[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Η ποίηση της καθημερινότητας

Πρωί Παρασκευής… Δεκάδες δημοσιογράφοι σπρώχνονται μέσα κι έξω απ΄ τα δικαστήρια της μικρής μας πόλης για μια θέση με… καλή θέα στη σκηνή όπου θα διαδραματισθεί η… τηλεοπτική παραγωγή: «Η σύλληψη του Ρομπέν των Φτωχών». Μεσημέρι Παρασκευής: Αντί του Παλαιοκώστα φτάνει στο γκρίζο κτίριο ο πρώην γενικός γραμματέας του Πολιτισμού και ζητά οικονομική αποζημίωση για την ηθική βλάβη που υπέστη από τη δημοσίευση των γυμνών φωτογραφιών του. Για την ανήκεστο βλάβη της πολιτικής μας αισθητικής και καθημερινότητας, ούτε λόγος….

Απόγευμα Παρασκευής… Λίγες δεκάδες άνθρωποι μπαίνουν σκυφτοί στη Μητρόπολη για να κατευοδώσουν τον τελευταίο της λεγόμενης «γενιάς της ήττας» ποιητή.

Βράδυ Παρασκευής… Επιχειρώ για πολλοστή φορά τηλεφωνική επικοινωνία με τον βουλευτή Τάσο Κουράκη που μετέχει με 43 ακόμα ακτιβιστές στο ταξίδι με στόχο το σπάσιμο του ναυτικού αποκλεισμού της Γάζας από τους Ισραηλινούς.

«Πλέουμε λίγα μίλια πριν από τη Γάζα» καταφέρνει να μου πει εν μέσω τηλεφωνικών παρεμβολών ο Έλληνας βουλευτής επιχειρώντας ως άλλος Στρατής Θαλασσινός το δικό του «Ημερολόγιο καταστρώματος». «Τhis is the place gentlemen, συνεχίζουμε την περιοδεία μας/ πολλές οργιές κάτω απ΄ την επιφάνεια του Αιγαίου».

«Δεν είναι η πόλη που γνωρίσαμε. Αλλότριο πλήθος έρπει τώρα πια στις λεωφόρους», επιχειρεί «ποιητικό επικήδειο» με στίχους του Μανόλη Αναγνωστάκη ο… «ηττημένος» κι αυτός πρώην βουλευτής.

Δεν είμ΄ εδώ που ψάχνεις/ Τι γυρεύω εγώ… στις αίθουσες που οι ρήτορες/ εκπολιτίζουν το κοινό με τα φαντάσματά μας/ Τι γυρεύω;» του ανταπαντά ο «νεκρός ποιητής».

«Εμένα δεν μ΄ αρέσουν αυτά τα «δύσκολα» κείμενα. Γίνεται ρεπορτάζ με ποιήματα; Ωραίες λέξεις, αλλά… ποιος αναγνώστης τους ξέρει πια τους ποιητές», με… «παρατήρησε» ο νεαρός συνάδελφος- απ΄ το «αλλότριο πλήθος που έρπει πια στις σύγχρονες λεωφόρους»- κι είπα να μαζέψω τα κομμάτια μου και να τα στείλω σε… «δεύτερο ενικό».