Οι άλλοι πρωταγωνιστές «Τις πρώτες μέρες κρυβόμουν πίσω από τις κολόνες»

Την ημέρα που τη συνάντησα είχε τα γενέθλιά της. Γινόταν 29. Μου μιλούσε σιγά, σχεδόν ψιθυριστά, αν και το σώμα της δεν μαρτυρούσε κανενός είδους δισταγμό. Μετά προχωρήσαμε μαζί στη Ζήνωνος. Οι περαστικοί μάς κοιτούσαν και κρυφογελούσαν.
Εκείνη επέμενε να μου μιλάει ψιθυριστά. Και εγώ αναγκαστικά πλησίαζα το αυτί μου στο πρόσωπό της. Είναι ίσως η πρώτη της φορά που προχωράει στον δρόμο με έναν λευκό άνδρα που δεν είναι πελάτης της. Ένα πολύχρωμο ταμπλόιντ «φώναζε» στη γωνία «Έξω οι πόρνες». Ο ενάρετος Μπερλουσκόνι διέταξε «οι πόρνες να φύγουν από τους δημόσιους χώρους». Όταν ήταν καναλάρχης είχε γεμίσει την τηλεόραση με γυμνά οπίσθια και τώρα που ξανάγινε πρωθυπουργός εφηύρε και αυτός την «τάξη και ηθική».

Η Σάξες δίπλα μου δυσανασχετεί. Είπαμε να περπατήσουμε λίγο μαζί στην Αθήνα και εγώ την έχω παρατήσει και έχω γίνει λαθραναγνώστης. Προσπαθώ να της εξηγήσω τι γράφει το ταμπλόιντ, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι με καταλαβαίνει. Ελληνικά έχει μάθει στον δρόμο, δεν ξέρει βέβαια να γράφει και γι΄ αυτό ίσως να μου μιλάει τόσο σιγά. Από ανασφάλεια. «Ποια είναι η πρώτη λέξη που έμαθες στα ελληνικά;», τη ρωτάω. «30 ευρώ», μου λέει σχεδόν αμέσως. Τώρα δεν καταλαβαίνω εγώ. «30 ευρώ», μου επαναλαμβάνει. «Ευριπίδου», προσθέτει για να με διευκολύνει. Γελάω που δεν το έχω σκεφθεί.

Πότε ήρθες στην Ελλάδα; Το 2004. Με ποιον τρόπο;Με αεροπλάνο μέσω Ρώμης;

Όχι, όχι, εγώ είμαι από τις άτυχες. Φύγαμε από το Μπενίν και ανέβηκα όλη την Αφρική. Πότε με τα πόδια και πότε με αμάξι. Από το Μαρόκο πέρασα στην Ευρώπη.

Υπήρχε πολλή φτώχεια στο Μπενίν;

Ναι. Όλος ο κόσμος ζει σε παράγκες. Ελάχιστοι έχουν σπίτια με φως και νερό. Αλλά αυτοί είναι πολύ πλούσιοι.

Ποιος σε έφερε στην Ελλάδα; Μια φίλη μου. Δούλευε και αυτή στην Ελλάδα. Είχε ξοφλήσει όμως τον «μπος» της και ήθελε να φέρει και αυτή κορίτσια από τη Νιγηρία.

Πόσα λεφτά της έδωσες για να σε φέρει στην Ελλάδα;

40.000 ευρώ. Τόσα δίνουν όλα τα κορίτσια. Υπάρχουν και μερικά που δίνουν 30.000, αλλά εγώ δεν το πιστεύω. 40.000 ευρώ είναι το ταξίδι. Πού είναι τώρα αυτή η φίλη σου; Σταμάτησε. Παντρεύτηκε και τώρα ζει στον Καναδά.

Πώς ήταν η ζωή σου το 2004 όταν ήρθες στην Ελλάδα;

Ήταν πολύ δύσκολα. Χαιρόμουν που είχα φύγει από τη Νιγηρία, αλλά τελικά δεν ήθελα να δουλέψω στον δρόμο. Δηλαδή με πήγε η φίλη μου, αλλά ντρεπόμουνα. Δεν μπορούσα όμως να βρω άλλη δουλειά. Δεν μιλούσα τη γλώσσα, δεν είχα χαρτιά. Έψαξες για δουλειά σε σπίτια,σε εστιατόρια και δεν βρήκες;

Έκατσα στο σπίτι 4 μήνες. Η φίλη μου γκρίνιαζε, συνέχεια φώναζε «φέρε λεφτά». Με είχε βοηθήσει να έρθω στην Ελλάδα και της χρωστούσα πολλά λεφτά, έπρεπε να βρω τρόπο να την ξοφλήσω.

Τελικά,πού βγήκες για πρώτη φορά,στην Ευριπίδου;

Ναι, στην Ευριπίδου. Τις πρώτες μέρες κρυβόμουν πίσω από τις κολόνες. Φώναζαν οι άλλες, αλλά εγώ ντρεπόμουν. Δεν ήθελα να με διαλέξουν. Βλακεία βέβαια, αλλά έτσι έκανα.

Ήσουν μαζί με τη φίλη σου; Όχι. Αυτή δούλευε σε μπαρ. Ήταν στρίπερ. Παλαιότερα έκανε πορνεία, ξεπλήρωσε και σταμάτησε. Οι περισ

Οι περισσότερες κοπέλες όταν ξεπληρώνουν τον άνθρωπο που τις φέρνει στην Ευρώπη σταματούν το πεζοδρόμιο. Μπορεί να πάνε με έναν πελάτη, αλλά δεν βγαίνουν στον δρόμο

σότερες κοπέλες όταν ξεπληρώνουν τον άνθρωπο που τις φέρνει στην Ευρώπη σταματούν το πεζοδρόμιο. Μπορεί να πάνε με έναν πελάτη, αλλά δεν βγαίνουν στον δρόμο.

Πόσους πελάτες είχες το βράδυ; Μπορεί και 5 και 6, μπορεί και 10. Δούλευες κάθε βράδυ; Κάθε βράδυ. Αν όμως ένα βράδυ δεν ήθελα να δουλέψω, δεν πήγαινα. Τα κανόνιζα με τη φίλη μου, σε αυτό δεν είχα κανένα πρόβλημα.

Πόσα λεφτά έβγαζες; Αν είχε δουλειά 200 ευρώ, αν δεν είχε 50.

Πού πήγαιναν αυτά τα λεφτά, μπορείς να μου πεις αναλυτικά; Από κάθε πελάτη έπαιρνα 30 ευρώ. Τα 10 τα έδινα αμέσως στο ξενοδοχείο για το δωμάτιο. Τα υπόλοιπα 20 τα κρατούσα. Το πρωί τα έδινα στη φίλη μου και αυτή τα σημείωνε.

Δεν κρατούσες καθόλου λεφτά για τον εαυτό σου;

Όχι. Ώσπου να ξεχρεώσω τα λεφτά ήταν δικά της. Αυτή ήταν η συμφωνία.

Ποιοι ήταν οι πελάτες; Όλοι ήταν. Μόνο μαύροι δεν έρχονταν. Οι πιο πολλοί ήταν Έλληνες, αλλά έρχονταν και Αλβανοί.

Και πώς αποφάσισες να σταματήσεις;

Ήταν θέλημα Θεού. Ο Θεός τα αποφασίζει αυτά; Ναι. Αυτή η δουλειά δεν μου άρεσε. Ήθελα να αλλάξω τη ζωή μου. Ο Θεός με οδήγησε σε αυτή τη δουλειά και αυτός με βοήθησε να γλιτώσω. Πώς έγινε,μπορείς να μου πεις; Ναι. Ήρθαν κάποιες κοπέλες από τη Νέα Ζωή και μοίρασαν χαρτιά με την εικόνα του Χριστού.

Στον δρόμο δηλαδή; Ναι. Οι κοπέλες αυτές έρχονταν μερικές φορές εκεί που περιμένουμε πελάτες. Μας έδιναν κάποια χαρτιά και έφευγαν. Ένα βράδυ μου έδωσαν ένα φυλλάδιο και επειδή δεν ήξερα να διαβάζω ελληνικά τους ζήτησα ένα στα αγγλικά και το πήρα στο σπίτι μου.

Και τι έγραφε το φυλλάδιο; «Ο Ιησούς Χριστός σταυρώθηκε ώστε να έχεις ζωή αιώνια».

Και το διάβασες στο σπίτι και αποφάσισες να σταματήσεις;

Αυτό το φυλλάδιο ήταν σαν θεϊκό σημάδι.

Ναι,αλλά δεν χρωστούσες λεφτά στη φίλη σου;

Τότε που μου έδωσαν εκείνο το φυλλάδιο την είχα ξεχρεώσει. Δεν είχα λόγο να κάνω πλέον αυτή τη δουλειά. Ήθελα να σταματήσω.

Τώρα τι κάνεις; 2 φορές την εβδομάδα καθαρίζω ένα σπίτι. Η ζωή μου δεν είναι όπως θα ήθελα. Ζω δύσκολα. Θέλεις να μείνεις στην Ελλάδα; Ναι. Θέλω να μείνω και να παντρευτώ, να κάνω οικογένεια.

Θες να κάνεις παιδιά; Ναι. Αγαπώ πολύ τα παιδιά, θέλω να κάνω πολλά, 5! Πόσα αδέλφια έχεις; Έχω άλλα 14 αδέλφια. Έχω μάθει να ζω σε μεγάλη οικογένεια.

Πριν φύγεις,σου έκαναν βουντού;

Όχι. Έχω ακούσει από άλλες κοπέλες ότι τους έκαναν «τζούτζου», αλλά εγώ δεν είχα τέτοια εμπειρία. Απλώς υποσχέθηκα στη φίλη μου ότι θα δουλέψω και θα της δώσω τα χρήματα που ξόδεψε για να με φέρει στην Ελλάδα.

Συνεχίζεις πάντως να τη λες φίλη σου παρότι είναι μια γυναίκα που σε εκμεταλλεύτηκε;

Μα, γνωριζόμασταν από τα 12 μας. Ήμασταν συμμαθήτριες.

Ναι,αλλά δεν σου είχε πει όλη την αλήθεια.Δεν σου είχε πει ότι θα έβγαινες στον δρόμο.

Όχι. Μου είπε πως αν έρθω στην Ελλάδα να δουλέψω, θα βγάλω τόσα χρήματα που θα μπορώ να σπουδάσω στην Αγγλία. Αλλά αν έβρισκα άλλη δουλειά για να βγάλω τα χρήματα δεν θα την ένοιαζε. Αυτή ήθελε απλώς να πάρει τα λεφτά της.

Σκέφτεσαι να γυρίσεις πίσω στη Νιγηρία;

Θα ήθελα, είναι η πατρίδα μου, αλλά δεν είναι εύκολο. Όλοι εκεί ονειρεύονται την Ευρώπη. Εδώ η ζωή είναι καλύτερη. Τουλάχιστον, έχω μια δουλειά και μπορώ να ζήσω.

Τι σ΄ αρέσει στην Ελλάδα; Το χρώμα των ανθρώπων δεν είναι το ίδιο με την πατρίδα μου. Έχει καλούς ανθρώπους.

Τι θες να παντρευτείς;Νιγηριανό ή Έλληνα;

Αυτό είναι θέλημα Θεού! Εκκλησία πηγαίνεις κάθε Κυριακή;

Ναι, κάθε Κυριακή. Και κάποια απογεύματα γίνεται ανάγνωση της Βίβλου στα ελληνικά, με αυτό τον τρόπο μαθαίνουμε τη γλώσσα. Είναι σαν σχολείο.

Στις κοπέλες που είναι ακόμη στον δρόμο μιλάς;

Ναι. Τους λέω ότι πρέπει να σταματήσουν να κάνουν αυτή τη δουλειά και να περάσουν στην Εκκλησία. Μόνο ο Χριστός τις αγαπάει και μπορεί να τις βοηθήσει. Ξέρω όμως ότι δεν είναι εύκολο. Οι κοπέλες έχουν ανάγκη τα χρήματα για να ξεπληρώσουν. Αλλά ο Χριστός θα τις περιμένει.

● Σάξες στα αγγλικά σημαίνει επιτυχία. Δεν είναι βέβαια το πραγματικό της όνομα, αλλά είναι αυτό που επέλεξε η ίδια γι΄ αυτή τη συνέντευξη.

Από κάθε πελάτη έπαιρνα 30 ευρώ. Τα 10 τα έδινα αμέσως στο ξενοδοχείο για το δωμάτιο. Τα υπόλοιπα 20 τα κρατούσα. Το πρωί τα έδινα στη φίλη μου και αυτή τα σημείωνε

«Στη νιγηριανή κοινότητα δεν υπάρχουν μυστικά»

Τα κορίτσια που κάθε βράδυ κάνουν «κατάληψη» στη Σωκράτους, στη Σοφοκλέους, την Ευριπίδου δεν μιλούν εύκολα στους «ξένους». Τα περισσότερα είναι δεμένα με βουντού (θα δείτε την εικόνα και θα καταλάβετε) και από την άλλη ξέρουν ότι εσύ θα φύγεις και αυτές θα μείνουν να παλεύουν με τις «μαντάμ» και τα «μπος». Πολλές φορές στη διάρκεια αυτού του ρεπορτάζ αναρωτήθηκα «τι απ΄ όλα αυτά που μου λένε, είναι αλήθεια».

Έπειτα από 3 εβδομάδες έχω βγάλει το συμπέρασμα ότι τα πράγματα τις περισσότερες φορές είναι ακόμη πιο άσχημα.

Υπάρχουν βέβαια σημεία στις περιπέτειες των κοριτσιών που αποσιωπώνται. Η Σάξες ας πούμε, δεν μου λέει ότι μαζί με το χριστιανικό φυλλάδιο, αυτό που την οδήγησε να αλλάξει ζωή ήταν η σύλληψή της από την Αστυνομία πριν από μερικούς μήνες. Στα κρατητήρια κατάλαβε ότι δεν είχε άλλο δρόμο από το να συγκρουστεί με τους εκμεταλλευτές της. Εδώ όμως αρχίζει ο δεύτερος Γολγοθάς των κοριτσιών. Όπως μου λέει ο δικηγόρος Αλέξανδρος Παπαστεριόπουλος, το κράτος αντί να τις προστατεύσει, να τις πάρει με το μέρος του και να κυνηγήσει τα κυκλώματα, συνήθως τις αντιμετωπίζει ως (συν)ενόχους και όχι ως θύματα. «Από τη μια λοιπόν βιώνουν την αγριότητα των κυκλωμάτων που τις πωλούν και τις αγοράζουν, και από την άλλη είναι ένα κράτος που τις κυνηγάει για να τις βάλει φυλακή».

Η Σάξες πάντως, όπως και η Φλώρα και η Μπέττυ- τα δύο άλλα κορίτσια που μου μίλησαν- έχουν κάνει την επιλογή τους. «Δεν φοβάμαι», θα μου πει η Σάξες, «δεν δείχνω όμως το πρόσωπό μου γιατί θέλω να αρχίσω μια νέα ζωή». Το στίγμα αυτής της «νέας ζωής» μού το έδωσε την περασμένη Κυριακή. Ήταν ντυμένη με φανταχτερά ρούχα, τραγούδαγε και χαιρόταν, ανάμεσα σε 100 συμπατριώτες της που είχαν κατακλύσει τον 2ο όροφο μιας πολυκατοικίας στο ιστορικό κέντρο. Ήμουν στην Εκκλησία της Πεντηκοστής του επισκόπου Μπίσοπ Ντάγιο. Παιδιά, γυναίκες, πολλές γυναίκες και νέα ζευγάρια, λίγοι οι ηλικιωμένοι. Η ορχήστρα είναι δίπλα από τον υπερυψωμένο άμβωνα. Οι εκκλησίες αυτές είναι μια «ευλογημένη» ευκαιρία για να συναντηθούν, να τραγουδήσουν και στο τέλος να κουτσομπολέψουν, να φάνε και να πιουν οι Νιγηριανοί. Φοράνε τα καλά τους, χτενίζονται περίτεχνα, παίρνουν μαζί μωρά και γιαγιάδες, και ζητούν την ευλογία του επισκόπου Μπίσοπ Ντάγιο και της Μάδερ Ελίζαμπεθ.

Στο τέλος της λειτουργίας, όταν ο επίσκοπος και η γυναίκα του σηκώθηκαν από τους χρυσαφένιους θρόνους τους και ευχήθηκαν «χρόνια πολλά» στον Πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή (που είχε γενέθλια!), αλλά και στη «μετανοούσα» Σάξες, εκείνη δεν μπόρεσε να κρύψει τη χαρά της.

Γύρισε και τους κοίταξε όλους τολμηρά στα μάτια. Στη νιγηριανή κοινότητα, αυτή τουλάχιστον που εγώ γνώρισα, δεν υπάρχουν μυστικά. Στα κομμωτήρια, στα εμπορικά, στις εκκλησίες, ξέρουν. Κανένα κορίτσι όμως δεν φαίνεται να ντρέπεται για τη ζωή του. Η πορνεία άλλωστε για όσους έχουν δει ανθρώπους να πεθαίνουν από την πείνα, είναι ένας σύντομος σταθμός στην αναζήτηση καλύτερης ζωής. Έτσι τουλάχιστον, λένε τα κορίτσια που έχουν ξεφύγει.