Γνώμη

Το ταβάνι… πέφτει

Oι συνθήκες είναι πιο ώριμες από ποτέ για να εφαρμοστεί επιτέλους και στο ποδόσφαιρο το «σάλαρι καπ». Η έφοδος των Αράβων με τα πετροδολάρια, των Ρώσων ολιγαρχών και των Ινδών Κροίσων στο αγγλικό ποδόσφαιρο και κατ΄ επέκταση στο διεθνές θα προκαλέσει ένα big bang που ίσως τελικά οδηγήσει σε μαρασμό το άθλημα.

Η ανταγωνιστικότητα για την απόκτηση των διάσημων παικτών θα φτάσει σε τέτοια επίπεδα που θα γίνουμε μάρτυρες ανοιχτών πλειστηριασμών.

Το φαινόμενο ταλαντούχοι παίκτες που συνωστίζονται κάτω από την ίδια ποδοσφαιρική στέγη, να στοιβάζονται στους πάγκους ή στις εξέδρες έχοντας προτιμήσει τους φουσκωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς από τη δράση στους αγωνιστικούς χώρους, θα φτάσει στο αποκορύφωμά του.

Και μέχρι να γίνει αντιληπτό αυτό το καρκίνωμα, οι μάνατζερ θα έχουν λύσει το οικονομικό πρόβλημα και των εγγονών τους, ενώ οι παράγοντες- κοράκια θα φύγουν χορτασμένοι από την «επένδυσή» τους.

Όσον αφορά Άραβες, Ρώσους και λοιπούς ολιγάρχες, είναι βέβαιο πως θα εγκαταλείψουν το ποδόσφαιρο όταν απολαύσουν αυτό που από μόνο του το χρήμα δεν μπορεί να τους δώσει:

την αναγνωρισιμότητα.

Πόσοι γνώριζαν τον Αμπράμοβιτς μέχρι πριν από μία πενταετία όταν εισέβαλε στην Τσέλσι; Πόσοι ήξεραν τον Σεΐχη Μανσούρ Μπιν Ζαγέντ Αλ Ναχιάν που από τη μία στιγμή στην άλλη όλες οι ευρωπαϊκές εφημερίδες ασχολούνται μαζί του, μόνο και μόνο επειδή απέκτησε τη Μάντσεστερ Σίτι;

Αυτός ο πακτωλός χρημάτων, ο οποίος μάλιστα δεν «παράγεται» από το ίδιο το ποδόσφαιρο, δημιουργεί ένα κλίμα αμοραλισμού, που μόνο το «σάλαρι καπ», δηλαδή η δημιουργία «ταβανιού» στις δαπάνες με βάση τα έσοδα μιας ομάδας, μπορεί να αποδιώξει.