[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι.Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, για τον κ. Κ. Καραμανλή) Το ενδιαφέρον στην περίπτωσή του είναι ότι πέφτει θύμα μιας διαρκούς «θείας δίκης».

Πρώτα ηττήθηκε στο πεδίο στο οποίο πάτησε για να ανέβει στην εξουσία. Τα μαθήματα «ηθικής» και «ήθους» εξαντλήθηκαν στα σπίτια των υπουργών του και στις μπίζνες του Εφραίμ.

Στη συνέχεια επαναπαύθηκε στο δόγμα «ισχύς μου η αδυναμία των αντιπάλων μου» και είδε τον ουρανό ανάποδα. Να υπενθυμίσω ότι ακόμη και ο Τρικούπης ηττήθηκε από τον Γουλιμή- και, συγχωρέστε με, ο Καραμανλής δεν είναι Τρικούπης!

Και τώρα, πληρώνει τη χαμηλή ποιότητα του πολιτικού προσωπικού που τον ακολούθησε στην εξουσία. Δεν νομίζω ότι η Ελληνική Δημοκρατία έχει δει χειρότερη Κοινοβουλευτική Ομάδα από τη σημερινή τής Ν.Δ. Αυτοί ακριβώς που αντιλήφθηκαν τη διακυβέρνηση ως ρεσάλτο και στους οποίους ο Καραμανλής αναγκάζεται να πουλήσει τσαμπουκά, μπας και μαζευτούν.

Τελικά ο Πρωθυπουργός για να επιζήσει είναι αναγκασμένος να κάνει αυτό που απεχθάνεται περισσότερο: να κυβερνήσει. Να κυβερνήσει επί της ουσίας, χωρίς καλαμπούρια και υπεκφυγές. Να βάλει (επιτέλους) υποψηφιότητα για Πρωθυπουργός. Δεν ξέρω αν θα το πετύχει, αλλά είμαι βέβαιος ότι η δουλειά είναι πολύ πιο δύσκολη απ΄ όσο νομίζει.

(«Το Βήμα της Κυριακής»)