Δύσκολοι καιροί για Σοσιαλιστές

Είτε λέγονται Σοσιαλιστές είτε Σοσιαλδημοκράτες είτε Εργατικοί, όλοι (ή σχεδόν…, στη Χαριλάου Τρικούπη βλέπει κανείς τελευταία πολλά χαμόγελα) δείχνουν να μοιράζονται αυτήν την εποχή την ίδια (κακορίζικη)
μοίρα. Η ευρωπαϊκή Κεντροαριστερά μοιάζει να βρίσκεται σε παρατεταμένη ύφεση. Οι Βρετανοί Εργατικοί σπάνε ρεκόρ αντιδημοτικότητας, οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες όλο και συρρικνώνονται, οι Γάλλοι Σοσιαλιστές αργοπεθαίνουν και ο «θεός» Θαπατέρο δεν νιώθει πολύ καλά τώρα τελευταία…

Αστειευόμαστε, φυσικά, ο Ισπανός πρωθυπουργός είναι μια χαρά στην υγεία του· ακόμα και αυτός, ωστόσο, ο τελευταίος αδιαμφισβήτητος σοσιαλιστής ηγέτης μεγάλης ευρωπαϊκής χώρας, έχει αρχίσει να απειλείται καθώς το ισπανικό οικονομικό θαύμα ξεθωριάζει. Στη Βρετανία, η λαϊκή δυσφορία φέρνει εσωκομματικές γκρίνιες και ανταρσίες εναντίον του Γκόρντον Μπράουν· στη Γερμανία, οι αποκαλύψεις ότι ο υπουργός Εξωτερικών και νεοεκλεγείς πρόεδρος των Σοσιαλδημοκρατών, Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγιερ, συνεργαζόταν ως επικεφαλής των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών επί Γκέρχαρντ Σρέντερ με τους Αμερικανούς, απειλούν να εξανεμίσουν και τις τελευταίες ελπίδες του κόμματος· στη Γαλλία, το Σοσιαλιστικό Κόμμα δίνει, όπως επισημαίνει η «Μonde», την εικόνα ότι «η κρίση είναι πια η φυσιολογική του κατάσταση»· όσο για την Ιταλία… αλήθεια πού βρίσκεται ο Βάλτερ Βελτρόνι;

Κοινά προβλήματα. Πέραν των προσωπικών τους πονοκεφάλων, τα ευρωπαϊκά κεντροαριστερά κόμματα αντιμετωπίζουν κάποια κοινά προβλήματα. Έχουν απέναντί τους μια Κεντροδεξιά που σταχυολογεί με ολοένα και μεγαλύτερη επιτηδειότητα πολιτικές οι οποίες θεωρούνταν άλλοτε «αριστερές»- παιδεία, οικολογία, κοινωνική δικαιοσύνη. Οι κακές οικονομικές συγκυρίες ευνοούν ούτως ή άλλως τους συντηρητικούς, οι οποίοι εκλαμβάνονται κατά παράδοση από τους ψηφοφόρους ως πιο συνετοί στα οικονομικά ζητήματα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, είναι ότι τα περισσότερα κεντροαριστερά κόμματα δεν έχουν ανακαλύψει ακόμα τον τρόπο να προσαρμόσουν τις παλιές τους ιδεολογίες περί κρατισμού και κράτους πρόνοιας στις σύγχρονες οικονομικές πραγματικότητες- κρατώντας παράλληλα τους ψηφοφόρους τους, που βλέπουν τις μεταρρυθμίσεις ως προδοσία των παραδοσιακών σοσιαλιστικών ιδεωδών.

Για τον Σούντερ Κατουάλα, πάντως, γενικό γραμματέα της Fabian Society, επιφανούς «δεξαμενής σκέψης» του Λονδίνου, η διαφαινόμενη σήμερα ως μεγαλύτερη αδυναμία της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας είναι ταυτόχρονα και η μεγαλύτερη δύναμή της για το αύριο. Η Κεντροδεξιά, λέει στο «Νewsweek», κατάφερε να αναδειχθεί υιοθετώντας ιδέες της Κεντροαριστεράς. Στη μάχη των ιδεών η τελευταία είναι ήδη νικήτρια. Μένει να βρει πώς να νικήσει και στη μάχη των εκλογών.