Φαινόμενα

Μαθητευόμενοι αγιογράφοι
Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

Μπορεί πολιτικοί να κάνουν τις μπαλαρίνες και δημοσιογράφοι να κρατούν τον ρυθμό, αλλά μόνο μία ριαλιτζού έχει την πείρα
Πρωί της περασμένης Πέμπτης και στον Αlpha Γιώργος Αυτιάς και Γιώργος Βλάχος έχουν βάλει στη μέση τον Σταύρο Δαϊλάκη και τον αγιογραφούν. Εκείνος σκυφτός, όπως ορίζει η σεμνότητα ενός πολιτικού ανδρός. Άλλωστε, για χάρη της σήκωσε παντιέρα αντάρτικου στο κόμμα της Ν.Δ., για τη σεμνότητα. Όρθιος ο Αυτιάς εκθειάζει τον πολιτικό, «που έχει διαθέσει το βουλευτικό του αυτοκίνητο σε παιδιά για να πηγαίνουν στο σχολείο», που προσφέρει στους φτωχούς και αναξιοπαθούντες, που ζει φτωχικά (στην Αθήνα βεβαίως και όχι στην εκλογική του περιφέρεια). Για να μη χάσει τη σειρά του και ο Βλάχος παρεμβαίνει, και αυτός, υπέρ Δαϊλάκη. «Δεν πίνει», λέει με έμφαση και συνεχίζει επαναλαμβάνοντας με τον ίδιο στόμφο, «δεν πίνει, σταγόνα δεν πίνει, δεν πίνει».

Ουδείς εκ των τηλεθεατών εκείνης της πολύ πρωινής ώρας, ειδικώς οι τηλεθεατές οι οποίοι αγνοούσαν ακόμη και το όνομα του βουλευτή μέχρι να γίνει φίρμα με το αντάρτικό του, θα είχε λόγο να σκεφτεί αν πίνει και πόσο πίνει.

Η αναφορά όμως στο ζήτημα από τον Γιώργο Βλάχο και η επιμονή του δημιουργούσαν από μόνα τους υποψίες. Κάτι θα είχε στο μυαλό του που δεν το έλεγε και το φιλοθέαμον, με το δίκιο του, σκεφτόταν τα χειρότερα.

Αλλά επόμενο είναι όταν, αντί για πολιτικό διάλογο και ζυμώσεις ιδεών, έχουμε κάθε τόσο θεαματικές πιρουέτες «ανταρτών» σε απευθείας μετάδοση, να έχει μεγαλύτερη σημασία η φυσική κατάσταση του καθενός από την πολιτική του προσωπικότητα.

● Και το χειρότερο για την πολιτική μας σκηνή είναι ότι έχει προσκολληθεί στους όρους του θεάματος και έχει αντικαταστήσει τα κριτήρια της ιδεολογίας και της αποτελεσματικότητας με το κριτήριο της καλοσύνης ή της φιλανθρωπίας, όταν ακόμη και στα τάλεντ σόου αποφεύγονται οι συναισθηματισμοί.

«Πόση υπομονή να κάνουμε;», ανέκραξε σηκώνοντας τα χέρια του ψηλά ο Νίκος Μουρατίδης ως μέλος της κριτικής επιτροπής του «Χ Factor», καθώς άκουγε και έφριττε με την επίδοξη αοιδό που γκάριζε το παλιό λαϊκό άσμα «Υπομονή». Να μην έχεις φωνή έστω, αλλά να μην έχεις τουλάχιστον ομορφιά; Νάζι; Για να βοηθήσει το σόου να αποκτήσεις φήμη. Όχι να μη διαθέτεις τίποτε και να θες να γίνεις φίρμα. Ε, αυτό μόνο στην πολιτική μπορεί να συμβεί.


Έσκασαν στα γέλια…

Έσκασαν στα γέλια τα πρωινά πάνελα- τα σοβαρά, τα ενημερωτικά (που λέει ο λόγος)διαβάζοντας την επιστολή Μπεζαντάκου προς τον Πρωθυπουργό υπέρ Δαϊλάκη. «Να τον πάρετε πίσω, κ. Πρωθυπουργέ» του έλεγε, γιατί είναι καλός άνθρωπος.

Έδινε μάλιστα και τη συμβουλή της στον Καραμανλή, «να ασχοληθεί με τα μεγάλα και σπουδαία», και να μη χάνει χρόνο να ξεσυνερίζεται όποιον πει καμιά κουβέντα. Κακά τα ψέματα, το ριάλιτι το κατέχει καλύτερα από όλους η Στέλλα και αν δικαιούται κάποιος να σκάσει στα γέλια, είναι μόνον αυτή. Οι υπόλοιποι είμαστε για κλάματα. (Εδώ που τα λέμε, τον Δαϊλάκη ποιος τον ήξερε; Ενώ την Μπεζαντάκου…)