Γνώμη

Στο κρεβάτι του Προκρούστη
του , Μανώλη Σαριδάκη

Η προπονητική στηρίζεταιεκτός των άλλων- στην ψυχολογία και την παιδαγωγική. Στην ψυχολογία, διότι το άθλημα είναι περίπλοκο και εμπεριέχει, πέρα από τις μάχες σώμα με σώμα, συνεχείς αντεγκλήσεις, δηλώσεις, ενέσεις ηθικού, παραδόσεις, ιστορικά πρόσωπα κ.λπ. Για παράδειγμα, μια πετυχημένη και κατανοητή ομιλία στους παίκτες πριν από έναν κρίσιμο αγώνα, πολλές φορές υποκαθιστά μια άριστη τακτική που δεν διατυπώθηκε.

Στην παιδαγωγική, διότι οι αθλητές είναι νεαρής ηλικίας και συνεπώς δεν έχουν διαμορφώσει πλήρως τον χαρακτήρα τους. Ο τομέας αυτός είναι και ο πλέον ευαίσθητος, αφού το ποδόσφαιρο έχει πατριαρχική δομή και ο προπονητής παίζει ρόλο πατέρα ή κηδεμόνα.

Ένας καλός προπονητής λοιπόν είναι και ψυχολόγος (με την ευρεία έννοια του όρου) και παιδαγωγός. Εδώ «στο Ελλάντα», όπως θα ΄λεγε και ο Γιάτσεκ Γκμοχ, σπάνια βρίσκεις προπονητές με τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Εδώ κυριαρχούν οι αλχημιστές της προπονητικής. Σε καθημερινή βάση γίνονται πειράματα. Παίκτες και ομάδες μετατρέπονται σε πειραματόζωα. Και περνάνε από το κρεβάτι του προπονητήΠροκρούστη. Ράβε- ξήλωνε, κόβε- τέντωνε τα ταλέντα μας, αντί να γίνονται αετόπουλα, αφαιμάσσονται, σουρώνουν, γίνονται μαδημένα κοτόπουλα.

Γιατί οι αλμπάνηδες τούς κόβουν τα φτερά.

Τρανταχτό παράδειγμα ο Σωτήρης Νίνης. Επί Μουνιόθ έσωσε τη χαμένη αξιοπρέπεια του Παναθηναϊκού σε ηλικία μόλις 16 ετών. Στη συνέχεια τον περιέλαβε κάποιος Πεσέιρο και τον ποδοπάτησε. Ακολούθως έπαιξε κάποια παιχνίδια με τον Τεν Κάτε, κλήθηκε στην Εθνική Ομάδα από τον Ρεχάγκελ και κατέληξε να παίζει πάλι με την παιδική ομάδα του Παναθηναϊκού! Και όλα αυτά υπό το απαθές- και ενίοτε απλανές- βλέμμα των προυχόντων…