Φαινόμενα

Βγήκαν τα κουζινομάχαιρα
Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr ,

Δείτε μας, τρώμε σάρκες, τις δικές μας και των άλλων, πρώην μας και νυν, μικρών και μεγάλων
Κατά τους ανθρωπολόγους, η ανθρωποφαγία είναι στενά συνδεδεμένη με την τρομακτική γοητεία που αισθάνεται ο άνθρωπος για την ίδια του την ταυτότητα.

Υποτίθεται ότι ο πολιτισμός την κατήργησε- την ανθρωποφαγία ως πράξη, όχι τη γοητεία που ασκεί. Εξ ου και η τηλεόραση την επαναφέρει σαν το απόλυτα διασκεδαστικό θέαμα. Και την πάει πιο μακριά. Στην «αυτοφαγία».

Σαν αυτό στο οποίο επιδόθηκε η Ελεονώρα Μελέτη από το νέο της πόστο στο Star, απ΄ όπου είχε την ευκαιρία να αυτοαναλυθεί, να αυτοπαρουσιαστεί, να θυμώσει για χάρη του εαυτού της και να χαμογελάσει αυτάρεσκα που «παίρνει το αίμα της πίσω» απ΄ όσους την έβαλαν στόχο όσο ήταν στον Αnt1, δηλαδή, από το ίδιο το Star και το δελτίο του. Ως πρωινατζού μπορεί να μην την ήθελαν, αλλά ως ιδανικό μοντέλο του κλειστοφοβικού, κανιβαλικού τηλεσυστήματος γνωρίζει κιόλας σουξέ.

Έτερο «έδεσμα» που φαγώθηκε με βουλιμία αυτή την εβδομάδα ήταν η Τζούλια Αλεξανδράτου, «λιχουδιά» άλλωστε που σιγοψήνεται εδώ και δυο χρόνια.

Μείζον θέμα έγινε η Τζούλια, για την εξασφάλιση και την παρουσίαση του οποίου χρειάστηκαν 12 ρεπόρτερ, 6 διαφορετικά στούντιο, 45 πανελίστες, 28 μικρόφωνα, 12.000 μέτρα καλώδιο, 108 «ζωντανές» συνδέσεις και 5 παρουσιαστές. Το δέλεαρ για το ανθρωποφαγικό πανηγύρι ήταν τα κουνήματα στα οποία επιδίδεται το «θήραμα» πάνω στη σκηνή του ξενυχτάδικου, όπου φέτος κάνει την «αρπαχτή» του.

Τα μαχαίρια ακονισμένα, τα πιρούνια προτεταμένα και έκαστος πανελίστας διάλεγε «μεζέ». Μπούτι, στήθος, μαλλί, στολή… Αναλύσεις επί ώρες για τη «γεύση» του «θηράματος». Μαλακό το κρέας; Ελευθέρας βοσκής ή ορνιθοτροφείου;

Κουβέντα στην κουβέντα ο τελετουργικός κανιβαλισμός κορυφώθηκε, απελευθερώνοντας αρχέγονες ηδονές και επιθυμίες της πανελικής φυλής: «Με τέτοιες γαλακτοθήκες (σ.σ.: μπούστο) θα κάνουν διαδήλωση οι παραγωγοί γάλακτος έξω από το κέντρο και θα χύνουν το γάλα στους δρόμους…», παρεμβαίνει ο Άγγελος Πυριόχος, βάζοντας στόχο όχι πλέον την Τζούλια, αλλά τα φυσικά της χαρακτηριστικά, τα οποία όμως διαθέτουν όλες οι γυναίκες. Ο χαρακτηρισμός «γαλακτοθήκες» για ένα γυναικείο μπούστο, σε οποιαδήποτε κι αν ανήκει, θίγει όλες όσες διαθέτουν τέτοιο, άρα όλες τις γυναίκες. Αλλά ο σεληνιασμός διαλύει και τα τελευταία προσχήματα.

Βουρρρ! Στο ψητό- και δη το ζηλευτό γυναικείο.

Στο κουτσομπολο- πρωινάδικο της Μελέτη «θυμούνται» τη Ρούλα Βροχοπούλου και κάνουν επέτειο στον «χωρισμό της από τον Φραν». Δικαίως. Η Ρούλα δεν είναι απλώς νούμερο, είναι το ιδανικό μοντέλο του σύγχρονου τηλεκανιβαλισμού, το απόλυτο «θήραμα». Άλλωστε αυτό τον χειμώνα, εξ όσων πληροφορούμαστε, θα ανέβει ο «βροχοπουλισμός» και στη θεατρική σκηνή. Ως εκ τούτου πρέπει να κρατηθεί ζεστό το ενδιαφέρον των φιλοθεαμόνων.

Για να μην είμαστε άδικοι, το φαινόμενο του καταναλωτικού κανιβαλισμού και της «αυτοφαγίας» δεν αφορά μόνον τη χώρα μας. Είναι παγκόσμιο. Απλώς στην εγχώρια μικρή αγορά γίνεται αντιληπτό με όλη του τη γελοιότητα.
Τηλεσύνδρομο της «τρελής αγελάδας»

Να, αίφνης στο σαββατοκυριακάτικο πρωινάδικο του Αlpha έφυγε ο Μικρούτσικος με την πρώην και τη νυν, και ήρθε η Ναταλία Γερμανού με τους δικούς της πρώην. Ο Θάνος Καλλίρης συμπαρουσιαστής, ο Ίμβριος καλεσμένος και η σεζόν μόλις άρχισε. Α! Να το αναγνωρίσουμε στον Μικρούτσικο, υπήρξε πρωτοπόρος και ιδεολογικός καθοδηγητής της κουλτούρας τής «αυτοφαγίας».

Αυτή πάλι δεν μας προέκυψε τυχαία. Το ΄χαν προβλέψει θεωρητικοί από τα τέλη του 20ού αιώνα, ότι όσο εξελίσσεται το οικονομικό μας σύστημα θα συντηρείται λιγότερο από την υπεραξία, δηλαδή από το πλεόνασμα της ανθρώπινης εργασίας και πολύ περισσότερο από την… αυτοφαγία (Denis Duclos, «Νature, democratie, passions», 1996, και Le Μonde diplomatique, τευχ.

14, 1998).

Πρώτη τρομακτική απόδειξη αυτής της εξέλιξης ήταν οι τρελές αγελάδες και ο τρόμος για τη διάλυση του ανθρώπινου εγκεφάλου από τη νόσο. Αλλά εκείνες φοβόμαστε μην τις φάμε. Αντιθέτως το τηλεοπτικό σύνδρομο της «τρελής αγελάδας» είναι εξόχως διασκεδαστικό. Κλαίμε από τα γέλια…