ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Δεν θα φύγει ως Τριανταφυλλίδης αλλά ως… Εφραιμίδης

Έχω ακούσει να λένε κάποιοι που περνιούνται για σοφοί- της κατηγορίας «εσύ που ξέρεις τα πολλά κι ο νους σου κατεβάζει…»ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα». Κι έχω δει φάσεις που επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό, σε βαθμό που να λες, δεν μπορεί, δεν γίνεται, δεν υπάρχει αυτό το πράγμα, πλάκα μας κάνουν. Λοιπόν, την ιστορία του θείου Καραμανλή την ξέρετε. Τα είδε σκούρα το ΄63, ότι θα έχανε από τον Γεώργιο Παπανδρέου, έπαιζε και το θέμα του παρακράτους της Δεξιάς (ανατρίχιασα…) που δολοφόνησε τον Γρηγόρη Λαμπράκη, και την «έκανε» μια ωραία πρωία για Παρίσι ως… Τριανταφυλλίδης, να κόβει βόλτες στο Σανζ Ελιζέ και τη Μονμάρτρη, και να μας χαιρετάει από μακριά. Ο ανιψιός δεν ξέρω πότε ακριβώς θα φύγει. Το γιατί θα φύγει, το βλέπω- πώς να κάτσει σε μια χώρα όπου δεν υπάρχει ένας πολίτης που να μην τον οικτίρει για τα όσα έχει επιφέρει στον τόπο, και επιπλέον για το γεγονός ότι η μπόχα από τα σκάνδαλα των ανθρώπων του, μας έχει κόψει την ανάσα; Α, και πώς θα φύγει το ξέρω. Όχι ως Τριανταφυλλίδης, ούτε ως Γαρουφαλλίδης. Ως… Εφραιμίδης θα φύγει!.. Για τη Νατάσα
Με τις ευχές μας και να μας ειδοποιήσει να κατέβουμε στο αεροδρόμιο να του κουνάμε μαντίλια καλαματιανά ή άλλα, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να μας αφήσει στην ησυχία μας, που είδε κι έπαθε να γίνει Πρωθυπουργός το 2004, και έκτοτε είναι σαν να έπεσαν στο κεφάλι μας οι επτά πληγές του Φαραώ μαζί και ταυτοχρόνως, κι από κοντά οι επτά σφραγίδες που λένε οι μύστες των απόκρυφων Γραφών. Άσε που δεν του βγαίνει τίποτε τον τελευταίο καιρό και πέφτει σε διαδοχικά λάθη, λες και το κάνει επίτηδες για να επιβεβαιώσει τον νόμο του Μέρφι που υποστηρίζει ότι «το ένα λάθος φέρνει το άλλο». Για ένα πράγμα όμως του… βγάζω το καπέλο: που απαίτησε να παραιτηθεί η φίλη μου η Μάρα. Οι πολλοί λένε ότι ήταν ένα (ακόμη) λάθος. Εγώ λέω ότι ο πρόεδρος Κώστας, να σώσει κόσμο θέλησε. Ποια Μάρα; Πρόσχημα ήταν. Για τη χειρουργό Νατάσα έγινε ό,τι έγινε! Που δεν έχει λόγο να χειρουργεί πλέον και πρέπει να επιστρέψει σπίτι. Ουφ…

Να δω πού θα σκάσει τελικά
Είπα λαοπρόβλητος προηγουμένως, και τι θυμήθηκα; Ότι σήμερα είναι Σάββατο (Σάββατο να ΄ναι μάστορα κι ας είναι κάθε μέρα, που λέγανε παλιά; Ε, αυτό ακριβώς) και πως αύριο ξημερώνει Κυριακή. Κυριακή με τις εφημερίδες της, λέμε. Με τις εφημερίδες και τις δημοσκοπήσεις των εφημερίδων. Έχω από τη Δευτέρα που το περιμένω- έπειτα από εκείνο το 2,2 μπροστά που έδωσε ο Φαναράς στο ΠΑΣΟΚ και το προχθεσινό 1,8 του Παναγόπουλου της ΑLCΟ. Να δω πού θα σκάσει τελικά. Τι; Ησυχάστε, δεν εννοώ τον ανασχηματισμό που παίζει ήδη από προχθές, γερά («κάνε ανασχηματισμό, να αλλάξεις το κλίμα», του λένε του προέδρου Κώστα). Το προβάδισμα του Καραμανλή… πενήντα μονάδες μπροστά από τον Γιώργο («είσαι και θα είσαι ο Πρωθυπουργός»…), και της Νέας Δημοκρατίας πέντε μονάδες από το ΠΑΣΟΚ, εννοώ αναγνώστη μου! Δύσκολο; Μπα, πανεύκολο. Ένα- δυο συμβόλαια για έρευνες του Δημοσίου και σε βγάζω εγώ μέχρι Αρχιεπίσκοπο του… Καντέρμπουρι. Σιγά μη μείνει με σταυρωμένα χέρια το Μαξίμου, να του κουνιέται ο κάθε Πασόκος και να του λέει «όπου να ΄ναι ερχόμαστε»!

Το ΠΑΣΟΚ
Έρχονται ναι, το ξέρω, το βλέπω, το διαισθάνομαι, το ακούω. Αλλά χρειάζεται δουλειά για να έρθουν. Και χρειάζονται κι άλλα πράγματα, ώστε να μην έρθουν απλώς, αλλά να έρθουν για να μείνουν, αν γίνομαι αντιληπτός, και να μην έχουμε τα χαΐρια που έχουμε με τον Καραμανλή. Γνώμη μου είναι πως απαιτείται και αυτοσυγκράτηση, και αποφυγή προκλήσεων, και απτά δείγματα ότι το ΠΑΣΟΚ του 2008 δεν έχει σχέση με το ΠΑΣΟΚ του 2004 που συνετρίβη σε 4 εκλογές. Συν βεβαίως πρόγραμμα, θέσεις, αγωνιστικότητα, σοβαρότητα. Και δεν συζητάω καθόλου το κεφάλαιο ενότητα, το οποίο θεωρώ εκ των ων ουκ άνευ (για τους αρχαιομαθείς…). Κι επειδή άκουσα πολλά αυτές τις μέρες, μετά το προβάδισμα που κατέγραψε τελευταία το ΠΑΣΟΚ, σκέφτομαι να θυμίσω σε όλους ότι μάλλον είναι βλακώδες να πανηγυρίζουν επειδή το ΠΑΣΟΚ- έστω και πρώτο- έχει 28%, όταν πριν από ακριβώς ένα χρόνο είχε 38,5- καταγεγραμμένο σε εκλογές! Δέκα μονάδες κάτω δεν είναι λίγο, είναι πάρα πολύ. Και χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να επαναπατριστεί, που έχει πάρει τα όρη και τα άγρια βουνά… Περίεργα πράγματα
Αλλάζω θέμα, γυρίζω σελίδα, στέκομαι σε δυο ζητήματα, που με έχουν προκαλέσει, σοβαρά.

Πρώτον: το θέμα της ανάθεσης του κυλικείου- εστιατορίου του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως για… 20 χρόνια! Ούτε φωνή ούτε ακρόαση από το υπουργείο Πολιτισμού. Θέλω να πιστεύω ότι ο υπουργός Μιχάλης Λιάπης έχει δουλειές και δεν πρόλαβε ακόμη να ασχοληθεί με το θέμα. Γιατί αν είχε ασχοληθεί, δεν φαντάζομαι να τον κρατούσε στη θέση του εκείνο τον παράγοντα του υπουργείου που το κινεί το θέμα… Δεύτερον: ο πρόεδρος Κώστας εξήγγειλε στη Θεσσαλονίκη την άμεση απομάκρυνση της Έκθεσης από το κέντρο της πόλης, και τη μεταφορά της εκτός- όπως, άσχετο, άλλωστε συμβαίνει και σε όλες τις πόλεις του κόσμου. Πληροφορούμαι ότι «επενδυτές», κάτι κολλητοί της κατάστασης, έχουν σπεύσει και αγοράσει, πριν από την εξαγγελία εκτάσεις σε συγκεκριμένη περιοχή της Θεσσαλονίκης. Πού το έμαθαν; Ποιος τους το είπε; Διότι τα λεφτά είναι πολλά, πάρα πολλά…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Γιατί παραμένει στη θέση του;

Η κυβέρνηση τού «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω» (δες Ολυμπιακή) που θα ΄χει, να το θυμάστε, κακό τέλος, κατάφερε να κάνει το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο μέρος της αμερικανικής οικονομικής κρίσης. Το προηγούμενο παλικάρι (όχι ο «πράσινος» Άγγελος Φιλιππίδης, «πράσινος» ως Παναθηναϊκός, μην παρεξηγηθώ) που ήταν επικεφαλής του Τ.Τ., ονόματι Παν. Τσουπίδης, της γνωστής παρέας των κολλητών του Μαξίμου, πήγε και έπαιξε σε δομημένα- υψηλού κινδύνου- ομόλογα των αμερικανικών τραπεζών που κατέρρευσαν!

Μου είπαν ότι αυτού του είδους οι πρωτοβουλίες του συγκεκριμένου κυρίου, κόστισαν τρομακτικά λεφτά στο Ταμιευτήριο. Τόσα λεφτά, που ισοπεδώθηκε η μετοχή του, και άνθρωποι που την πάτησαν και αγόρασαν ας πούμε στα 19 ευρώ, τώρα τραβάνε τα μαλλιά τους που έχει πιάσει πάτο. Ερώτημα που θα πρέπει να απαντήσει ο κύριος Κώστας, αν βρει τον χρόνο με τις σκοτούρες που έχει, και δεν του επιτρέπουν επίσης να ασχοληθεί με το αγαπημένο του σπορ, τις ρακέτες: μόνος του αποφάσισε ο κύριος Τσουπίδης να παίξει τα υψηλού ρίσκου ομόλογα των αμερικανικών τραπεζών; Ο κύριος Αλογοσκούφης ως εποπτεύων υπουργός έκανε κάτι να τον αποτρέψει ή συναίνεσε; Κι αν συναίνεσε, γιατί παραμένει στη θέση του; Να απαντήσω εγώ: για να φύγουν όλοι μαζί, μη φύγει μόνος του…