Δέσμευσαν «ιερούς» λογαριασμούς

Στη δέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου μέχρι του ποσού των 41.000.000 ευρώ, που αντιστοιχεί στο τίμημα από την πώληση του ολυμπιακού ακινήτου το οποίο περιήλθε στην κατοχή της με τη διαδικασία ανταλλαγής εκτάσεων, προχώρησε χθες η Επιτροπή για την Καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας.

Το πάγωμα των λογαριασμών έγινε ύστερα από παραγγελία του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά και τελικά η κίνηση αυτή επιλέχθηκε να γίνει μέσω της Επιτροπής για το «ξέπλυμα βρώμικου χρήματος», γιατί σε διαφορετική περίπτωση η διαδικασία θα ήταν χρονοβόρα, καθώς θα έπρεπε να εκδοθεί βούλευμα από το Συμβούλιο Εφετών. «Πρέπει να επιδιωχθεί η δέσμευση των ακινήτων που περιήλθαν στη Μονή Βατοπαιδίου και των χρημάτων που εισέπραξε η ίδια η Μονή από την πώληση ακινήτων που περιήλθαν σε αυτή από την ανταλλαγή,

ΓΙΑ ΞΕΠΛΥΜΑ ΒΡΩΜΙΚΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ

Το πάγωμα των λογαριασμών του Βατοπαιδίου έγινε μέσω της Επιτροπής για το «ξέπλυμα βρώμικου χρήματος»

μεταξύ των οποίων και το ολυμπιακό ακίνητο, σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου 3691/2008 (για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος)», ανέφερε μεταξύ άλλων στην παραγγελία του ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου προς τους συναδέλφους του εισαγγελείς Εφετών Ηλία Κολιούση και Ελένη Σωτηροπούλου που διενεργούν την έρευνα. Ψάχνουν και λογαριασμούς Εφραίμ
Αξίζει να σημειωθεί ότι το ποσό των 41.000.000 ευρώ αντιστοιχεί στο τίμημα που εισέπραξε η Μονή από την πώληση του ολυμπιακού ακινήτου σε κυπριακή υπεράκτια εταιρεία, ενώ στο πλαίσιο της προκαταρκτικής θα ερευνηθεί αν υπάρχουν και προσωπικοί λογαριασμοί του ηγούμενου της Μονής Βατοπαιδίου Εφραίμ ή άλλου μοναχού, στους οποίους ενδεχομένως έχουν καταλήξει χρήματα από την πώληση επίμαχων εκτάσεων. Από την πλευρά τους πάντως, οι δύο εισαγγελείς εξετάζουν σε καθημερινή βάση μάρτυρες, κυρίως δημοσιογράφους και εκπροσώπους αρχών που έχουν στη διάθεσή τους έγγραφα και στοιχεία τα οποία συνδέονται με τον τρόπο που γινόταν η ανταλλαγή των επίμαχων εκτάσεων μεταξύ της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου και του Ελληνικού Δημοσίου. Ορισμένοι από τους μάρτυρες μάλιστα είχαν καταγγείλει την τέλεση αξιόποινων πράξεων και στο παρελθόν αλλά, όπως είναι γνωστό, όσες δικογραφίες είχαν σχηματιστεί είχαν την ίδια τύχη καταλήγοντας στο αρχείο. Για τον λόγο αυτόν οι δύο εισαγγελείς έχουν ζητήσει από τις αρμόδιες υπηρεσίες να τους προσκομίσουν από μηδενική βάση όλα τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους- συμβόλαια, γνωμοδοτήσεις του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, εκθέσεις ορκωτών εκτιμητών- ώστε να διαπιστώσουν εάν και ποιες ακριβώς αξιόποινες πράξεις τελέστηκαν, καθώς και τα πρόσωπα που έχουν ποινικές ευθύνες στην ερευνώμενη υπόθεση.


Ό,τι ζητούσε ο Εφραίμ το αντέγραφε το Δημόσιο

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ που χρησιμοποιεί η Μονή Βατοπαιδίου προκειμένου να ενισχύσει τη δική της υπερασπιστική γραμμή ή τις απαιτήσεις της υιοθετούν κατά λέξη υπηρεσίες του Ελληνικού Δημοσίου, όπως προκύπτει από σειρά αποφάσεων και σχετικών γνωμοδοτήσεων. Πέρα από τις πολλές, επαναλαμβανόμενες και ύποπτες συμπτώσεις που εμφανίζονται σε γνωμοδοτήσεις που αποτέλεσαν το βασικό επιχείρημα της μονής στη διεκδίκηση της λίμνης Βιστωνίδας και των παραλίμνιων εκτάσεών της, προκαλεί ερωτηματικά και το γεγονός πως αν και το Ελληνικό Δημόσιο αρχικά ήταν αντίδικος της μονής εμφανίζεται να υιοθετεί κατά γράμμα την εις βάρος του επιχειρηματολογία.

Ηαρχή γίνεται στις 3 Δεκεμβρίου 1998 με τη γνωμοδότηση 26 του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου που υπόκειται στο υπουργείο Οικονομικών. Το εισηγητικό σημείωμα στο οποίο στηρίζεται η γνωμοδότηση αναφέρει τα χρυσόβουλα και τα σιγίλια, που επικαλούνταν και η μονή προκειμένου να θεμελιώσει τις απαιτήσεις της. Μάλιστα η περιγραφή του περιεχομένου των χρυσόβουλων δεν διαφέρει ούτε κατά λέξη από τα όσα υποστήριξε η μονή στη δική της πρόταση, η οποία προηγούνταν χρονολογικά της γνωμοδότησης 26.

Κατά λέξη αντιγραφή
Στις 24 Απριλίου 2002 αναλαμβάνει ο προϊστάμενος της Κτηματικής Υπηρεσίας Ροδόπης να καταθέσει το δικό του πόρισμα για τις ιστορικές διεκδικήσεις της Μονής Βατοπαιδίου στην περιοχή της Βιστωνίδας. Οι σελίδες 2 έως 5 αποτελούν κατά λέξη αντιγραφή των ιστορικών στοιχείων που επικαλείται η μονή στη δική της επιχειρηματολογία.

Ακολούθησε η γνωμοδότηση 17 του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου δημόσιας περιουσίας στις 18 Ιουλίου 2002, όπου επαναλαμβάνεται η αρχική επιχειρηματολογία της μονής κατά λέξη, χωρίς οι συντάκτες της γνωμοδότησης να μπουν στον κόπο να αλλάξουν τη σύνταξη έστω και μιας πρότασης!

Στις 28 Νοεμβρίου 2002 υπάρχει νέα γνωμοδότηση από το αρμόδιο συμβούλιο, η οποία αναπαράγει όπως και οι προηγούμενες κατά λέξη το ιστορικό περί ιδιοκτησιακού καθεστώτος της μονής, το οποίο όλως τυχαίως συμπίπτει ακόμη και στα σημεία στίξης με τα όσα υποστηρίζει και η μονή.

Το οξύμωρο είναι πως όλα τα αρμόδια όργανα του Ελληνικού Δημοσίου προβάλλουν την επιχειρηματολογία της μονής, η οποία με τη σειρά της τη χρησιμοποιεί στην αγωγή που κατέθεσε στις 15 Ιανουαρίου 2003 εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου! Οι συντάκτες της αγωγής, για την οποία ποτέ δεν εκδόθηκε απόφαση με κοινή απαίτηση της μονής και του Δημοσίου χρησιμοποιούν όπως και στα προηγούμενα έγγραφα όχι μόνο την ίδια επιχειρηματολογία αλλά και την ίδια σύνταξη στις προτάσεις τους.

Ίδιες λέξεις και στα συμβόλαια
Μάλλον δεν προκαλεί καμία εντύπωση πως τα ίδια επιχειρήματα, με τα ίδια λόγια χρησιμοποιούνται και στα συμβόλαια που συντάχθηκαν μεταξύ της Μονής Βατοπαιδίου και της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου και τα οποία συνέταξε στις 22 Μαΐου 2007 η κ. Κατερίνα Πελέκη.

Οι συμπτώσεις όμως συνεχίζονται και στην αγωγή που κατέθεσε το Ελληνικό Δημόσιο στις 12 Μαΐου 2008 εναντίον του Δήμου Τρίγλιας. Το Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο στην αγωγή εκπροσωπείται από τον υπουργό Οικονομικών, ζήτησε να χαρακτηριστεί ως άνευ αντικειμένου η αγωγή του δήμου με την οποία ζητούσε να μην περάσουν στην ιδιοκτησία της μονής εκτάσεις του δήμου.

Τρεις ημέρες αργότερα το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τη ονή κατέθεσε και αυτό με τη σειρά του αγωγή εις βάρος του Δήμου Τρίγλιας, όπου, όπως ήταν πλέον αναμενόμενο, χρησιμοποίησε κατά λέξη τα όσα ξεκίνησαν να γράφονται από τη μονή 10 χρόνια πριν, αλλά συνέχισαν να υιοθετούνται κατά γράμμα από το Ελληνικό Δημόσιο, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και τους νομικούς συμβούλους της μονής.