Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Με άλλοθι τη διεθνή κρίση

Η ΔΥΣΦΟΡΙΑ που προκαλούν τα επερχόμενα νέα φορολογικά μέτρα είναι διάχυτη σε όλες τις τάξεις, τα στρώματα και τις κατηγορίες της ελληνικής κοινωνίας: στους μισθωτούς και συνταξιούχους, στους επιχειρηματίες και τους ελεύθερους επαγγελματίες, αλλά και σε όλους εκείνους που αντί να σπαταλήσουν το περίσσευμά τους από ΄δω και από ΄κει προτίμησαν να το αποταμιεύσουν ή να το επενδύσουν σε κάποιο μικρό ακίνητο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κυβέρνηση επικαλούμενη ως άλλοθι την παγκόσμια πιστωτική κρίση αλλά και τις πληθωριστικές πιέσεις που πυροδοτήθηκαν από την άνοδο στις τιμές του πετρελαίου και των πρώτων υλών θα επιχειρήσει να καλύψει τις μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού φορτώνοντας νέα βάρη επί δικαίους και αδίκους.

Πόσο εισαγόμενες, όμως, είναι οι μαύρες τρύπες των δημόσιων οικονομικών; Όχι και τόσο, λένε έγκυροι οικονομικοί αναλυτές, οι οποίοι επισημαίνουν ότι για το ενδεχόμενο να ξαναμπεί η ελληνική οικονομία σε καθεστώς επιτήρησης φταίει μάλλον το ανεπαρκές μείγμα της οικονομικής πολιτικής που ακολουθείται. Μια πολιτική που δεν κατάφερε ή δεν θέλησε να αυξήσει τα δημόσια έσοδα μέσα από την πάταξη της φοροδιαφυγής, η οποία «ζει και βασιλεύει» προκαλώντας το κοινό περί δικαίου αίσθημα της ελληνικής κοινωνίας. Είναι η ίδια πολιτική που παρά τις επανειλημμένες μεγαλοστομίες- προεκλογικές και μετεκλογικές- για περιορισμό της σπάταλης πλευράς του ελληνικού κράτους, δεν θέλησε ή δεν μπόρεσε ούτε καν να «ακουμπήσει» το θέμα αυτό.