιο στο σπίτι του. Τώρα που θα δυσκολέψουν και τα πράγματα με τα δάνεια στις τράπεζες, δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα μπορούμε να πουλάμε.

«Μου ζητούν έκπτωση και για μια απλή μεταποίηση»

ΕΙΜΑΣΤΕ 10 χρόνια στον κλάδο της μεταποίησης. Αυτή η οικονομική κρίση δεν έχει προηγούμενο. Ο κόσμος πλέον δυσκολεύεται να αγοράσει ρούχα, γι΄ αυτό και προτιμά να τα μεταποιήσει. Αντί να δώσει 50-60 ευρώ για ένα παντελόνι, επιλέγει να πληρώσει 10-12 ευρώ για να φτιάξει το παλιό.

Ακόμη όμως και αυτά τα λεφτά σκέφτεται να τα βγάλει από την τσέπη. Η οικονομική του κατάσταση, όπως και η δική μας, είναι τέτοια που απαγορεύει τα πολλά έξοδα.

Έχουμε για παράδειγμα πελάτες που θέλουν να τους κάνουμε καλύτερη τιμή: τα πέντε ευρώ που πρέπει να πληρώσουν για την αλλαγή φερμουάρ τούς φαίνονται πολλά. Για μας όμως τα έξοδα τρέχουν. Πού θα τα βρούμε για να τα πληρώσουμε;.

«Δεν αγγίζουν ούτε τις προσφορές»

«ΩΡΑΙΟ, ΜΕΓΑΛΟ, σε καλή συσκευασία και πάνω απ΄ όλα φτηνό»: αυτά ακούω καθημερινά από τους πελάτες που μπαίνουν στο μαγαζί. Δεν είναι βέβαια λίγοι κι αυτοί που βλέποντας το καρτελάκι με την τιμή, ζητούν να κόψουμε κάτι. Η οικονομική στενότητα των καταναλωτών δεν τους αφήνει να ψωνίσουν ούτε στις προσφορές. Όταν το καλοκαίρι έβαλα τα προϊόντα στη μισή τιμή, από τα 25 ευρώ για ένα κόσμημα, μου έλεγαν “να σας δώσω ένα 20άρικο”. Δεν γίνεται όμως, γιατί κι εμείς δε θα μπορέσουμε να τα βγάλουμε πέρα.

«Δεν ξέρω τι θα κάνω με το συνεργείο»

ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ο τζίρος πέφτει 10%. Όταν πολλοί πελάτες δεν έχουν να πληρώσουν τους λογαριασμούς, το ενοίκιο ή τα φροντιστήρια των παιδιών τους, τότε η επισκευή του αυτοκινήτου έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Με αυτό τον τρόπο, οι βλάβες συσσωρεύονται και έτσι ή καλούνται να πληρώσουν περισσότερα ή ακόμα και να αφήσουν το αμάξι τους. Εφόσον η οικονομική κρίση συνεχιστεί, τότε πραγματικά δεν ξέρω τι θα κάνω με το συνεργείο. Ελπίζω να είναι μόνο μια φουρτούνα.
«Η κρίση είναι γενική και μας αφορά όλους»

ΑΡΚΕΤΕΣ ΠΕΛΑΤΙΣΣΕΣ που έρχονταν για κούρεμα και χτένισμα δύο φορές την εβδομάδα, τώρα θα έρθουν μόνο μία και αφού πρώτα θα το σκεφτούν. Αγοράζουμε κάθε χρόνο τα υλικά όλο και πιο ακριβά και αναγκαζόμαστε να κρατάμε τις τιμές σε χαμηλά επίπεδα για να προσελκύσουμε πελάτες. Έτσι το περιθώριο κέρδους είναι ελάχιστο. Στο παρελθόν προσπάθησα να κάνω άνοιγμα στην αγορά, δημιουργώντας ακόμα δύο καταστήματα, αλλά δυστυχώς απέτυχα. Η κρίση είναι γενική και μας αφορά όλους.

«Ο κόσμος θέλει να αγοράσει, αλλά δεν μπορεί»

ΠΟΛΛΑ ΣΠΙΤΙΑ μένουν με χαλασμένα τα ηλεκτρολογικά, επειδή οι ιδιοκτήτες τους δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές τους ανάγκες. Ο κόσμος θέλει να αγοράσει, αλλά με την οικονομική στενότητα που υπάρχει, δεν μπορεί. Σκέφτεται να αντικαταστήσει τις απλές λάμπες με εξοικονόμησης ενέργειας, αλλά δεν έχει τα χρήματα. Ακόμα και ένα πορτατίφ που κοστίζει 15 ευρώ, για πολλούς φαντάζει απαγορευτικό. Τα τελευταία δύο χρόνια, η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.

«Ψωνίζουνμικρότερες ποσότητες»

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ της οικονομικής κρίσης είναι ήδη ορατά. Στον δικό μας κλάδο, όπου μετράει η ποιότητα, υπάρχουν διαβαθμίσεις. Αυτοί που πωλούν προϊόντα μέτριας ποιότητας αντιμετωπίζουν σοβαρότερα προβλήματα σε σχέση με αυτούς που διαθέτουν πρώτης ποιότητας αγαθά, παρότι είναι πιο ακριβά, γιατί απευθύνονται σε διαφορετικής οικονομικής κατάστασης καταναλωτικό κοινό. Όμως αρκετοί πλέον ψωνίζουν μικρότερες ποσότητες. Αυτό για παράδειγμα συμβαίνει με τα όσπρια, που είναι αρκετά ακριβότερα σε σχέση με πέρσι. Εξάλλου, παρά την ακρίβεια, ο κόσμος εξακολουθεί να αγοράζει τα βασικά, όπως είναι οι ντομάτες και οι πατάτες.