«Στο ελληνικό πανεπιστήμιο μαθαίνεις πρώτα το “χαλαρά”»

Η πρώτη λέξη που έμαθαν στην Ελλάδα ήταν «χαλαρά»- και ήταν χαρακτηριστική της φοίτησής τους στα ελληνικά πανεπιστήμια μέσω προγραμμάτων ανταλλαγής φοιτητών και σεμιναρίων.

«Χαλαρά» περιγράφουν τα μαθήματακυρίως λόγω των συνεχών καταλήψεων και των κινητοποιήσεων- «χαλαρές» και πολλές παραδόσεις καθηγητών όπου διαπιστώνουν «εμμονή στη θεωρία». Εννέα φοιτητές και φοιτήτριες από ισάριθμα πανεπιστήμια απ΄ όλο τον κόσμο περιγράφουν στα «ΝΕΑ» «την ελληνική φοιτητική εμπειρία τους».

Όπως λένε, είναι ικανοποιημένοι σε γενικές γραμμές από την ποιότητα των σπουδών που προσφέρoυν τα ελληνικά πανεπιστήμια, αλλά μιλούν ακόμη για άσχημα κτίρια που σε πολλές περιπτώσεις «θυμίζουν γκέτο» και βέβαια για τις συνεχείς καταλήψεις και τις απεργίες.


«Καθαρίστε επιτέλους τα γκράφιτι και τις αφίσες»

Η ΕΛΕΝ επέλεξε την Ελλάδα και το Πανεπιστήμιο Κρήτης για να κάνει το μεταπτυχιακό της ως μηχανικός Περιβάλλοντος. Περιγράφοντας το ελληνικό πανεπιστήμιο, λέει: «Έχει πάρα πολύ ελαστικό πρόγραμμα και σου δίνει την εικόνα πως τα πάντα κινούνται αργά και χαλαρά. Μερικές φορές ένιωθα εκνευρισμένη επειδή οι πάντες αργούσαν, κανένας δεν μου έλεγε τι να κάνω και δεν μπορούσα να βρω τους καθηγητές. Επίσης, η αισθητική των πανεπιστήμιών σας δεν είναι και η καλύτερη.

Καθαρίστε επιτέλους τα γκράφιτι και τις αφίσες. Γιατί το πανεπιστήμιο πρέπει να μοιάζει με γκέτο;». Αντίθετα, στο Πανεπιστήμιο του Ταλίν τα πράγματα είναι πιο οργανωμένα, όπως λέει. «Τα χρονικά όρια τηρούνται αυστηρά και οι συναντήσεις φοιτητών- καθηγητών είναι υποχρεωτικές». Βέβαια, δεν βρήκε μόνο αρνητικά στοιχεία στον έναν χρόνο που φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. «Τα εργαστήρια ήταν εξαιρετικά και οι καθηγητές με έκαναν να δουλέψω αρκετά».

Η Έλεν πάντως έμεινε με την πεποίθηση πως «οι Έλληνες φοιτητές ψάχνουν για δικαιολογίες και όχι για σπουδές. Μπορεί να παλεύουν για τα δικαιώματά τους, αλλά δεν σκέφτονται τα δικαιώματα των υπολοίπων. Γιατί πρέπει να είναι τόσο πολιτικοποιημένοι; Γιατί η εκπαίδευση στην Ελλάδα έχει τόσο μεγάλη σχέση με την πολιτική;».
«Στην Ελλάδα έζησα τις περισσότερες απεργίες»

«ΣΕ ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ στην Ελλάδα έζησα περισσότερες απεργίες και καταλήψεις απ΄ ό,τι σε όλη μου τη ζωή στην Ισπανία», λέει στα «ΝΕΑ» η Πατρίσια. Δεν είναι τυχαίο ότι από τις πρώτες λέξεις που έμαθε πατώντας το πόδι της στο ελληνικό πανεπιστήμιο ήταν το… «χαλαρά». «Στο ελληνικό πανεπιστήμιο τα πάντα είναι χαλαρά, ειδικότερα οι εργασίες. Από την άλλη πλευρά, το θετικό είναι ότι μπορεί ο καθένας να σπουδάσει στην Ελλάδα, αφού το κόστος δεν είναι τόσο μεγάλο όσο στην Ισπανία». Στο πανεπιστήμιο του Βαγιαδολίδ, όπως και στα περισσότερα της Ισπανίας, «μόνο η εγγραφή κοστίζει περίπου 1.000 ευρώ τον χρόνο», λέει η Πατρίσια και συμπληρώνει πως «στο Βαγιαδολίδ το πανεπιστήμιο διαθέτει πολλά και καλά κτίρια όπως επίσης πληθώρα Τμημάτων ανάλογα με την κλίση του καθενός».


«Υπέροχη χώρα, υπέροχοι άνθρωποι, πολλές καταλήψεις…»

«ΜΟΥ ΑΡΕΣΑΝ ΠΟΛΥ οι νέες εγκαταστάσεις του Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Οι διοργανωτές των προγραμμάτων ανταλλαγής φοιτητών ήταν εξαιρετικοί, ενώ οι καθηγητές ήταν πολύ κοινωνικοί και με βαθιά παιδεία. Το αρνητικό στοιχείο ήταν ότι τα μαθήματα που παρακολούθησα ήταν αρκετά θεωρητικά», λέει στα «ΝΕΑ» η Μπεγκούμ, μεταπτυχιακή φοιτήτρια από την Κωνσταντινούπολη που τον Ιούνιο παρακολούθησε σειρά σεμιναρίων στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

«Γνωρίζω ότι λόγω των συχνών καταλήψεων τα μαθήματα διακόπτονται, οι ημερομηνίες των εξετάσεων αλλάζουν και οι φοιτητές εξετάζονται χωρίς να είναι καλά προετοιμασμένοι.

Αυτό πρέπει να αλλάξει», συμπληρώνει. Πιστεύει ότι το πτυχίο ενός ελληνικού πανεπιστημίου αποτελεί ένα ισχυρό εφόδιο για το βιογραφικό της, καθώς «το να έχεις εμπειρία στο εξωτερικό, στη χώρα μου θεωρείται αρκετά σημαντικό». Στην Αθήνα λέει πως πέρασε ορισμένες από τις ομορφότερες ημέρες της ζωής της. «Υπέροχοι άνθρωποι, υπέροχη χώρα και υπέροχος τρόπος ζωής. Έχω επισκεφθεί αρκετές χώρες και δεν έχω νιώσει αυτό που ένιωσα στην Ελλάδα. Τελειώνοντας τις σπουδές μου ευχαρίστως θα ερχόμουν εδώ για δουλειά», καταλήγει.


«Στη Λιθουανία δεν καπνίζουμε μέσα στις αίθουσες…»

«Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ των σπουδών ανάμεσα στα δύο κράτη δεν παρουσιάζει σημαντικές αποκλίσεις. Αυτό που διαφέρει είναι ο τρόπος οργάνωσης των Ιδρυμάτων. Στο Βίλνιους, τα πάντα δείχνουν πιο “σοβαρά” και επαγγελματικά. Στην Ελλάδα, πάλι, όλα είναι πιο ελεύθερα, αφού μπορείς να καπνίζεις μέσα στις αίθουσες ακόμα και να διοργανώνεις πάρτι», λέει στα «ΝΕΑ» η Ίρμα που πέρυσι τον Σεπτέμβριο και για ένα ακαδημαϊκό έτος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα εκμεταλλευόμενη το πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών Εrasmus από το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μπορεί στη χώρα μας τα πάντα να μη λειτουργούν ρολόι αλλά, όπως λέει, «τόσο η παραμονή μου όσο και η λειτουργία του ελληνικού πανεπιστημίου με ικανοποίησαν σε μεγάλο βαθμό». Σημειώνει πως οι καθηγητές στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο ήταν πραγματικοί επαγγελματίες, αλλά αναφέρει και μια σειρά περιπτώσεων που της προξένησαν άσχημη εντύπωση. «Οι χώροι εντός του Ιδρύματος ήταν αρκετά βρώμικοι, ενώ ένιωθα άβολα με τα αδέσποτα σκυλιά που κυκλοφορούσαν στις εγκαταστάσεις». Για την Ίρμα, οι απεργίες και οι καταλήψεις είναι ένας άμεσος τρόπος διεκδίκησης και πίεσης προς την κυβέρνηση, «αλλά προκαλούν μεγάλα προβλήματα στη λειτουργία των πανεπιστημίων. Στη χώρα μου γίνονται μικρές απεργίες χωρίς να προκαλούν προβλήματα, όπως στην Ελλάδα, αλλά με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνησή μας δεν μας παίρνει ποτέ στα σοβαρά».


«Θα επέστρεφα, αλλά όχι για σπουδές»

ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ του Τορόντο όπου σπουδάζει η Σάρα, όπως αναφέρει, «είναι παγκοσμίως γνωστό για την έρευνα και τις καινοτόμους μεθόδους του, διαθέτει άριστα εργαστήρια και οι παρατηρήσεις μας λαμβάνονται σοβαρά υπ΄ όψιν από τη διοίκηση για την περαιτέρω βελτίωσή του. Έχει μεγαλύτερους χώρους και καλύτερη οργάνωση και εκεί υπερτερεί σε ό,τι αφορά τη σύγκριση με τα πανεπιστήμια στην Ελλάδα». Αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα, οι φοιτητές στον Καναδά παίρνουν το πτυχίο στην ώρα τους, σύμφωνα με τη Σάρα.

«Οι σπουδές κοστίζουν ακριβά και αυτό που ισχύει στη χώρα μου είναι ότι ο φοιτητής πρέπει να τελειώνει σύμφωνα με το αρχικό χρονοδιάγραμμα». Στο μέλλον θα ήθελε να επιστρέψει στην Ελλάδα, αλλά όχι για σπουδές. «Θα ερχόμουν για να εργαστώ στη χώρα σας, υπό την προϋπόθεση ότι η εταιρεία μου στον Καναδά θα είχε αντίστοιχο ελληνικό τμήμα».


«Υπάρχουν πολλοί καλοί καθηγητές»

«ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ επισκέφθηκα την Πάτρα πριν από δύο χρόνια και έφυγα με τις καλύτερες εντυπώσεις. Όταν έμαθα πέρυσι ότι μπορούσα να ξαναπάω, δεν το σκέφτηκα καθόλου», λέει η Ρέλικα απο την Εσθονία. «Στο Πανεπιστήμιο του Ταλίν όλα δουλεύουν ρολόι και το χρονοδιάγραμμα ακολουθείται πιστά από όλους. Οι καθηγητές είναι αρκετά ειδικευμένοι στο αντικείμενό τους, αν και σε μερικούς λείπουν οι ικανότητες επικοινωνίας με τους φοιτητές», συμπληρώνει. Σκιαγραφώντας το ελληνικό πανεπιστήμιο, λέει: «Υπάρχουν πολλοί καλοί καθηγητές, τα βιβλία είναι δωρεάν και οι φοιτητές πρέπει να κάνουν αρκετές παρουσιάσεις για να αποδείξουν τις ικανότητές τους. Από την άλλη πλευρά, αρκετές φορές τα μαθήματα δεν άρχιζαν στην ώρα τους και οι χώροι του πανεπιστημίου ήταν άσχημοι, ειδικά οι Φοιτητικές Εστίες. Επίσης, διάφορα προβλήματα στο ελληνικό πανεπιστήμιο πιστεύω πως μπορούν να επιλυθούν και χωρίς τις απεργίες».


«Καλύτερη η οργάνωση στην Άγκυρα»

«ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ των σπουδών κατά τις δύο εβδομάδες που φοίτησα στο Μετσόβιο ήταν αρκετά ικανοποιητικό. Μπορώ, όμως, να πω με βεβαιότητα, πως το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας είναι καλύτερο και πιο οργανωμένο», σημειώνει ο Κοράι. Αυτό που δεν άρεσε στον Κοράι, όπως και στους περισσότερους ξένους φοιτητές που επισκέφθηκαν τα ελληνικά πανεπιστήμια, «ήταν η άθλια κατάσταση των αιθουσών και των κτιρίων». Παρ΄ ότι έμεινε για λίγο στην Αθήνα και δεν μπορεί, όπως λέει, να κρίνει επαρκώς το ελληνικό πανεπιστήμιο, πιστεύει πως «τόσο τα ελληνικά όσο και τα τούρκικα πανεπιστήμια πρέπει να βάλουν στον πυρήνα της σκέψης τους τον φοιτητή και να εστιάζουν περισσότερο στις ανάγκες του».


«Θα ήθελα να έρθω για δουλειά»

Η ΤΖΟΑΝΑ, από την Πολωνία, πέρασε ένα ακαδημαϊκό έτος στην Ελλάδα και δηλώνει ενθουσιασμένη και εντυπωσιασμένη με το ελληνικό πανεπιστήμιο και ειδικότερα με αυτό της Πάτρας. «Στη χώρα μου αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε και πιο πολύ και πιο σκληρά, πράγμα που δεν είναι απαραίτητα καλό», σημειώνει.

Οι καθηγητές που είχε στην Πάτρα τη βοήθησαν αρκετά, όπως λέει. Η Τζοάνα σκέφτεται μελλοντικά να εργαστεί στην Ελλάδα ως καθηγήτρια και πιστεύει πως η εμπειρία της από το ελληνικό πανεπιστήμιο θα της φανεί αρκετά χρήσιμη. «Στη χώρα μου, πάλι, είτε έχεις πτυχίο από πολωνικό είτε από ελληνικό πανεπιστήμιο, νομίζω είναι ακριβώς το ίδιο». Οι καταλήψεις για την Τζοάνα δεν ήταν πρόβλημα, όπως σημειώνει. «Το πρόβλημα ήταν ότι δεν υπήρχε κάποιος να μας εξηγήσει τον λόγο για τον οποίον γίνονται συνέχεια. Εάν βρεθεί η ευκαιρία να δουλέψω στην Ελλάδα, θα το κάνω χωρίς να το σκεφτώ».


«Εδώ διδάσκουν περισσότερο θεωρία»

«ΔΕΝ ΕΙΧΑ έρθει ποτέ στην Ελλάδα. Το κλίμα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιλογή μου, αφού τέτοιον ήλιο δεν βρίσκεις στη χώρα μου», λέει ο Μάρκο. «Έχω την αίσθηση ότι το Μετσόβιο προετοιμάζει τους φοιτητές περισσότερο σε θεωρητικό επίπεδο, ενώ τα πανεπιστήμια στη χώρα μου δίνουν μεγάλη σημασία στο πρακτικό κομμάτι», συμπληρώνει. Στα πανεπιστήμια της Δανίας, σύμφωνα με τον Μάρκο, υπάρχει άριστη οργάνωση, πλούσιες βιβλιοθήκες, εργαστήρια με βάσεις δεδομένων και στενή συνεργασία με εταιρείες». Στα συν του Μετσοβίου για τον Μάρκο ήταν η φθηνή καντίνα- σε αντίθέση με τα ισχύοντα στη Δανία- και τα καλά οργανωμένα εργαστήρια. «Μόνο που είχα το άγχος, αν τα κομπιούτερ θα ήταν αρκετά για τον αριθμό των φοιτητών». Το ελληνικό πανεπιστήμιο, υποστηρίζει ο Μάρκο, πρέπει να προσφέρει περισσότερα μεταπτυχιακά στα αγγλικά και να δίνει περισσότερες ευκαιρίες ανταλλαγής με πανεπιστήμια του εξωτερικού. «Αν έπρεπε να επιλέξω ένα πανεπιστήμιο για τις σπουδές μου, σίγουρα οι καταλήψεις θα ήταν ένας πολύ σημαντικός παράγοντας. Και εκεί δεν τα πηγαίνετε καθόλου καλά», καταλήγει ο Μάρκο.