«Το δικό μας καλοκαίρι τώρα αρχίζει»

Ενώ οι διακοπές για τους περισσότερους έχουν τελειώσει, για κάποιους εργαζομένους μόλις αρχίζουν.

Άνθρωποι που όλο το καλοκαίρι εργάζονταν και μάλιστα τις νυχτερινές ώρες, προκειμένου να εξασφαλίσουν ευχάριστη και ασφαλή διαβίωση των υπολοίπων, αυτές τις ημέρες ετοιμάζουν βαλίτσες.

Έξι εργαζόμενοι και επαγγελματίες, οι οποίοι βρίσκονταν στο πόστο τους το μεγαλύτερο μέρος αυτού του καλοκαιριού, μιλούν στα «ΝΕΑ» για την εμπειρία τού να δουλεύει κανείς τις ώρες που όλοι οι άλλοι χαλαρώνουν ή βγαίνουν έξω για να διασκεδάσουν.

Όπως λένε, γι΄ αυτούς οι αργίες, το Σάββατο αλλά και οι καλοκαιρινοί μήνες είναι περίοδοι εργασίας. Ωστόσο, όταν κάποιος αγαπά αυτό που κάνει, γρήγορα και εύκολα συνηθίζει στις εργασιακές απαιτήσεις.


«Ο μπάρμαν νιώθει πάντα μόνος»

«Ο ΜΠΑΡΜΑΝ είναι σημείο αναφοράς για όποιον μπαίνει σε ένα χώρο διασκέδασης», λέει ο κ. Γιάννης Ζαχόπουλος, που ασκεί το επάγγελμα εδώ και μία δεκαετία. «Είμαστε εδώ για να διασκεδάζουμε τον κόσμο και να τον χαλαρώνουμε προσφέροντας τις υπηρεσίες μας», αναφέρει χαρακτηριστικά. Ειδικά το καλοκαίρι που είναι περίοδος διακοπών, ο φόρτος εργασίας είναι μεγαλύτερος. «Φέτος κατάφερα να κάνω μόνο πέντε μέρες διακοπές», λέει.

Αναγνωρίζει πως πρόκειται για επάγγελμα με άμεσες και καλές απολαβές, καθώς και με σχετική ευκολία στην εύρεση εργασίας. Ωστόσο, επισημαίνει πως «η προσωπική ζωή ενός μπάρμαν είναι αρκετά διαφορετική από αυτή ενός μέσου πολίτη. Το ωράριο είναι νυχτερινό, εργάζεσαι ακόμη και στις γιορτές και τις αργίες και συχνά νιώθεις αρκετά μοναχικά, παρά την πολύβουη και γεμάτη κόσμο εργασιακή πραγματικότητά σου».


«Τουλάχιστον οι δρόμοι είναι άδειοι…»

ΜΕ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ καφέ και έναν καλό ραδιοφωνικό σταθμό να παίζει, αρχίζει η βάρδια του κ. Κώστα Κλώτσου. Μπαίνει στο ταξί συνήθως γύρω στις 7 το απόγευμα και τελειώνει τη βάρδια του στις 5 το πρωί. Αυτή τη βάρδια έκανε και τους καλοκαιρινούς μήνες. «Είναι σίγουρα κουραστικό να είσαι τόσες ώρες στον δρόμο. Πόσω μάλλον, ενώ κάποιοι άλλοι κάνουν διακοπές στα νησιά. Το «ατού» τού να εργάζεσαι καλοκαίρι και μάλιστα στη βραδινή βάρδια είναι οι άδειοι δρόμοι, αφού δεν έχει κίνηση», δηλώνει ο κ. Κλώτσος, ο οποίος οδηγεί ταξί τα τελευταία έξι χρόνια. Όπως προσθέτει, φέτος το καλοκαίρι βρισκόταν στο τιμόνι όλα τα βράδια, εκτός μικρών εξαιρέσε- ων.

Τη νύχτα, όπως λέει, μπορεί κανείς να συναντήσει πολλά. «Ιδίως το καλοκαίρι, το μεγάλο πρόβλημα είναι με τους τουρίστες, κυρίως τους Βρετανούς. Επειδή απαγορεύεται να πιουν στη χώρα τους, καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ εδώ, με αποτέλεσμα πολλοί να μπαίνουν στο ταξί με ένα μπουκάλι μπίρα και να αρνούνται να πληρώσουν για τη διαδρομή», υποστηρίζει. Όσο για διακοπές; Ο κ. Κλώτσος θα ετοιμάσει τις βαλίτσες του όταν θα έχουν αρχίσουν τα κρύα, ενδεχομένως να έχουν πέσει και τα πρώτα χιόνια στα ορεινά. «Για ένα μήνα θα απολαύσω χειμερινές διακοπές, τις οποίες τα τελευταία χρόνια προτιμώ».
Όταν αγαπάς τη δουλειά σου κάνεις θυσίες

ΗΤΑΝ ΕΠΙ ΠΟΔΟΣ τις περισσότερες ημέρες του καλοκαιριού, όπως και τις άλλες ημέρες του χρόνου. Ο χειρουργός κ. Συμεών Μήτρου προσπάθησε να βοηθήσει όποιον τον είχε ανάγκη, είτε από το συντονιστικό κέντρο του ΕΚΑΒ είτε στο ασθενοφόρο, όση ώρα αυτό χρειαζόταν για να μεταφέρει τους ασθενείς στο κοντινότερο νοσοκομείο. Δούλευε, όπως λέει, με βάρδιες και πολύ συχνά έπρεπε να είναι σε εγρήγορση από τις 8 το πρωί μέχρι τις 8 το επόμενο πρωί.

«Παρ΄ ότι φέτος το καλοκαίρι είχα την αίσθηση πως οι περισσότεροι κάτοικοι της Αττικής είχαν φύγει από την πρωτεύουσα για διακοπές, τα τροχαία ατυχήματα ήταν πολλά.

Μπορώ να πω ότι η αύξησή τους ήταν ιδιαίτερα μεγάλη», επισημαίνει ο κ. Μήτρου, ο οποίος κατάφερε να «δραπετεύσει» για 11 ημέρες κάνοντας διακοπές με την οικογένειά του. «Το γεγονός ότι κάνω μια δουλειά που μπορεί να μου “φάει” πολλές ώρες, αργίες ή γιορτές μπορεί να είναι για κάποιους ιδιαίτερα στρεσογόνο.

Όποιος αγαπά όμως τη δουλειά του, είναι διατεθειμένος να κάνει τέτοιες θυσίες».


«Τριάντα καλοκαίρια είμαι στο πόστο μου»

ΓΙΑ ΤΟΝ γνωστό σεφ Άρη Τσανακλίδη, τα καλοκαίρια και οι γιορτές είναι ημέρες… δουλειάς. Ύστερα από περίπου 30 χρόνια στην κουζίνα, έχει καταφέρει να προσαρμόζει τον χρόνο στις ανάγκες του. Μάλιστα, το εστιατόριο που διατηρεί στην άκρως τουριστική περιοχή της Αθήνας, στο Θησείο, δεν έχει κλείσει τις πόρτες του τα δύο τελευταία καλοκαίρια.

«Είμαστε πια συνηθισμένοι.

Λόγω της δουλειάς μας, είμαστε αναγκασμένοι να εργαζόμαστε τις ημέρες που οι άλλοι κάθονται και ξεκουράζονται. Όταν ο κόσμος βγαίνει έξω, είμαι στο πόστο μου. Έτσι, τα βράδια του καλοκαιριού σερβίρω φαγητό στους πελάτες», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Τσανακλίδης.

Και δεν είναι μόνο το καλοκαίρι. Χριστούγεννα, Πάσχα και γενικώς τις αργίες, ξεχνάει τη διασκέδαση. «Θυμάμαι την πρώτη μου Πρωτοχρονιά ως σεφ σε εστιατόριο στην Αμερική. Ήμουν συνοφρυωμένος που εργαζόμουν, όταν όμως μια πελάτισσα μου είπε, “σας ευχαριστώ πολύ για το υπέροχο δείπνο”, η θλίψη πέρασε αμέσως».

Όταν πάντως η ερώτηση φτάνει στις δικές του διακοπές, ο κ. Τσανακλίδης απαντά: «Μα φυσικά θα κάνω διακοπές, οι οποίες μάλιστα αρχίζουν στις 15 Σεπτεμβρίου. Πλέον η άποψή μου είναι, “γιατί πρέπει να κάνουμε διακοπές όλοι τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο; Υπάρχουν και άλλοι μήνες, εξίσου ιδανικοί για διακοπές”», δηλώνει. Άλλωστε, όπως προσθέτει, τους καλοκαιρινούς μήνες η Αθήνα με τους λίγους εναπομείναντες και τους ξένους τουρίστες είναι απόλαυση.


«Δεν μετανιώνω που δουλεύω μόνο νύχτα»

Ο 35ΧΡΟΝΟΣ κ. Σταμάτης Στάμος δουλεύει νύχτα 21 χρόνια. «Ξεκίνησα με καροτσάκι. Μετά άνοιξα μια καντίνα στη Μιχαλακοπούλου, την οποία είχα για 13 χρόνια και εδώ και 8 χρόνια έχω δύο κρεπερί, στο Παγκράτι και στον Βύρωνα», λέει.

Δεν μετανιώνει ούτε στιγμή για τις αποφάσεις του και για το γεγονός ότι δεν έχει δουλέψει ποτέ μέρα. «Η νύχτα είναι όντως δύσκολη και είναι δεδομένο ότι θα βρεθείς αντιμέτωπος με περίεργες καταστάσεις. Μπορείς όμως να συνεννοηθείς καλύτερα με τους ανθρώπους της νύχτας, αρκεί να βρεις το κουμπί τους», σημειώνει. Προσθέτει μάλιστα ότι «ύστερα από τόσα χρόνια έχω μόνο καλά να θυμάμαι. Άλλωστε ο κόσμος το βράδυ είναι νέος, ευχάριστος και ζωντανός, έχει αφήσει τις έννοιες του σπίτι και είναι έξω για να διασκεδάσει. Και εμείς είμαστε εδώ για να κάνουμε τη διασκέδασή του πιο εύκολη».

Όπως επισημαίνει, υπάρχουν κάποιες περίοδοι που η δουλειά είναι περισσότερη, κυρίως τις γιορτές και μετά τις καλοκαιρινές διακοπές. Ακόμη και το ότι δουλεύει ενώ οι υπόλοιποι διασκεδάζουν, ειδικά το καλοκαίρι, δεν φαίνεται να τον ενοχλεί, μιας και είναι αποτέλεσμα των επιλογών του. «Όταν ήμουν πιο νέος, με ενοχλούσε αρκετά. Τώρα έχω συνειδητοποιήσει ότι άξιζε τον κόπο», λέει. Όσο για διακοπές; «Πλέον έχω την ευχέρεια να κλείνω τα μαγαζιά για 15 ημέρες το καλοκαίρι, όποτε το επιθυμώ».


«Οι βραδινές βάρδιες είναι οι πιο δύσκολες»

«ΠΑΝΤΑ μου άρεσε να προσφέρω. Έτσι, είμαι πλέον 14 χρόνια σε αυτή τη δουλειά και παρά τις δυσκολίες, δεν μετάνιωσα ούτε μια μέρα για την επιλογή μου», λέει ο 42χρονος κ. Δημοσθένης Γιαννακός. Η βραδινή βάρδια είναι από τις πιο δύσκολες. «Αρχίζεις από τις 10.00 ή 11.00 το βράδυ και τελειώνεις 06.00 ή 07.00 το πρωί. Πολλές φορές, ανάλογα με το τι είναι και πού πρέπει να διακομιστεί το τελευταίο περιστατικό, μπορεί να αργήσουμε πολύ». Ωστόσο το ωράριο είναι ίσως το μικρότερο πρόβλημα, το αντικείμενο της δουλειάς του είναι εξ ορισμού δύσκολο. «Τα χειρότερα βράδια είναι σίγουρα Παρασκευή και Σάββατο. Ειδικά το καλοκαίρι. Τα άσχημα περιστατικά πληθαίνουν. Μεθυσμένοι, τροχαία. Οι δρόμοι έχουν κίνηση. Τώρα πια έχω συνηθίσει τα αίματα. Άλλωστε, όταν έχεις περιστατικό δεν έχεις χρόνο για φόβο, δεν μπορείς να επηρεαστείς την ώρα της δουλειάς. Συχνά είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Τα πιο δύσκολα για μένα παραμένουν τα λεγόμενα κοινωνικά περιστατικά. Ένα γεροντάκι μόνο, για παράδειγμα, χωρίς συγγενείς», σημειώνει.

Όπως λέει, είναι ένα επάγγελμα που μπορεί να προσφέρει μεγάλη χαρά, «η πιο μεγάλη ικανοποίηση έρχεται όταν κάνεις καλά τη δουλειά σου». Η αναγνώριση της προσφοράς βέβαια δεν είναι δεδομένη. «Συχνά οι συγγενείς μάς μιλούν άσχημα, μας κατηγορούν ότι αργήσαμε. Τους καταλαβαίνω γιατί περνούν μια δύσκολη στιγμή», αναφέρει.