Στα χνάρια της Γκόλντα Μέιρ

Με οριακή διαφορά μόλις 1,1% επί του Σαούλ Μοφάζ εξελέγη τελικά η Τζίπι Λίβνι ηγέτης του κεντρώου Καντίμα, κι ας προέβλεπαν νωρίτερα τα έξιτ πολς εκλογικό της θρίαμβο. Για τη γυναίκα όμως που φιλοδοξεί να ακολουθήσει τα χνάρια της Γκόλντα Μέιρ στην ισραηλινή πρωθυπουργία, τα πιο δύσκολα έπονται.

Η πρώην πράκτορας της Μοσάντ και νυν υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ επικράτησε στις προκριματικές εκλογές του ισραηλινού κυβερνώντος κόμματος με διαφορά μόλις 431 ψήφων- διότι από τα 74.000

μέλη του Καντίμα που είχαν δικαίωμα ψήφου, προσήλθαν λίγο περισσότεροι από τους μισούς. Με άλλα λόγια, η 50χρονη Τζίπι Λίβνι εξελέγη πρόεδρος του Καντίμα με το 0,5% των ψήφων του ισραηλινού εκλογικού σώματος, κι αυτό οι εχθροί της σίγουρα θα το «κρατήσουν».

Τα σκάνδαλα
Πρώτη της προτεραιότητα θα είναι να σχηματίσει κυβέρνηση ώστε να αναλάβει πρωθυπουργός στη θέση του Εχούντ Ολμέρτ, ο οποίος καταδιώκεται για ποικίλα σκάνδαλα διαφθοράς. Ο Ολμέρτ έχει αφήσει να εννοηθεί ότι θα παραιτηθεί την Κυριακή, εννοεί όμως να παραμείνει επικεφαλής μεταβατικής κυβέρνησης έως ότου σχηματιστεί νέα. Από τη στιγμή που ο Ισραηλινός πρόεδρος, Σιμόν Πέρες, αναθέσει στη Λίβνι εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, η γνωστή και ως «Κυρία Καθαρή» έχει διορία 42 ημερών. Αν τα καταφέρει, θα γίνει η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός του Ισραήλ μετά τη «σιδηρά κυρία» (διότι αυτή κληροδότησε το παρατσούκλι στη Μάργκαρετ Θάτσερ) Γκόλντα Μέιρ, τη δεκαετία του 1970.

Εάν δεν τα καταφέρει, το πιθανότερο είναι ότι θα διεξαχθούν πρόωρες εκλογές στις αρχές του 2009- και δεν αποκλείεται να εκλεγεί το Λικούντ του «σκληρού» Μπενιαμίν Νετανιάχου, που προηγείται σήμερα στις δημοσκοπήσεις. Η Λίβνι έχει ξεκινήσει ήδη διαπραγματεύσεις με στόχο να διατηρήσει τον κυβερνητικό συνασπισμό ως έχει: Καντίμα, Εργατικοί, Κόμμα Συνταξιούχων και Σας. Το υπερορθόδοξο Σας όμως, το οποίο παρά τις μόλις 12 του έδρες αναδεικνύεται σε ρόλο ρυθμιστή, δεν προτίθεται να διευκολύνει τη ζωή της, ούτε όσον αφορά τον σχηματισμό κυβέρνησης ούτε όσον αφορά τις ειρηνευτικές συνομιλίες με τους Παλαιστίνιους.


Οι προκλήσεις που έρχονται για την Τζίπι Λίβνι

1. ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ: Η νέα ηγέτις του Καντίμα θα ήθελε να κρατήσει τον κυβερνητικό συνασπισμό ως έχει. Το υπερορθόδοξο Σας, ωστόσο, κάνει ήδη σκληρά παζάρια για την παραμονή του σε αυτόν.

2. ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΥΣ: Εφ΄ όσον αναλάβει πρωθυπουργός με το Σας εταίρο της κυβέρνησης, η Λίβνι- που είναι από πέρυσι επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας του Ισραήλθα δυσκολευτεί πολύ να δώσει στον Παλαιστίνιο πρόεδρο «μερίδιο» επί της Ιερουσαλήμ.

3. ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΡΙΑ: Ο Εχούντ Ολμέρτ την άφησε εκτός των έμμεσων συνομιλιών που ξεκίνησαν τον Μάιο με τουρκική διαμεσολάβηση. Πιθανότερο σενάριο, η επιβράδυνσή τους μέχρι να αναλάβει νέος πρόεδρος στις ΗΠΑ.

4. ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΟΥ ΙΡΑΝ: Το Ισραήλ δεν θα επιβιώσει, επανέλαβε χθες ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. Η Λίβνι θέλει σκληρότερες διεθνείς κυρώσεις, δεν αποκλείει τη στρατιωτική λύση. Θα πιεστεί από τους στρατηγούς, που την αντιμετωπίζουν με δυσπιστία.


[ ΓΝΩΜΗ ] Ο Ομπάμα του Ισραήλ
Της Νeri Livneh

Αν, όπως είπαν ο Τζον Λένον και η Γιόκο Όνο, «Η Γυναίκα είναι ο Νέγρος του Κόσμου» («Woman is the Νigger of the World»), τότε η Τζίπι Λίβνι είναι ο Μπάρακ Ομπάμα του Ισραήλ. Αντίθετα με τη Χίλαρι Κλίντον, η Λίβνι δεν εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι είναι γυναίκα προκειμένου να εκλεγεί. Επίσης, δεν είναι παντρεμένη με μία από τις δημοφιλέστερες προσωπικότητες του κόσμου. Η Λίβνι κέρδισε τις προκριματικές εκλογές του Καντίμα παρ΄ ότι είναι γυναίκα, παρ΄ ότι είναι παντρεμένη με έναν άνδρα που κρατά χαμηλό προφίλ, παρ΄ ότι είχε απέναντί της δύο πρώην στρατηγούς, τον Άβι Ντίχτερ και τον Σαούλ Μοφάζ, που έκαναν τα πάντα για να τη σταματήσουν, επισημαίνοντας ξανά και ξανά τη διστακτικότητα και τη στρατιωτική της απειρία. Λες και είναι κακό να διστάζεις, είναι προτιμότερο να βιάζεσαι να παίρνεις κακές αποφάσεις σαν σωστός, «μάτσο» άνδρας.

Δεν θέλουν λοιπόν να σηκώνει εκείνη το τηλέφωνο στις 3 η ώρα τα ξημερώματα; Ας βρουν άλλη γυναίκα να της ψιθυρίζουν τις νύχτες. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του Ισραήλ που μια γυναίκα εκλέγεται στα ηνία μεγάλου κόμματος (η Γκόλντα Μέιρ δεν μετράει, διορίστηκε από κομματική επιτροπή) και δεν πρόκειται για μια τυχαία γυναίκα.

Το σχόλιο της δημοσιογράφου Νέρι Λίβνεχ δημοσιεύτηκε στην ισραηλινή εφημερίδα «Χααρέτζ».