«Οι Έλληνες αγαπούν μόνο τους δικούς τους ζωγράφους»

«Σε ό,τι κάνετε να είστε αληθινοί». Αυτή ήταν η κύρια αξία που επιχειρούσε να μεταλαμπαδεύσει στους μαθητές του ο ζωγράφος Τσλιρίμ Τσέκα στις σχολές Καλών Τεχνών της Αλβανίας όπου δίδασκε.

Στο ταξίδι του από την Αλβανία στην Ελλάδα ο Τσέκα μετέφερε στις αποσκευές του πολλές ελπίδες. «Μου είχαν πει ότι η Ελλάδα αγαπάει την τέχνη, αγαπάει τους ζωγράφους». Οι Έλληνες συνάδελφοί του τον υποδέχθηκαν θερμά. Μάλιστα, σε μικρό χρονικό διάστημα έγινε μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βορείου Ελλάδος.

Δεν συνέβη όμως το ίδιο και με το κοινό. «Οι Έλληνες αγαπούν μόνο τους δικούς τους ζωγράφους. Και αυτό συμβαίνει, όχι μόνο εδώ, αλλά παγκοσμίως» λέει. «Κι όμως οι καλλιτέχνες είναι παντού καλλιτέχνες». Αρνείται πάντως να χαρακτηρίσει Έλληνες ή Αλβανούς ως ρατσιστές. «Δεν φταίνε οι λαοί για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, φταίνε οι κυβερνήσεις που δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους», εξηγεί.

Ο Τσέκα έχει εκθέσει έργα του σε όλη την Ευρώπη, αλλά και στην Αίγυπτο και την Κίνα. Τις περισσότερες φορές όμως διά… της απουσίας του. Αιτία οι περιορισμοί στη μετακίνηση εκτός των ελληνικών συνόρων, γι΄ αυτό και στέλνει τα έργα του με το ταχυδρομείο!

Τα τελευταία δέκα χρόνια, από τότε που άφησε μια στρωμένη καριέρα στην Αλβανία για να μετακομίσει στην Ελλάδα, δεν πτοήθηκε από τις οικονομικές δυσκολίες. Προτίμησε να στερηθεί, παρά να κάνει εκπτώσεις στα καλλιτεχνικά πιστεύω του. «Θέλω να δημιουργώ ό,τι μ΄ αρέσει και όχι ό,τι πουλάει», τονίζει στα «ΝΕΑ».

Αρωγός σε αυτή την απόφασή του και η σύζυγός του Σαμπρίνα. «Δεν χρειαζόμαστε ψωμί και τυρί. Περιουσία μας είναι αυτά τα έργα και η αλήθεια τους», επισημαίνει. Η ζωγραφική του Τσλιρίμ Τσέκα περιλαμβάνει δύο φάσεις. Στην πρώτη κυριαρχούν τα ρεαλιστικά θέματα, τα οποία «υπαγόρευε» το κομμουνιστικό καθεστώς της Αλβανίας. Στη δεύτερη κάνει στροφή προς την αφαίρεση. Κυριαρχεί η αποτύπωση του ανθρώπινου πόνου, «όχι μόνο του πόνου που έχει βιώσει ο αλβανικός λαός, αλλά των οικουμενικών δυσκολιών που υπάρχουν», λέει.