100 εκατ. δολάρια για προετοιμασία

Μετά το 2004 η κινεζική κυβέρνηση διέθεσε περίπου 100.000.000 δολάρια για την ολυμπιακή προετοιμασία, ενώ σε κάποια σπορ (όπως π.χ. το τένις) διετέθη έξτρα ποσό για να ταξιδέψουν οι αθλητές στο εξωτερικό και να συμμετάσχουν σε μεγάλα διεθνή τουρνουά, με στόχο να αποκομίσουν εμπειρίες.

Τα περισσότερα χρυσά μετάλλια τα πήρε η Κίνα στην ενόργανη γυμναστική (9 τα οποία έγιναν 11 μαζί με τα δύο χρυσά από το τραμπολίνο) και ακολούθησαν η άρση βαρών (με 8), οι καταδύσεις (με 7) και η σκοποβολή (με 5).

Αντίθετα, δεν μπόρεσαν να κάνουν κάτι αξιόλογο σε στίβο και κολύμβηση, όπου πήραν συνολικά μόλις ένα χρυσό μετάλλιο, όπως και στα ομαδικά αθλήματα όπου μόνον η γυναικεία ομάδα του βόλεϊ έφτασε στο τρίτο σκαλί του βάθρου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η Κίνα μπήκε για πρώτη φορά στην πρώτη πεντάδα των χωρών στον πίνακα των μεταλλίων στους «κουτσουρεμένους» (λόγω μποϊκοτάζ πολλών ανατολικών χωρών) Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες (1984) όταν και αναδείχθηκε 4η δύναμη με 32 μετάλλια (15 χρυσά- 8 ασημένια- 9 χάλκινα) πίσω από τις ΗΠΑ, τη Ρουμανία και τη Δυτική Γερμανία.

Ίδια θέση και στη Βαρκελώνη το 1992 με 54 μετάλλια (16- 22- 16), πίσω από Κοινοπολιτεία (Ρωσία), ΗΠΑ και Γερμανία αλλά και στην Ατλάντα το 1996 με 50 μετάλλια (16-22- 12) πίσω από ΗΠΑ, Ρωσία και Γερμανία. Από το Σίδνεϊ το 2000 (τότε άρχισε και το μεγάλο αθλητικό πρόγραμμα στη χώρα) άρχισε η εκτόξευση με την 3η θέση στον πίνακα με 59 μετάλλια (28- 16- 15) μένοντας πίσω μόνο από ΗΠΑ και Ρωσία, ενώ στην Αθήνα το 2004, η Κίνα με 63 μετάλλια (32- 17- 14) έμεινε πίσω μόνο από τις ΗΠΑ (για τέσσερα μόλις χρυσά).

Φέτος ήταν βέβαιο ότι θα ήταν η χρονιά τους και οι Κινέζοι δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη, βάζοντας πλέον σοβαρή υποθήκη για να είναι μόνιμα μέσα στις κορυφαίες χώρες του κόσμου.