[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι.Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος για τον κ. Κ.Καραμανλή και το δίλημμα των εκλογών)

«Κάθε Κυριακή μετά τις 16 Μαρτίου είναι εκλογική. Ενδεχομένως και όλες οι προηγούμενες». Η εκτίμηση αυτή που διατυπώθηκε από κορυφαίο κυβερνητικό παράγοντα απεικονίζει με σαφήνεια τους προβληματισμούς των ηγετικών κλιμακίων της συμπολίτευσης. Διότι, όπως όλα δείχνουν, έχει ήδη ανοίξει διάπλατα ο δρόμος των εκλογών.

Φαινομενικά οι εκλογές προκύπτουν από τα αδιέξοδα της κυβέρνησης και από τα φαινόμενα «ανυπακοής» στην Κ.Ο. της Ν.Δ. Αυτά υποχρεώνουν τον Πρωθυπουργό να επιλέξει την κάλπη όσο είναι ακόμη ισχυρός ή, έστω, ισχυρότερος από τους αντιπάλους του.

Επί της ουσίας όμως η προσφυγή σε πρόωρες κάλπες είναι εγγεγραμμένη στο εκλογικό αποτέλεσμα της 16ης Σεπτεμβρίου 2007: κανένας δεν μπορεί να κυβερνήσει την Ελλάδα με 152 βουλευτές και ακόμη λιγότερο κάποιος που δυσκολευόταν να κυβερνήσει και όταν είχε περισσότερους.

Στριμωγμένος στο Μέγαρο Μαξίμου, περιστοιχισμένος από βαλλόμενους υπουργούς, όμηρος του κάθε βουλευτή που δεν πήρε υπουργείο, φθειρόμενος από την ουσιαστική αδυναμία διακυβέρνησης στην οποία έχει περιέλθει, ο Πρωθυπουργός είναι σχεδόν υποχρεωμένος να ρίξει το ζάρι. Η λογική που τον οδηγεί εκεί είναι απλή: «αν τολμήσεις, δεν είναι βέβαιο ότι θα κερδίσεις· αλλά αν δεν τολμήσεις, είναι βέβαιο ότι θα χάσεις».

«Το Βήμα της Κυριακής»