Φοίβη Αθηναίου
Κυκλοφορεί ελεύθερο...
Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα
Ας φάνε παντεσπάνι…
Προς Φοίβη Αθηναίου, Τα καλοκαίρια οι πόλεις και τα χωριά της περιφέρειας (αλλά και οι Δήμοι της Αττικής) μας υποδέχονται με πολύχρωμες αφίσες και αεροπανό. Μας ενημερώνουν για τον «Καλλιτεχνικό Ιούλιο», τον «Πολιτιστικό Αύγουστο», τις γιορτές της ρίγανης, της σαρδέλας και άλλων προϊόντων εδώδιμων και αποικιακών…
Οι τοπικές αρχές θεωρούν πλέον ότι είναι καθήκον τους να προσφέρουν εκδηλώσεις ως απαραίτητο συμπλήρωμα των διακοπών. Μέσα σε λίγες ημέρες οι πολίτες δέχονται ισχυρές δόσεις «πολιτισμού» χωρίς κανένα σκεπτικό, χωρίς καμία συνέχεια. Από την αρχαία τραγωδία πέφτουν στη βεντέτα της νύχτας, από την επιθεώρηση σε βραδιά jazz, από τον Αριστοφάνη στον… Σεφερλή!! Ό,τι βγάλει το σακούλι του ατζέντη!
Τις περισσότερες φορές οι εκδηλώσεις γίνονται σε γήπεδα, πλατείες, κάστρα, χώρους δηλαδή ακατάλληλους, αφού δεν διαθέτουν καμιά υποδομή. Ποιο είναι άραγε το πολιτιστικό όφελος όταν οι λυγμοί τις Εκάβης πνίγονται από τις φωνές των παιδιών και των πλανόδιων μικροπωλητών ή όταν οι μελωδίες του Χατζιδάκι ακούγονται μέσα από ελαττωματικά μεγάφωνα και κάτω από τις εξατμίσεις;
Πώς άραγε θα πρέπει να χαρακτηριστεί η ποιότητα του πολιτιστικού προϊόντος που προσφέρεται όταν οι καλλιτέχνες σήμερα είναι στη Μεσσηνία, αύριο στην Αχαΐα και την επομένη στο Θεσσαλικό Κάμπο; Πώς διδάσκεται η Αρχαία Τραγωδία όταν σε 30 ημέρες δίνονται 20-25 παραστάσεις; Οι καλλιτέχνες ασφαλώς καλύπτουν τα έξοδα του χειμώνα και οι τοπικοί άρχοντες παρουσιάζονται ως σύγχρονοι μαικήνες.
Όμως το κεφάλαιο «Πολιτισμός» είναι πολύ κρίσιμο για να το εμπιστευόμαστε σε διάφορους ατζέντηδες της συμφοράς ή σε άσχετους τοπικούς παράγοντες. Δεν είναι εμβόλιο να δίνεται σε ετήσιες θερινές δόσεις. Είναι μια συνεχής και αέναη διαδικασία εκπαίδευσης, ευαισθητοποίησης και συμμετοχής. Πολιτισμός είναι η ανάδειξη των μνημείων, της ιστορίας και της παράδοσης μιας περιοχής, ο σεβασμός του περιβάλλοντος, η δημιουργία πυρήνων τέχνης, με τη συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσότερων πολιτών.
Οι πολίτες της περιφέρειας δεν είναι β΄ κατηγορίας. Είναι απαραίτητο να αντιμετωπίζονται με σεβασμό και όχι με τη λογική της αρπαχτής…
Πάνος Μπόζος, μαθηματικός, δημοτικός σύμβουλος Κηφισιάς ΥΓ: Πολλοί ίσως έχουν την άποψη πως όλα τα παραπάνω είναι «ζόρικα» ή ότι η επαρχία δεν τα σηκώνει. Στην Καλαμάτα όμως είδαμε πώς υλοποιούνται τα οράματα και το κυριότερο πώς ριζώνουν.
Τσ, τσ, τσ. Θα σας μαλώσω, αγαπητέ Πάνο. Πώς χαρακτηρίζετε αρπαχτές τις συναυλιακές δραστηριότητες των καλλιτεχνάδων μας; Τόσων και τόσων αοιδών μας, που ό,τι δεν βγάζουν στα κέντρα και τις μουσικές σκηνές, πάνε να τα βγάλουν στα νταμάρια της επικράτειας; Και πώς θα βγάλουν οι κακομοίρηδες το παντεσπάνι τους;
Για μια κιθαρούλα
Κυρία Φοίβη, Μια που προχθές ήταν η ημέρα των ηλικιωμένων, άρα και των συνταξιούχωνη τρίτη ηλικία είναι ταυτόσημη με τους συνταξιούχους- θα ήθελα να υπενθυμίσω στον κ. υπουργό Εθνικής Οικονομίας ότι είμαστε και εμείς εδώ και αποτελούμε μέρος της κοινωνίας και του εκλογικού σώματος. Θα μου πείτε βέβαια με τις φωτιές που έχει αυτός στα μπατζάκια του σιγά μη μας δώσει σημασία.
Παρ΄ όλα αυτά θα του πρότεινα ν΄ αποφασίσει να αναλάβει το κράτος ή τα Ταμεία τη συμμετοχή των συνταξιούχων στα φάρμακα- καθημερινά παίρνουμε αρκετά φάρμακα είτε λόγω προβλημάτων ηλικίας είτε λόγω χρόνιου νοσήματος [και είμαστε πάρα πολλοί]- η οποία κυμαίνεται από 10% έως 25%. Και μη μας πει ο κ. Υπουργός ότι υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με τα ελλειμματικά Ταμεία κ.λπ. και πως ο προϋπολογισμός δεν αντέχει άλλα έξοδα, γιατί θα του υπενθυμίσω κάτι διπλασιασμούς μισθών και συντάξεων και τα δεκάδες σκάνδαλα που συνεχώς αποκαλύπτονται.
Αν δεν θέλε ι ν΄ αναλάβει το κόστος της συμμετοχής, ας αποφασίσει αυτά τα έξοδα να αφαιρούνται τουλάχιστον από τη φορολογική δήλωση. Γιατί ξέρετε, κυρία Φοίβη, παίρνοντας υποχρεωτικά φάρμακα, τα οποία βέβαια όλο και αναπροσαρμόζονται προς τα πάνω, πληρώνουμε τη συμμετοχή μας και τις αντίστοιχες αποδείξεις η Εφορία τις απορρίπτει. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα γυαλιά οράσεως. Το ΙΚΑ δικαιολογεί ένα ζευγάρι κάθε τρία χρόνια. Μέσα σ΄ αυτό το διάστημα απαγορεύεται ν΄ αυξηθούν οι βαθμοί μυωπίας, πρεσβυωπίας κ.λπ. ή να σου σπάσουν τα γυαλιά. Γιατί όλα αυτά τα έξοδα, όπως η αλλαγή γυαλιών ενδιάμεσα, να μην εκπίπτουν από τη φορολογική δήλωση;
Θα μου πείτε βέβαια σιγά μη σκάσουν αυτοί για μας.
Ευχαριστώ, Γιάννης Καραθανάσης, Ρέθυμνο Αχ, τι μου θυμίσατε, αγαπητέ Γιάννη. Τότε που ο κακομοίρης ο Μr.
Ηorsecap μάς τραγουδούσε με την κιθαρούλα του, το καημένο, για τα δικαιώματα του συνταξιούχου και του άπορου πολίτη. Τώρα σεμνά και ταπεινά πέρασε στο τραγούδι της Μεγάλης Φαγάνας.
Ορνιθώνες και αντιστάσεις
Αγαπητή Φοίβη, Θα συνιστούσα σε όποιον θέλει να έχει μια ακτινογραφία της ελληνικής πραγματικότητας να διαβάσει στα «ΝΕΑ» του Σαββάτου 27/9/08 στο Βιβλιοδρόμιο «Την εποχή των Ορνιθώνων» του Τάκη Θεοδωρόπουλου. Είναι καταπληκτικό. Θα συνιστούσα επίσης σε όποιον είναι πολύ θυμωμένος να πιει ξίδι.
Φιλικά, Μάρω Νομικού Αααααα, το κάναμε και στήλη προτάσεων το μαγαζάκι, αγαπητή Μάρω. Ε, τότε κι εγώ προτείνω την ανάγνωση, εμβάθυνση και εφαρμογή του προφητικού- για τα σεμνά και ταπεινά που μας περίμεναν…ποιήματος του αξέχαστου Μ ιχάλη Κ ατσαρού: «Α ντισταθείτε»!














