Έπαιξε στα ζάρια τη ζωή της Ιρίνας
Με την αγαπημένη της μητέρα, στην οποία η Ιρίνα αναγκάσθηκε να αφήσει την κόρη της Κάτια, για να αναζητήσει μια καλύτερη ζωή στην Ελλάδα
Τα βήματά τους διασταυρώθηκαν μία και μόνη φορά. Εκείνη είχε φύγει από τη Ρωσία για να βρει καλύτερη ζωή στην Ελλάδα. Εκείνος είχε φύγει με τον ίδιο στόχο από την Αίγυπτο. Παραμονές Χριστουγέννων πέρσι, που συναντήθηκαν, αυτή, η Ιρίνα Σιπάρεβα, έγινε το θύμα και ο 27χρονος Αιγύπτιος ο δράστης της άγριας δολοφονίας που εξιχνιάσθηκε πριν από μερικές ημέρες από την Ασφάλεια Αττικής.
Δράστης και θύμα, όπως διαπιστώθηκε, είχαν ανταλλάξει ελάχιστες κουβέντες: ο δράστης- σεσημασμένος για ληστείες, κλοπές, ναρκωτικά- ήταν μανιώδης τζογαδόρος. Το βράδυ της 21ης Δεκεμβρίου πέρσι έπαιξε στα ζάρια και τη ζωή της 42χρονης Ιρίνας. Στο καφενείο της Άνω Κυψέλης όπου η γυναίκα εργαζόταν ως σερβιτόρα, ο 27χρονος έπαιζε μανιωδώς- και έχανε. Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα διαπληκτίστηκε με την Ιρίνα και της ζητούσε φορτικά 30 ευρώ για να συνεχίσει το παιχνίδι. Η αρχική της άρνηση σήμανε και την αντίστροφη μέτρηση για τη ζωή της.
Η Ιρίνα Σιπάρεβα, μητέρα ενός κοριτσιού 19 χρόνων σήμερα, ζούσε τα τελευταία επτάμισι χρόνια της ζωής της, μετανάστρια, στην Ελλάδα. Εργαζόταν ατελείωτες ώρες στα μεροκάματα, ως σερβιτόρα, καθαρίστρια, εσωτερική σε σπίτια, με μοναδικό στόχο να εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον για την κόρη της και να τη στείλει στο πανεπιστήμιο- πράγμα που είχε καταφέρει μόλις λίγους μήνες πριν από τον θάνατό της.
Έφυγε οργισμένος. Ο Αιγύπτιος έφυγε οργισμένος από το μαγαζί έχοντας χάσει τα πάντα. Επέστρεψε όμως με στόχο να πάρει πίσω τα λεφτά με όποιο κόστος. Την ώρα που η γυναίκα έκλεινε το κατάστημα βρέθηκε αντιμέτωπη μαζί του. Την αιφνιδίασε και πριν προλάβει να αντιδράσει τη χτύπησε 16 φορές με ένα μαχαίρι.
Διέρρηξε στη συνέχεια την ταμειακή μηχανή, άρπαξε όσα χρήματα υπήρχαν κι εξαφανίσθηκε. Μετά την εξιχνίαση του εγκλήματος από την Αστυνομία, ο δράστης αναζητείται με ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε εις βάρος του.
«Η ζωή της σημαδεύτηκε από γεγονότα που την ξεπέρασαν. Στα επτάμισι χρόνια παραμονής της στην Αθήνα, έδωσε σκληρή μάχη για την επιβίωση. Τουλάχιστον ένα από τα όνειρά της, να δει την κόρη της φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο, πραγματοποιήθηκε», λέει πρώην εργοδότης της.
Η Ιρίνα- καταγόταν από την περιοχή Μπριανσκ κοντά στη Μόσχα- ήταν άνθρωπος με μόρφωση και καλλιέργεια. «Στη χώρα της είχε τελειώσει πανεπιστήμιο, σαν τη δική μας Βιομηχανική. Ύστερα από πέντε χρόνια σπουδών, εργάσθηκε στον εμπορικό τομέα μιας εταιρείας. Είχε ήδη χωρίσει με τον άνδρα της και μεγάλωνε μόνη την κόρη της με μισθό που δεν έφθανε ούτε τα 300 ευρώ. Όταν έμεινε άνεργη αναγκάσθηκε να πάρει τον δρόμο της μετανάστευσης», συμπληρώνει ο πρώην εργοδότης της.
Αρχικά η Ιρίνα ήρθε στην Ελλάδα για να δει τι μπορούσε να κάνει. «Αναγκάσθηκε να αφήσει την κόρη της, περίπου έντεκα χρόνων τότε, στη μητέρα της στη Ρωσία».
Οι επιλογές της ήταν πολύ περιορισμένες. Τους πρώτους μήνες εργάσθηκε ως καθαρίστρια, εσωτερική σε σπίτια.
Η Ιρίνα, αφού τακτοποίησε τα χαρτιά της, εργαζόταν ως σερβιτόρα ή στο ταμείο καφετεριών στην Κυψέλη, στα Πατήσια και στην Πλατεία Βικτωρίας και παράλληλα συμπλήρωνε το μεροκάματο ως πλασιέ.
Δεν έδινε δικαιώματα. Ήταν μια γυναίκα πολύ εμφανίσιμη και δεν ήθελε να δίνει δικαιώματα. Στη δουλειά της απέφευγε να φοράει φούστες και κυκλοφορούσε μόνο με παντελόνι. «Απέφευγε τις πολλές κουβέντες και τις συναναστροφές. Δεν είχε χρόνο. Εκείνο που την ενδιέφερε ήταν να συγκεντρώσει χρήματα για την κόρη της», λέει μία από τις γυναίκες με τις οποίες εργαζόταν στο καφενείο.
Για να εξοικονομεί χρήματα μοιραζόταν ένα τριάρι μαζί με άλλες δύο Ρωσίδες στους Αμπελοκήπους. Σε μια ξένη πόλη, μόνη, χωρίς συναναστροφές η Ιρίνα ασφυκτιούσε. Μοναδική διέξοδός της ήταν το διάβασμα και οι μικρές αποδράσεις στον κινηματογράφο. «Είχε πάθος με το διάβασμα. Λάτρευε τον Καζαντζάκη, τον Σαμαράκη. Διάβαζε Έλληνες συγγραφείς που έχουν μεταφρασθεί στα ρώσικα».
Ο πρώην εργοδότης της θυμάται ένα περιστατικό που του είχε κάνει εντύπωση. «Είχε έρθει στο Μέγαρο Μουσικής ένα γνωστό μπαλέτο από τη Ρωσία. Εκείνη την εποχή η Ιρίνα έκανε αιματηρές οικονομίες. Στη δουλειά της πήγαινε με τα πόδια, για να μην ξοδέψει χρήματα σε ταξί και λεωφορείο. Και όμως πήγε, έβγαλε εισιτήριο και παρακολούθησε την παράσταση. “Να αισθανθώ και εγώ μια φορά στα τόσα χρόνια σαν άνθρωπος. Το χρωστάω στον εαυτό μου”, μας είπε».
Έκανε μαθήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών
Τους τελευταίους μήνες η Ιρίνα είχε λόγους για να είναι ικανοποιημένη. Το καλοκαίρι για δύο μήνες είχε ταξιδεύσει στην πατρίδα της.
Τον Σεπτέμβριο μετά την επιστροφή της στην Αθήνα γράφτηκε σε μια σχολή ηλεκτρονικών υπολογιστών και παρακολουθούσε μαθήματα δύο φορές την εβδομάδα.
Λίγο καιρό μετά τη δολοφονία γνωστοί και φίλες της Ιρίνας κατάφεραν και συγκέντρωσαν τα χρήματα για να μεταφερθεί η σορός της στην πατρίδα της.














