Μια αγάπη για το καλοκαίρι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά Οι θρυλικές γυναίκες της οθόνης υπαγορεύουν στυλ 
O Δημήτρης Αλεξάκης και ο Γρηγόρης Τριανταφύλλου είναι δύο από τους γενναίους παίκτες της ελληνικής μόδας που υπογράφουν ως Deux Ηommes. Δημιουργικοί και ανήσυχοι, οι δύο σχεδιαστές ανοίγουν διάπλατα τα μάτια τους για να… καταβροχθίσουν εικόνες, πρόσωπα, κινήσεις, σκηνές από τις κινηματογραφικές ταινίες. Και για να εντοπίσουν τις πρωταγωνίστριες- πρότυπα, στο ντύσιμο αλλά και τη συμπεριφορά.
Στις ταινίες του Αντονιόνι, όπως «Η νύχτα», «L΄ Αvventura», «Η έκλειψη», «Κόκκινη έρημος», οι γυναίκες είναι συναρπαστικές, παρατηρεί ο Γ ρηγόρης Τ ριανταφύλλου.
«Ιδιαίτερα στη σκηνή του πάρτι στη «Νύχτα» βγαίνει η διαφορετική ομορφιά στα ρούχα και το στήσιμο της Ζαν Μορό και της Μόνικα Βίτι. Η Μορό με το αμάνικο μαύρο ίσιο φόρεμά της είναι μία ολοκληρωμένη γυναίκα. Η Βίτι είναι η νεαρή κληρονόμος που βαριέται και καλεί κόσμο να διασκεδάσουν σε μία βίλα έξω από το Μιλάνο. Όμως αυτό το μαύρο φόρεμά της με την τονισμένη μέση και τη φαρδιά φούστα την κάνουν να φαίνεται ναι μεν κορίτσι αλλά το χρώμα της προσθέτει σοβαρότητα. Δεν έχει σχέση με τον τύπο της ανέμελης κοπέλας που έβγαζε για παράδειγμα η Μπαρντό εκείνης της εποχής».
«Η τρίτη φορά που βλέπω τις αγαπημένες μου ταινίες, για να προσέξω δηλαδή την εικόνα των γυναικών, είναι η πιο αποκαλυπτική. Τότε καταλαβαίνεις πόσο άφθαρτες είναι αυτές οι ηρωίδες», λέει ο Δημήτρης Αλεξάκης. «Γυρίζω πάλι στη Μόνικα Βίτι και την τετραλογία του Αντονιόνι. Όταν βλέπω τη συγκρατημένη της συμπεριφορά, τα αργόσυρτα βλέμματά της, νιώθω τη σύγχρονη απομόνωση, τον αυτοπεριορισμό μίας αστής στις επιθυμίες της. Όταν βλέπεις μία ταινία τής Βίτι νομίζεις ότι είσαι σε μία κατάσταση οικειότητας με μία αξιαγάπητη κυρία που σε κοιτάει κατάματα περιμένοντας από εσένα να φύγεις μαζί της. Αλλά πάλι δεν είναι σίγουρη για την απόφασή της».
Η συζήτηση ανοίγει κι άλλο για τις γυναίκες του ευρωπαϊκού σινεμά, απλώνεται. Από τη μεσογειακή γοητεία του σουρεάλ Λουί Μπουνιουέλ και του ονειρικού Φεντερίκο Φελίνι έως τη νεανική απελευθέρωση των Γαλλίδων της νουβέλ βαγκ και το εσωτερικό κάψιμο των ψυχρών γυναικών του Μπέργκμαν. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη συμπεριφορά αυτών των γυναικών; «Η νουβέλ βαγκ έχει δώσει τα πιο σύγχρονα κορίτσια. Η Άννα Καρίνα στις ταινίες του Ζαν Λικ Γκοντάρ είναι μία γυναίκα τού τώρα. Ο ρόλος της
«Σήμερα όλες θέλουν να μοιάζουν με φιγούρες του λάιφ στάιλ. Κοιτάνε την ηθοποιό σταρ αλλά δεν τους λέει τίποτα ο χαρακτήρας της κινηματογραφικής ηρωίδας, που ακόμη υπαγορεύει στυλ»
Μαριάν στον “Τρελό Πιερό” δεν έχει καμία σχέση με τις αστές. Όταν κρατάει μία τσάντα σε σχήμα σκύλου και φοράει ένα κόκκινο πρωινό φόρεμα βγάζει τον χαριτωμένο τρόπο μιας ανήσυχης υπαρξιακά κοπέλας που τραγουδάει, χοροπηδάει, πιάνει τα μαλλιά της αλογοουρά, αναστατώνει τους εραστές της».
Γοητεία όμως έχουν και τα δράματα, η σκοτεινή πλευρά των γυναικών. «Όπως η αξέχαστη Κατρίν Ντενέβ στην “Αποστροφή” του Πολάνσκι. Εκείνη η γαλάζια ρόμπα που φοράει και περπατάει στον δρόμο με έχει στοιχειώσει», λέει ο Δημήτρης Αλεξάκης ψάχνοντας πίσω από τα ρούχα να ερμηνεύσει την ψυχολογική κατάσταση μιας γυναίκας.
Πρωταγωνίστριες-πρότυπα 
«Σήμερα οι γυναίκες μοιάζουν μεταξύ τους»
«Σήμερα τα πρότυπα είναι τυποποιημένα. Βλέπω τις γυναίκες γύρω μου να έχουν ανάγκη να ανήκουν κάπου και να μοιάζουν μεταξύ τους. Δεν έχει να κάνει μόνο με την ανασφάλεια μιας κοπέλας. Όλες θέλουν να μοιάζουν με φιγούρες του λάιφ στάιλ. Κοιτάνε την ηθοποιό σταρ αλλά δεν τους λέει τίποτα ο ρόλος και ο χαρακτήρας μίας κινηματογραφικής ηρωίδας», παρατηρεί ο εις των Deux Ηommes ο Γρηγόρης Τριανταφύλλου.
Ποια είναι λοιπόν αυτή η γυναίκα; «Οι Ευρωπαίες ηρωίδες στους ρόλους τους αφομοίωσαν ταυτόχρονα τον ρομαντισμό και τον αισθησιασμό. Έτσι δεν ξέρεις πότε το κορίτσι γίνεται γυναίκα.
Αυτή η μετάβαση της εικόνας και του ψυχισμού τους έχει πολλή γοητεία. Σε αντίθεση με το τώρα και τις γυναίκες που αγχώνονται να υπερέχουν και δεν νοιάζονται να αγαπήσουν και να μοιραστούν πράγματα με τους άλλους. Μέσα από το σινεμά η γυναίκα αναζητά την ύπαρξή της. Μέσα στη σημερινή πραγματικότητα οι γυναίκες συμπεριφέρονται σαν πρωταθλήτριες του στυλ.
Οι υπαρξίστριες ηρωίδες ακόμα και τώρα, όταν κυκλοφορούν ανάμεσά μας, μεγαλώνουν υπέροχα και παραδίδουν μαθήματα στις υπόλοιπες ότι συμφιλίωση με τον χρόνο δεν σημαίνει παραίτηση από τη ζωή».
Google news
