Τα αρώματα έχουν τη δική τους (αρχαία) ιστορία

Άρωμα άγριου τριαντάφυλλου, νάρκισσου και κρίνουαγαπημένων φυτών των αρχαίων Ελλήνων- διαχέεται στην ατμόσφαιρα γύρω από το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Είναι μερικά από τα πιο εκλεκτά φυτικά έλαια, που περικλείονταν σε περίτεχνα αρωματοδοχεία και είναι «πρωταγωνιστές» της έκθεσης «Αποθήκες στο φως: αρώματα». Στόχος της έκθεσης είναι να αναδειχτούν ανασκαφικά ευρήματα, που μέχρι σήμερα βρίσκονταν στις αποθήκες του μουσείου. Έτσι, παρουσιάζονται για πρώτη φορά αγγεία μικρού μεγέθους, από πηλό, γυαλί ή αλάβαστρο, τα οποία περιείχαν τα αγαπητά μέχρι σήμερα προϊόντα κοσμητικής, τα αρώματα. Τα αγγεία, που βρέθηκαν στη Μακεδονία, χρονολογούνται από τα μυκηναϊκά μέχρι τα ελληνιστικά χρόνια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν δύο πλαστικά αγγεία με μορφή πτηνών και δύο κορινθιακοί δακτυλιόσχημοι αρύβαλλοι, όλα έργα της Αρχαϊκής εποχής, και μία πλαστική λήκυθος με μορφή κύκνου του 4ου αιώνα π.Χ.

Στόχος της έκθεσης είναι να παρουσιάσει αντικείμενα συνδεδεμένα με την καθημερινότητα των πολιτών. Η παρασκευή αρωμάτων και καλλυντικών από αρωματικά φυτά και βότανα ήταν γνωστή στον ελλαδικό χώρο ήδη από το τέλος της Νεολιθικής εποχής.

Τα πρώτα εργαστήρια αρωματοποιίας έχουν εντοπιστεί στο μινωικό ανάκτορο της Ζάκρου στην Κρήτη και στο μυκηναϊκό ανάκτορο της Πύλου. Οι αρχαίοι Έλληνες αγαπούσαν πολύ τα αρώματα, για τα οποία χρησιμοποιούσαν ως βάση τα φυτικά έλαια. Σε υγρή μορφή, αλλά και ως αλοιφές, τα αρώματα συγκινούσαν άντρες και γυναίκες. Οι άντρες τα φορούσαν κατά τη διάρκεια των γυμναστικών τους ασκήσεων, ενώ οι γυναίκες στις επίσημες εμφανίσεις τους (κυρίως σε τελετές).