Τα γονίδια ευθύνονται για την απιστία των ανδρών

«ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ, τα γονίδιά μου». Με αυτή τη φράση θα μπορούν να δικαιολογούνται στο εξής οι άπιστοι άνδρες ή όσοι εμφανίζονται αντίθετοι στην προοπτική του γάμου, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που επιβεβαιώνει τις υποψίες για τον ρόλο μιας ορμόνης στη σταθερότητα των μονογαμικών σχέσεων. Η βαζοπρεσίνη, γνωστή και ως αντιδιουρητική ορμόνη, υπάρχει στα περισσότερα θηλαστικά. Η βασική λειτουργία της είναι να ρυθμίζει την κατακράτηση νερού στον οργανισμό μέσω της διούρησης. Οι υποθέσεις για τον ρόλο της στη λειτουργία του ανθρώπινου νευρικού συστήματος άρχισαν πριν από λίγα χρόνια, όταν διαπιστώθηκε ότι η ορμόνη επηρεάζει το ζευγάρωμα σε ορισμένα θηλαστικά.

Στη Σουηδία
Η νέα έρευνα του Ινστιτούτου Καρολίνσκα στη Στοκχόλμη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ίδιο συμβαίνει και στον άνθρωπο. Ποικιλομορφίες στο γονίδιο ενός υποδοχέα της βαζοπρεσίνης επηρεάζουν το κατά πόσον ένας άνδρας είναι πιστός σύζυγος ή έχει την τάση να αποφεύγει τη δέσμευση. Η επιστημονική ομάδα του σουηδικού Ινστιτούτου εξέτασε 552 ζεύγη διδύμων που βρίσκονταν όλοι σε σταθερές ετεροφυλοφιλικές σχέσεις ή ήταν παντρεμένοι. Οι εθελοντές απάντησαν σε ερωτήσεις για την ποιότητα των σχέσεών τους και υποβλήθηκαν σε γενετικά τεστ. Η ανάλυση έδειξε ότι η ποιότητα της σχέσης επηρεάζεται από μια περιοχή του γονιδίου RS3 334. Οι άνδρες γενικά φέρουν από κανένα έως δύο αντίγραφα αυτής της περιοχής του RS3 334 και όσο περισσότερα είναι τα αντίγραφα τόσο χαμηλότερη είναι και η ισχύς του δεσμού ενός άντρα με τη σύντροφό του. Όπως αναφέρει η ιστοσελίδα του επιστημονικού περιοδικού «Νew Scientist», οι άνδρες με δύο αντίγραφα έχουν λιγότερες πιθανότητες να είναι παντρεμένοι, ενώ αν έχουν παντρευτεί είναι πιθανότερο να έχουν περάσει κάποια συζυγική κρίση.